کنفرانس یالتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۴۴°۲۸′۰۴″ شمالی ۳۴°۰۸′۳۶″ شرقی / ۴۴.۴۶۷۷۸° شمالی ۳۴.۱۴۳۳۳° شرقی / 44.46778; 34.14333

(از راست به چپ) استالین، روزولت و چرچیل در یالتا.

کنفرانس یالتا در سال ۱۹۴۵ میلادی، به مدت هشت روز در کاخ تزارها در شهر یالتا واقع در شبه جزیره کریمه بر‌گزار شد. چند ماه پیش از پایان جنگ جهانی دوم در یالتا، روزولت رییس جمهور آمریکا و چرچیل نخست وزیر انگلستان از یک سو و استالین ازسوی دیگر در باره تقسیم غنایم جنگی قبل از پایان آن به بحث پرداختند.

این کنفرانس با حضور ۵۰ کشور مخالف متحدین بر‌گزار شد .

با پایان جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۵ میلادی، همبستگی متفقین نیز ادامه نیافت. در کنفرانس یالتا رهبران نظام‌های سرمایداری و سوسیالیستی، جهان را به نام منافع حیاتی خود تقسیم نمودند.

شوروی تمام اروپای شرقی را سهم خود می‌دانست به علاوه محاکمه سران آلمان و ژاپن را به عنوان جنایتکار جنگی خواستار بود. ایجاد بلوک شرق و بلوک غرب در واقع از کنفرانس یالتا آغاز شد . شوروی معتقد بود که باید در دادگاه نورنبرگ تمام فرماندهان آلمانی اعدام شوند ولی روسای دول غربی در مقابل آنها ایستادند و در دادگاه نورنبرگ که در سال ۱۹۴۶ تشکیل شد عده‌ای محکوم به مرگ، چند نفر نیز تبرئه و دیگران هم به حبس‌های طولانی مدت محکوم شدند.

علاوه بر این در این کنفرانس اعضا به تقسیم آلمان به عنوان دو کشور آلمان غربی و شرقی به توافق رسیدند چرا که با این کار قصد داشتند از جنگ سوم جهانی جلوگیری کنند. در واقع می‌توان گفت موضوع ایجاد سازمان ملل متحد نیز در کنفرانس یالتا مورد بحث قرار گرفت . ناتوانی جامعه ملل در جلوگیری از بروز جنگ جهانی دوم و از سوی دیگر عدم کارآیی این نهاد بین‌المللی برای تامین منافع قدرت‌های بزرگ، به تولد «سازمان ملل متحد» انجامید . تأسیس سازمان ملل نتیجه مذاکرات منشور آتلانتیک شمالی، اعلامیه ملل متحد، کنفرانس مسکو، کنفرانس تهران، کنفرانس دمبارتن اکس و به خصوص کنفرانس یالتا بود. منشور ملل متحد یا اساسنامه سازمان ملل متحد، مشتمل بر یک مقدمه و ۱۱۱ ماده و یک ضمیمه ۷۰ ماده‌ای مربوط به اساسنامه دیوان بین‌المللی دادگستری، ابتدا مورد موافقت قدرت‌های پیروز جنگ جهانی دوم قرار گرفت و سپس سایر کشورها با آن موافقت کردند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی.