زبان دومری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
دومری
سخن‌گویان ایران، ترکیه، مصر، هندوستان، لیبی، تونس، الجزایر، سودان و مراکش
کل سخن‌گو ۳۹۵۲۸۱۰, که ۲۲۸۰۰۰۰ در مصر و ۱۳۴۰۰۰۰ در ایران می‌زیند.[۱]
خانواده‌های زبانی هندواروپایی
کدهای زبان
ISO 639-1 هیچکدام
ISO 639-2
ISO 639-3 rmt

زبان دومری زبانی‌است هندوآریایی که از سوی مردمان دوم در خاورمیانه، آفریقای شمالی، قفقاز، آسیای میانه و شبه‌قاره هند مورد استفاده قرارمی‌گیرد. این زبان را گاه لوتی و مهتر نیز می‌خوانند.

دومری خواهر زبان رومانی دانسته‌می‌شود. این دو زبان ریشهٔ مشترکی داشته‌اند و پس از خروج گویشورانشان از شبه‌قارهٔ هند دچار جدایی شده‌اند. دومری یکی از زبان‌های هندوآریایی است که ویژگی‌های اولیهٔ خود را محافظه‌کارانه نگاه‌داشته‌است.

دومری خطی رسمی ندارد، ولی بیشتر برای نگارش آن از خط عربی بهره‌می‌برند. این زبان سرشار از وام‌واژه‌های عربی و فارسی است.

سنجش میان واژگان[ویرایش]

فارسی هندی رومانی لوماورن لاتین گالیک ایرلندی دومری
یک ek ekh, jekh yak, yek unum aon yika
دو do duj lui duo
سه tīn trin tərin tria trí tærən
چهار cār štar išdör quattuor ceathair štar
پنج pāñc pandž pendž quinque cúig pandž
شش che šov šeš sex šaš
هفت sāt ifta haft septem seacht xaut
هشت āţh oxto hašt octo ocht xaišt
نه nau inja nu novem naoi na
ده das deš las decem deich des
بیست bīs biš vist viginti fiche wīs
صد sau šel saj centum céad saj

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

Wikipedia contributors, "Domari language," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Domari_language&oldid=510383700 (accessed November 1, 2012).