پادشاهی انگلستان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادشاهی انگلیس
قرن دهم – ۱۷۰۷
پرچم نشان نظامی
موقعیت انگلیس در سال ۱۷۰۰
پایتخت وینچستر (تا قرن دوازدهم)
لندن (قرن دوازدهم تا ۱۷۰۷)
 ˩ وست‌مینستر
    (اداری)
 ˩ سیتی لندن
    (تجاری)
زبان‌(ها) انگلیسی
نورس باستان (تا قرن یازدهم)
ولزی
کورنی
کامبریک (تا قرن یازدهم)
آنگلو-نورمن (قرن یازدهم تا پانزدهم)
لاتین قرون وسطی (تا قرن پانزدهم)
دین مسیحیت
دولت متمرکز پارلمانی پادشاهی
پادشاه
 - ۹۲۵ تا ۹۳۹ اتلستن (نخستین)
 - ۱۷۰۲ تا ۱۷۰۷ آن (آخرین)
قانونگذار پارلمان
 - Upper house مجلس اعیان
 - Lower house مجلس عوام
تاریخچه
 - اتحاد پادشاهی‌های انگلوساکسون قرن دهم میلادی
 - نبرد هیستینگز ۱۴ اکتبر ۱۰۶۶
 - فتح ولز ۱۲۷۷-۱۲۸۳
 - انقلاب باشکوه ۱۱ دسامبر ۱۶۸۸
 - اتحاد با اسکاتلند ۱ مه ۱۷۰۷
مساحت
 - ۱۲۸۳ تا ۱۵۴۲ (تخمین) ۱۴۵٬۰۰۰کیلومترمربع (۵۵٬۹۸۵مایل‌مربع)
 - ۱۵۴۲ تا ۱۷۰۷ (تخمین) ۱۵۱٬۰۰۰کیلومترمربع (۵۸٬۳۰۱مایل‌مربع)
 - ۱۷۰۷ ۱۵۱۰۰۰کیلومترمربع (۵۸٬۳۰۱مایل مربع)
جمعیت
 -  حدود ۱۲۸۳ ۵۰۰٬۰۰۰ 
     تراکم جمعیت ۳٫۴ /کیلومترمربع (۸٫۹ /مایل‌مربع)
 -  حدود ۱۵۴۲ ۳٬۰۰۰٬۰۰۰ 
     تراکم جمعیت ۲۰٫۷ /کیلومترمربع (۵۳٫۶ /مایل‌مربع)
 -  حدود ۱۷۰۷ ۵۷۵۰۰۰۰ 
     تراکم جمعیت ۳۸٫۱ /کیلومترمربع (۹۸٫۶ /مایل‌مربع)
یکای پول پوند استرلینگ
پیش از آن
به دنبال آن
وسکس
پادشاهی ساسکس
پادشاهی اسکس
پادشاهی کنت
دومونیا
مرسیا
انگلیای شرقی
نورتامبریا
Arms of Llywelyn.svg امیرنشین ولز
پادشاهی بریتانیای کبیر
امروزه بخشی از

پادشاهی انگلستان (به انگلیسی: Kingdom of England) کشوری مستقل در جزیره بریتانیای کبیر بود که در قرن ۱۰ میلادی از به هم پیوستن پادشاهی‌های کوچک‌تر آنگلوساکسون به وجود آمد. این کشور در سال ۱۷۰۷ با پیوستن به پادشاهی اسکاتلند، پادشاهی بریتانیای کبیر را تشکیل داد.

از سال ۱۶۰۳ و با شروع سلطنت جیمز یکم (انگلستان)، سلطنت انگلیس هم مانند پادشاهی اسکاتلند و پادشاهی ایرلند در اختیار دودمان استوارت بود. اما این کشورها به صورت مستقل اداره می‌شدند. در نهایت در تاریخ ۱ مه ۱۷۰۷، انگلیس و اسکاتلند تحت نام پادشاهی بریتانیای کبیر با یکدیگر متحد شدند.

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Kingdom of England». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ دسامبر ۲۰۱۵.