جام ولپی بهترین بازیگر مرد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

جام ولپی (به ایتالیایی: Coppa Volpi) جایزه‌ای است که به بازیگران در جشنواره فیلم ونیز اهدا می‌شود. جوایز رسمی بازیگری در جشنواره دوم در سال ۱۹۳۴ عرضه شدند. در ابتدا آن‌ها مدال‌های بزرگ طلایی انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی نامیده می‌شدند.

نام ولپی سال بعد عنوان شد و هیچ جایزه‌ای بین سال‌های ۱۹۶۹ و ۱۹۷۹ داده نشد. در نیمه دهه ۱۹۹۰ این جایزه به بهترین بازیگران نقش مکمل زن و مرد نیز اهدا شد.

این جام به احترام کنت جوزپه ولپی دی میزوراتا (Count Giuseppe Volpi di Misurata) بنیانگذار این جشنواره «ولپی» نام گرفته‌است.

تاریخچه[ویرایش]

از ۱۹۳۴ تا ۱۹۸۰[ویرایش]

جشنواره برای نخستین بار در ۱۹۳۴ رقابتی شد. جوایز بازیگری به نام «مدال طلایی بزرگ انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی به خاطر بهترین بازیگر نقش اول مرد» (به ایتالیایی: Grande medaglia d'oro dell'Associazione Nazionale Fascista dello Spettacolo per il migliore attore) نامگذاری شد.[۱]

پس از ۴ سال وقفه به خاطر جنگ، جشنواره یک بار دیگر در سال ۱۹۴۷ رقابتی شد. جوایز بازیگری بی‌درنگ پس از جنگ به نام «جایزهٔ بین‌المللی برای بهترین بازیگر مرد» (به ایتالیایی: Premio Internazionale per il migliore attore) نامگذاری شد.[۲][۳][۴][۵]

از ۱۹۸۰ تا کنون[ویرایش]

جشنواره دوباره در سال ۱۹۸۰ رقابتی شد اما جوایز بازیگری اهدا شده توسط هیئت ژوری مسابقه تا سال ۱۹۸۳ ابقاء نشد. جوایز دیگر به نام Coppa Volpi (جام ولپی) نبودند اما در حقیقت به عنوان «جایزه بهترین بازیگر مرد» (به ایتالیایی: Premio per il migliore attore) نامیده می‌شدند. در واقع، برندگان جوایز جامی شکل را دریافت نکردند اما در عوض پلاک مستطیلی شکلی را گرفتند.

در سال ۱۹۸۸، برای اولین بار در ۲۰ سال اغلب جوایز مسابقه دوباره بنیان نهاده شدند. جایزه رسمی به نام جام ولپی بهترین بازیگر نقش اول مرد (به ایتالیایی: Coppa Volpi per la migliore interpretazione maschile) نام گذاری شد.[۶]

جیلو پونته‌کوروو، کارگردان هنری سال ۱۹۹۳ جشنواره تصمیم به دو برابر کردن جام‌های ولپی گرفت.[۷] جایزه جدید از بازی‌های بازیگران مرد در نقش‌های مکمل قدردانی می‌کرد و به‌طور رسمی به نام جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد نقش مکمل (به ایتالیایی: Coppa Volpi per il migliore attore non protagonista) نامگذاری شد.[۸]

دو سال بعد، پونته‌کوروو تصمیم به به خارج کردن چند جایزه مانند شیر نقره‌ای و یکی از جام‌های ولپی گرفت.[۹] از آغاز سال ۱۹۹۵، تنها ۳ جایزه بازیگری توسط هیئت داوری اهدا شده‌است: یکی برای بازیگری نقش اصلی مرد، یکی برای بازیگری نقش اصلی زن و آخری برای برای یک بازیگر نقش مکمل زن یا مرد.

برندگان[ویرایش]

بازیگران زیر جام ولپی یا سایر جوایز اصلی بهترین بازیگر مرد را دریافت کرده‌اند:[۱۰][۱۱]

‡ – نشان می‌دهد که بازیگر نامزد جایزه اسکار نیز شده بود.

