۹کی۱۱ مالیوتکا

موشک سگر

۹کِی۱۱ مالیوتکا (به روسی: Малютка (به‌معنای بچه کوچک)، در نامگذاریهای ناتو :ای‌تی-3 سگر)‏ یک موشک ضد تانک هدایت‌شونده با هدایت سیمی و هدایت دستی در خط دید ساخت شوروی است.

این موشک اولین موشک ضد تانک هدایت شونده شوروی است که می‌تواند توسط یک نفر حمل گردد و به احتمال زیاد پرتولیدترین موشک ضد تانک هدایت شونده در جهان بوده‌است. شوروی در دهه ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ میلادی، هر سال بیش از ۲۵٬۰۰۰ فروند از این موشک تولید می کرد. با افزایش کپی‌برداری با نام‌های گوناگون از این موشک، هم‌اکنون این موشک دست‌کم در ۵ کشور جهان ساخته می‌شود.

توسعه[ویرایش]

توسعه این موشک از ژولای سال ۱۹۶۱ میلادی شروع شد و در این سال دولت این پروژه را به دو تیم طراحی واگذار کرد: تولا و کلمنا.

انتظارات از این موشک، از جمله موارد زیر بود:

قابل شلیک توسط ماشین جنگی و یا انسان باشد.
برد آن در حدود ۳۰۰۰ متر باشد.
در °۶۰، در حدود ۲۰۰ میلی متر در بدنه وسایل زرهی نفوذ کند.
جرم آن در بیشترین حالت، ۱۰ کیلوگرم باشد.

این طراحی‌ها از برخی موشک‌ها غربی که از سال ۱۹۵۰ به بعد تولید می‌شدند، پایه می‌گرفتند؛ از جمله این موشکها می‌توان به موشک فرانسوی اِنتک و موشک سوئیسی کبرا اشاره نمود. سرانجام اولین نمونه از این موشک توسط گروه کلمنا (دفتر طراحی دستگاه) طراحی شد؛ این گروه همچنین پیش از آن، مسئول پروژه ای‌تی-۱ اسنپر بوده‌است. اولین آزمایش‌ها در ۲۰ دسامبر ۱۹۶۲ انجام گردید و در ۱۶ دسامبر ۱۹۶۳ این موشک رسما وارد خدمت گردید.

تاریخچه[ویرایش]

برجک متحرک بی‌ام‌پی-۱ مجهز به سگر

نوع حمل شونده فردی موشک‌های ضد تانک در شوروی، به گونه‌ای گسترش یافت که اسلحه اصلی جوخه ضد تانک ارتش شوروی بحساب می‌آید. هر جوخه، دارای دو قسمت مالیوتکا و هر قسمت دارای دو تیم بود و هر تیم دو جایگاه لانچر از این موشک داشت. یک دستیار توپچی در هر تیم وجود داشت که به آرپی‌جی-۷زن‌ها کمک می‌کرد. آرپی‌جی-۷ که یک سلاح برد متوسط است، باید مسافتی حدود ۵۰۰ متر را در تیررس خود می‌داشت. موشک سگر (مالیوتکا)، همچنین به وسیلهٔ نفربرهای بی ام پی-1، بی ام دی-1 و بی آر دی ام-2 مورد کاربری قرار می‌گیرند.