عربستان هخامنشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ساتراپی عربیا یا عربستان، یکی از ساتراپی‌های شاهنشاهی هخامنشیان است که شامل محدوده میان دلتای نیل تا میان رودان است. داریوش یکم هخامنشی پس از رسیدن به سلطنت قلمرو خود را به بیست و سه ساتراپ تقسیم می‌کند که شامل : پارس، عیلام بابل، آشور، عربستان، مصر، جزیره نشینان دریا ی اژه لیدیه، یونانیان آسیا صغیر، ماد، ارمنستان، کاپادوکیه پارت، سیستان، هرات، خوارزم، بلخ، سغد، قندهار، سکاها، پنجاب، آراخوزیا و مکران می‌شود.

قدمت رابطه اعراب و ایرانیان[ویرایش]

یگانه سند شناخته شده‌ای که از رابطه اعراب و ایرانی‌ها خبر می‌دهد پیروزی کوروش اول بر آراگدوس، شاه عربستان است.[۱]

رابطه اعراب و ایرانیان بر اساس کتیبه‌ها هخامنشی[ویرایش]

داریوش در کتیبه بیستون بیان می‌کند که به خواست اهورامزدا من شاه شدم و من شاه پارس، عیلام بابل، آشور، عربیا، مصرو… و هم چنین در کاخ آپادانا نقش اقوام عرب در حالیکه برای شاه ایران تحفه می‌آورند حکاکی شده‌است.[۲]

رابطه اعراب با کمبوجیه[ویرایش]

پس از مرگ کوروش، پسرش کمبوجیه به منظور ادامه سیاست‌های پدر و پس از تثبیت سلطنت خود نیت پدرش از لشکرکشی به مصر را تحقق بخشید. بدین منظور او و سپاهیانش مجبور به عبور از تنها راه دستیابی به مصر، یعنی صحرای سوزان و وحشتناک سینا بودند. کمبوجیه برای عبور از این صحرا به آب نیاز داشت و بنا به توصیه فرعون خائن مصر، یعنی پسامتیخ از اعراب کمک گرفت. فرستاده کمبوجیه به نزد شاه عربستان رفته و از آنها آب و شتر درخواست کرد و در نهایت کمبوجیه موفق به فتح مصر شد و اعراب نیز به پاس خدمتشان از مالیات معاف شدند.[۳]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • ایمان پور، شهابادی، محمد تقی، علی‌اکبر (۱۳۸۹). بررسی محدوده‌های جغرافیایی و اداری ساتراپی‌های هخامنشی در کتیبه بیستون. تهران: مطالعات تاریخ فرهنگی.
  • بیگدلی، جلیلیان، معصومه، شهرام (۱۳۹۴). روابط هخامنشیان و عرب‌ها در سدهٔ ششم پیش از میلاد. تهران: جندی شاپور.