سال بازیگر نقش فیلم ملیت بازیگر
دههٔ ۱۹۳۰
۱۹۳۲ و ۱۹۳۴ - با عنوان «مدال طلایی بزرگِ انجمن ملی فاشیست برای سرگرمی برای بهترین بازیگر مرد» اعطا شد
۱۹۳۲ فردریک مارچ (جایزهٔ ویژه) Dr. Henry Jekyll / Edward Hyde دکتر جکیل و آقای هاید ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۳۴ والاس بیری[۱۲] (جایزهٔ ویژه) پانچو بی‌یا زنده‌باد ویا! ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۳۵–۱۹۴۲ - با عنوان «جام ولپی» اعطا شد
۱۹۳۵ پیر بلانشار Raskolnikov Crime and Punishment (Crime et châtiment) فرانسه
۱۹۳۶ پل مونی لویی پاستور داستان لوئی پاستور ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۳۷ امیل یانینگز Matthias Clausen Der Herrscher آلمان
۱۹۳۸ لسلی هاوارد Professor Henry Higgins ‡ پیگمالیون بریتانیا
۱۹۳۹
اعطا نشد
دههٔ ۱۹۴۰
1940
اعطا نشد
۱۹۴۱ Ermete Zacconi Don Geronimo Buonaparte Don Buonaparte ایتالیا
۱۹۴۲ فوسکو جیاچتی Captain Enrico Berti Bengasi ایتالیا
۱۹۴۷–۱۹۵۰ - با عنوان «جایزهٔ بین‌المللی برای بهترین بازیگر مرد» اعطا شد
۱۹۴۶
اعطا نشد
۱۹۴۷ پیر فرنه ونسان دو پل آقای ونسان فرانسه
۱۹۴۸ ارنست دویچ Scharf محاکمه اتریش
۱۹۴۹ جوزف کاتن Eben Adams Portrait of Jennie ایالات متحدهٔ آمریکا
دههٔ ۱۹۵۰
۱۹۵۰ سام جافی Erwin “Doc” Riedenschneider ‡ جنگل آسفالت ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۵۱–۱۹۶۸ - با عنوان «جام ولپی» اعطا شد
۱۹۵۱ ژان گابن Raymond Pinsard The Night Is My Kingdom (La nuit est mon royaume) فرانسه
۱۹۵۲ فردریک مارچ Willy Loman مرگ فروشنده ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۵۳ آنری ویلبر François Dupont Le bon Dieu sans confession فرانسه
۱۹۵۴ ژان گابن Victor Le Garrec Air of Paris فرانسه
Max ("Max le Menteur") Touchez pas au grisbi
۱۹۵۵ کورد یورگنس (مشترک) Wolf Gerke Heroes and Sinners آلمان
کنت مور (مشترک) Freddie Page دریای عمیق آبی بریتانیا
۱۹۵۶ بورویل Marcel Martin The Trip Across Paris فرانسه
۱۹۵۷ آنتونی فرنسیوسا Polo Pope ‡ یک مشت باران ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۵۸ الک گینس Gulley Jimson The Horse’s Mouth بریتانیا
۱۹۵۹ جیمز استوارت Paul Biegler ‡ تشریح یک قتل ایالات متحدهٔ آمریکا
دههٔ ۱۹۶۰
۱۹۶۰ جان میلز Lt. Col. Basil Barrow Tunes of Glory بریتانیا
۱۹۶۱ توشیرو میفونه Sanjuro یوجیمبو ژاپن
۱۹۶۲ برت لنکستر Robert Stroud پرنده‌باز آلکاتراز ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۶۳ آلبرت فینی Tom Jones ‡ تام جونز بریتانیا
۱۹۶۴ تام کورتنی Private Arthur Hamp King & Country بریتانیا
۱۹۶۵ توشیرو میفونه Dr. Kyojō Niide ریش‌قرمز ژاپن
۱۹۶۶ ژاک پرن Michele Almost a Man فرانسه
۱۹۶۷ لیوبیشا سامارجیچ Mali The Morning یوگسلاوی
۱۹۶۸ جان مارلی Richard Forst چهره‌ها ایالات متحدهٔ آمریکا
دههٔ ۱۹۸۰
۱۹۸۳–۱۹۸۷ - با عنوان «جایزهٔ بهترین بازیگر مرد» اعطا شد
۱۹۸۳ گای بوید (مشترک) Rooney Streamers ایالات متحدهٔ آمریکا
جرج دزوندزا (مشترک) Cokes
دیوید آلن گرایر (مشترک) Roger
میچل لیکتنستاین (مشترک) Richie
متیو موداین (مشترک) Billy
مایکل رایت (مشترک) Carlyle
۱۹۸۴ نصیرالدین شاه Naurangia Paar هند
۱۹۸۵ ژرار دوپاردیو Louis Vincent Mangin پلیس فرانسه
۱۹۸۶ کارلو دله پیانه Antonio Sant’Elia Regalo di Natale ایتالیا
۱۹۸۷ هیو گرانت (مشترک) Clive Durham Maurice بریتانیا
جیمز ویلبی (مشترک) Maurice Hall
۱۹۸۸-اکنون- با عنوان «جام ولپی برای بهترین بازیگر مرد»

