پادشاهی ویزیگوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پادشاهی ویزیگوت
Regnum Visigothorum[۱]
Gutþiuda Þiudinassus
Labarum.svg
 

۴۱۸–پیرامون ۷۲۰
 

 
Emblema del Reino de Asturias.svg
اوج گستردگی قلمرو پادشاهی ویزیگوت در پیرامون ۵۰۰ میلادی با رنگ نارنجی نشان داده شده‌است. سرزمین‌های ازدست‌رفته پس از نبرد وویه با رنگ نارنجی کمرنگ نشان داده شده‌است.
پایتخت تولوز (تا ۵۰۷ میلادی)
ناربون[۲]
بارسلون[۳]
تولدو[۴]
زبان‌(ها) لاتین عامیانه
زبان گوتیک (در میان بزرگان)
دین مسیحیت خلقیدونی
آریانیسم
دولت پادشاهی
پادشاه
 - ۴۱۸-۴۱۹ والیا
 - ۴۱۸-۴۵۱ تئودوریک یکم
 - ۴۶۶-۴۸۴ اوریک
 - ۴۸۴-۵۰۷ آلاریک دوم
 - ۵۱۱-۵۲۶ تئودوریک بزرگ
 - ۷۱۴-حدود ۷۲۱ آردو
تاریخچه
 - تاراج رم (۴۱۰ میلادی) ۴۱۰
 - تأسیس ۴۱۸
 - نبرد شالون ۴۵۱
 - نبرد وویه ۵۰۷
 - تهاجم امویان ۷۱۱
 - فتح گالیا ناربوننسیس به دست امویان پیرامون ۷۲۰
 - نبرد کووادونگا ۷۱۸ یا ۷۲۲ میلادی
مساحت
 - ۶۲۰-۷۱۰ ۶۰۰٬۰۰۰کیلومترمربع (۲۳۱٬۶۶۱مایل‌مربع)
امروزه بخشی از  اسپانیا
 پرتغال
 فرانسه
 آندورا
 جبل طارق
 موناکو
تاریخ اسپانیا
Coat of arms of Spain
این‌ها بخشی از این رده هستند

اسپانیا درگاه
گاهشمار
نشان درگاه درگاه Spain

پادشاهی ویزیگوت (لاتین: Regnum Visigothorum؛ گوتیک:Gutþiuda Þiudinassus) دولتی بود که میان سده‌های پنجم تا هشتم میلادی در جنوب باختری فرانسه کنونی و شبه‌جزیره ایبری برقرار بود.

پایه‌ریز این دولت، والیا پادشاه ویزیگوت‌ها بود که نخست در آکیتن در جنوب فرانسه تشکیل‌شد و سپس با گشودن شبه‌جزیره ایبری گسترش یافت. با گسترش قدرت فرانک‌ها، پادشاهی ویزیگوت بیشتر قلمرو واقع در سرزمین گل را از کف داد.

با فتح اندلس به دست امویان، پادشاهی ویزیگوت بیشتر قلمرواش در ایبری را نیز از دست داد.

پانویس[ویرایش]

  1. Also Regnum Gothorum.
  2. (507) and the loss of Toulouse. See: S. J. B. Barnish, Center for Interdisciplinary Research on Social Stress, The Ostrogoths from the migration period to the sixth century: an ethnographic perspective (Boydell & Brewer Ltd, 2007), p. 368.
  3. The Ostrogoths from the migration period to the sixth century: an ethnographic perspective (Boydell & Brewer Ltd, 2007), p. 369.
  4. See: Collins, Roger. Visigothic Spain, 409–711 (Oxford: Blackwell Publishing, 2004), p. 44.

منابع[ویرایش]