الوهیم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو

الوهیم (به عبری: אֱלוֹהִים , אלהים) واژه‌ای عبری است که برای بیان مفاهیم مربوط به خداشناسی به کار می‌رود. الوهیم سومین کلمه‌ای است که در تورات آمده‌است. سلیمان حییم آن را به معنی خدا، قاضی، فرشته و رسول دانسته است.[۱] این کلمه از جهت صرفی از کلمه عبری اِلُوَه(به عبری: אלוה) با پسوند جمع تشکیل شده است. معنی واقعی این کلمه معمولاً مورد مناقشه است. این کلمه گاهی به صورت یک اسم مفرد آمده است. و معمولاً گمان می‌شود که به خدای واحد اسرائیل اشاره می‌کند. ولی در برخی موقعیتها این کلمه به عنوان جمع کلمه الوه و به معنی خدایان چندگانه آمده است. در برخی موقعیتها معنی کلمه از متن قابل استفاده نیست و به معنی موجودات قدرتمند، فرشتگان و حتی قضات نیز آمده است. که از متن چنین بر می‌آید که الوهیم به معنای قانونگذاران یا حاکمان انسانی آمده باشد.

محتویات

[ویرایش] الوهیم در اساطیر سوریه باستان

در اساطیر سوریه باستان، الوهیم فرزندان اِل بودند، که برترین و رئیس آنان،(اِل علیونحداد نام داشت، که توسط مردم به بعل(رئیس) شناخته می‌شد. دشمن الوهیم، "یَم"، اولین مخلوق اِل، بود که معادل مار یا ابلیس در ادیان ابراهیمی است.[نیازمند منبع]

[ویرایش] الوهیم در کتاب مقدس

در فرازهای مختلف کتاب مقدس گاهی کلمات متفاوتی برای ترجمه این کلمه به کار رفته است. در عهد جدید سریانی، کلمه اَلوها (به سریانی: ܐܠܗܐ)، در موقعیتهایی که کلمه عبری الوهیم از عهد عتیق نقل شده است، آمده است.[۲] همچنین در برخی اناجیل حاوی اسامی مقدس، نیز کلمه الوهیم به عنوان ترجمه کلمه تئوس (به یونانی: θεος) از متن یونانی مورد استفاده قرار گرفته است[۳] و عیسی مسیح نیز خود را فرزند الوهیم خوانده است.[۴] در جدول زیر برخی آیات که ترجمه متفاوتی از این کلمه دارند جمع آوری گردیده است:

ترجمه‌های مختلف کلمه الوهیم در کتاب مقدس
شماره آیه ترجمه ترجمه آیه
پیدایش ۱:۱ فارسی قدیم در ابتدا، خدا(الوهیم) آسمانها و زمین را آفرید.
پیدایش ۱:۲۷ ترجمه J. W. Etheridge از تارگوم اورشلیم And the Word of the Lord(Elohim) created man in His likeness, in the likeness of the presence of the Lord(Elohim) He created him
خروج ۲۲:۲۸ ترجمه Darby Thou shalt not revile the judges(Elohim), nor curse a prince amongst thy people.
خروج ۳۲:۱۷ فارسی قدیم برای دیوهایی که خدایان نبودند، قربانی گذرانیدند، برای خدایانی(الوهیم) که نشناخته بودند ...
تثنیه ۱۰:۱۷ فارسی قدیم زیرا که یهوه خدای شما خدای خدایان(الوهیم) و رب‌الارباب، و خدای عظیم و جبار ومهیب است...
اول سموئیل ۲۸:۱۳ عصر جدید پادشاه به او گفت: «نترس. چه می‌بینی؟» زن گفت: «یک روح(الوهیم) را می‌بینم که از زمین بیرون می‌آید.»
مزامیر ۸:۵ فارسی قدیم تو مقام او(انسان) را فقط اندكي پايين‌تر از فرشتگان‌(الوهیم) قرار دادي و تاج عزت و احترام را بر سر وي نهادي‌.
مزامیر ۸۲:۱ ترجمه تفسیری خدا(الوهیم) در دادگاه آسماني ايستاده است تا قضات‌(الوهیم) را به پاي ميز محاكمه بكشاند.
مزامیر ۸۲:۶ عصر جدید من گفتم که شما خدایانید(الوهیم) و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی

[ویرایش] الوهیم در قرآن

در قرآن به صورت مشابه وقتی که فرشتگان، قصد سخن گفتن و اجرای اراده و فرامین الهی دارند از ضمیر متکلم مع الغیر استفاده شده است. که مشخص کننده ویژگی این نیروهای الهی است. و همچون کتاب مقدس قرآن نیز در عین حال بر وحدانیت خداوند و پرستش ذات یگانه وی تاکید دارد. همچنین در قرآن روحِ ضمیر متکلم مع الغیر(روحنا)، چند بار، بارور کننده مریم، مادر عیسی، خوانده شده است.[۵]

[ویرایش] الوهیم در رائلیان

رائلیان معتقدند الوهیم، در عبری باستان به معنی "کسانی که از آسمان فرود آمدند" بوده است و آنها موجوداتی فضایی هستند که با اشیاء پرنده ناشناخته به زمین آمده اند و انسان را بر روی زمین با استفاده از علم ژنتیک ساخته اند و کلیه ادیان توسط آنها به پیامبران القا شده است.

[ویرایش] منابع

  • ویکی انگلیسی
  • پیامی که انسانهای کرات دیگر به من دادند. رایل(کلود وریلهون)

[ویرایش] مراجع

  1. فرهنگ عبری-فارسی حییم، چاپ انجمن کلیمیان تهران
  2. یوحنا ۱۰:۳۴
  3. یوحنا ۱:۱
  4. یوحنا ۱۰:۳۶
  5. قرآن ۱۹:۱۷، قرآن ۲۱:۹۱، قرآن ۶۶:۱۲
ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار
زبان‌های دیگر