(همچنین «جام ولپی برای بهترین بازیگر نقش مکمل مرد») اعطا شد

۱۹۸۸ دان آمچی (مشترک) Gino Things Change ایالات متحدهٔ آمریکا
جو مانتگنا (مشترک) Jerry
۱۹۸۹ مارچلو ماسترویانی (مشترک) Marcello ساعت چنده؟ ایتالیا
ماسیمو ترویسی (مشترک) Michele
دههٔ ۱۹۹۰
۱۹۹۰ اولگ بوریسوف Svidetel / Christo Panov The Only Witness شوروی
۱۹۹۱ ریور فینیکس Mikey Waters آیداهوی اختصاصی خودم ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۹۲ جک لمون Shelley “The Machine” Levene گلن‌گری گلن راس ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۹۳ فابریتزیو بنتیوولیو Pietro De Leo A Soul Split in Two ایتالیا
مارچلو ماسترویانی (نقش مکمل) Constantin Laspada ۱، ۲، ۳، خورشید
۱۹۹۴ Xia Yu Ma Xiaojun
In the Heat of the Sun چین
Roberto Citran (نقش مکمل) Loris Il Toro ایتالیا
۱۹۹۵ گوتز جرج Fritz Haarmann
Deathmaker آلمان
ایان هارت (نقش مکمل) Ginger Nothing Personal بریتانیا
۱۹۹۶ لیام نیسون مایکل کولینز
مایکل کولینز جمهوری ایرلند
کریس پن (نقش مکمل) Cesarian "Chez" Tempio خاکسپاری ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۹۷ وسلی اسنایپس Max Carlyle رابطه یک‌شبه ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۹۸ شان پن Eddie جارو جنجال ایالات متحدهٔ آمریکا
۱۹۹۹ جیم برودبنت دابلیو. اس. گیلبرت وارونه بریتانیا
دههٔ ۲۰۰۰
۲۰۰۰ خاویر باردم رینالدو آرناس پیش از آغاز شب اسپانیا
۲۰۰۱ لوییجی لو کاشو Antonio Light of My Eyes ایتالیا
۲۰۰۲ استفانو آکورسی Dino Campana A Journey Called Love ایتالیا
۲۰۰۳ شان پن Paul Rivers ۲۱ گرم ایالات متحدهٔ آمریکا
۲۰۰۴ خاویر باردم رامون سمپدرو دریای درون Spain
۲۰۰۵ دیوید استراترن ادوارد مورو شب‌بخیر و موفق باشید ایالات متحدهٔ آمریکا
۲۰۰۶ بن افلک جرج ریوز هالیوودلند ایالات متحدهٔ آمریکا
۲۰۰۷ برد پیت جسی جیمز قتل جسی جیمز به‌دست رابرت فورد بزدل ایالات متحدهٔ آمریکا
۲۰۰۸ سیلویو اورلاندو Michele Casali Giovanna's Father ایتالیا
۲۰۰۹ کالین فرث George Falconer ‡ یک مرد مجرد بریتانیا
دههٔ ۲۰۱۰
۲۰۱۰ وینسنت گالو Mohammed قتل واجب ایالات متحدهٔ آمریکا
۲۰۱۱ مایکل فاسبندر Brandon Sullivan شرم جمهوری ایرلند
۲۰۱۲ واکین فینیکس (مشترک) Freddie Quell ‡ استاد ایالات متحدهٔ آمریکا
فیلیپ سیمور هافمن (مشترک) Lancaster Dodd ‡
۲۰۱۳ تمیس پانو Father Miss Violence Greece
۲۰۱۴ آدام درایور Jude Hungry Hearts ایالات متحدهٔ آمریکا
۲۰۱۵ فابریس لوکینی Michel Racine Courted فرانسه
۲۰۱۶ Oscar Martínez Daniel Mantovani The Distinguished Citizen آرژانتین
۲۰۱۷ Kamel El Basha Yasser Abdallah Salameh توهین فلسطین
۲۰۱۸ ویلم دفو ونسان ون گوگ بر دروازه ابدیت ایالات متحدهٔ آمریکا

برندگان چندباره[ویرایش]

۲ برد

منابع[ویرایش]

  1. "I divertimenti". La Stampa. 5 December 1934. Retrieved 2013-10-05.
  2. "La Magnani premiata come miglior attrice". La Stampa. 16 September 1947. Retrieved 2013-08-05.
  3. "Il Gran Premio ad "Amleto" di Olivier". La Stampa. 5 September 1948. Retrieved 2013-08-05.
  4. "L'assegnazione dei diciassette premi". L'Unità. 2 September 1949. Archived from the original on 7 October 2013. Retrieved 2013-08-05.
  5. "L'assegnazione dei premi". La Stampa. 11 September 1950. Retrieved 2013-08-05.
  6. "Tutti i premiati". La Stampa. 10 September 1988. Retrieved 2013-10-06.
  7. "A Venezia i film di Altman e Scorsese". La Repubblica. 10 April 1993. Retrieved 2013-10-06.
  8. "I favoriti del Leone" (PDF). L'Unità. 12 September 1993. Archived from the original (PDF) on 4 March 2016. Retrieved 2013-10-06.
  9. "Solo un Leone d'Oro per Venezia del '95". La Stampa. 26 November 1994. Retrieved 2014-03-14.
  10. "Coppa Volpi for best actors since 1935". labiennale.org. Archived from the original on 7 July 2013. Retrieved 20 April 2013.
  11. "Volpi Cup for Best Actor". carnivalofvenice.com. Retrieved 26 March 2018.
  12. Beery received an award titled the Great Gold Medal of the National Fascist Association for Entertainment for the Best Actor"I divertimenti". La Stampa. 5 December 1934. Retrieved 2013-10-05.

پیوند به بیرون[ویرایش]