پرش به محتوا

دینا اسکات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
دانا اسکات
زادهٔ۱۱ اکتبر ۱۹۳۲ ‏(۹۴ سال)
محل تحصیلدکترای ریاضیات ۱۹۵۴, دانشگاه کالیفرنیا، برکلی
دکترای فلسفه. ۱۹۵۸, دانشگاه پرینستون
شناخته‌شده
برای
نظریه اتوماتا, معناشناسی زبان‌های برنامه‌نویسی
جوایزجایزه تورینگ 1976, Tarski Lectures (other languages) 1989
پیشینه علمی
شاخه(ها)علوم رایانه
ریاضیات
فلسفه
محل کاردانشگاه کالیفرنیا، برکلی
دانشگاه استنفورد
دانشگاه آکسفورد
دانشگاه کارنگی ملون
پایان‌نامهدنباله‌های همگرا از نظریه های کامل (۱۹۵۸)
آلونزو چرچ
دانشجویان دکتری
جک کوپلند
Michael Fourman
Kenneth Kunen
Angus Macintyre
Ketan Mulmuley
Marko Petkovšek
Fred S. Roberts
David Turner[۱]

دِینا اسکات (انگلیسی: Dana Scott؛ زاده ۱۱ اکتبر ۱۹۳۲) استاد بازنشستهٔ دانشگاه کارنگی ملون، ریاضی‌دان و فیلسوف و متخصص مشهور آمریکاییِ علوم رایانه است. اسکات در سال ۱۹۵۴ در دانشگاه پرینستون و در منطق ریاضی زیر نظر آلونزو چرچ دکتری گرفته است و در آکسفورد و برکلی استاد بوده است. در حیطه‌های گوناگونی از منطق ریاضی اسکات دارای آثار بسیار مهمی است، از جمله در نظریهٔ مجموعه‌ها و منطق موجهات و منطق‌های نامتناهی.

در فلسفه و منطق، اسکات برندهٔ جایزه‌ٔ شوک در ۱۹۹۷ شده است (پس از مایکل دامت و پیش از جان رولز). در علوم رایانه نیز او، به همراه مایکل رابین، در ۱۹۷۶ برندهٔ جایزه تورینگ شده است.[۲][۳]

شروع کار حرفه‌ای

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

او مدرک کارشناسی در ریاضیات از دانشگاه کالیفرنیا، برکلی را در سال ۱۹۵۴ دریافت کرد. او در دانشگاه پرینستون پی‌اچ‌دی خود را با پایان‌نامه‌اش در مورد توالی همگرای نظریه‌های کامل تحت نظارت آلونزو چرچ گرفت و از پایان‌نامه‌اش در سال ۱۹۵۸ دفاع کرد.[۴][۵][۶] پس از اتمام دکترای به دانشگاه شیکاگو نقل مکان کرد و تا سال ۱۹۶۰ به عنوان مربی در آنجا مشغول کار شد.[۷][۸]

دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، ۱۹۶۰–۱۹۶۳

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اسکات به عنوان استادیار ریاضیات، در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، مشغول به کار شد و خود را با مسائل کلاسیک در منطق ریاضی، به ویژه نظریه مجموعه‌ها و نظریه مدل تارسکی، درگیر کرد. او ثابت کرد که اصل موضوع ساخت‌پذیری با وجود یک عدد اصلی قابل اندازه‌گیری ناسازگار است، نتیجه‌ای که در تکامل نظریه مجموعه‌ها نقشی اساسی ایفا کرد.[۹]

استنفورد، آمستردام و پرینستون، ۱۹۶۳-۱۹۷۲

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پس از مشاهده اولیه رابرت سولوی، اسکات مفهوم مدل بولی-مقداری را تدوین کرد، همانطور که سولووی و پتر ووپنکا نیز تقریباً در همان زمان به همین کار پرداختند. در سال ۱۹۶۷، اسکات مقاله‌ای با عنوان «اثبات استقلال فرضیه پیوستار» منتشر کرد که در آن از مدل‌های بولی-مقداری برای ارائه تحلیلی جایگزین از استقلال فرضیه پیوستار در مقایسه با آنچه پاول کوهن ارائه کرده بود، استفاده کرد. این کار منجر به اعطای جایزه لروی استیل در سال ۱۹۷۲ شد.

  1. ↑ "Dana Stewart Scott". Mathematics Genealogy Project. North Dakota State University. Archived from the original on 8 ژوئن 2017. Retrieved December 26, 2011.
  2. ↑ "Dana Scott". Simons Institute for the Theory of Computing (in English). Retrieved 2023-07-01.
  3. ↑ «Dana Scott». Society for Science (به انگلیسی آمریکا). دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ «Dana Scott's Home Page». www.cs.cmu.edu. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ University, Carnegie Mellon. "Dana S. Scott - Mathematical Sciences - Mellon College of Science - Carnegie Mellon University". www.cmu.edu (in English). Retrieved 2023-07-01.
  6. ↑ «Computer Pioneers - Dana Stewart Scott». history.computer.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «Dana S Scott - A.M. Turing Award Laureate». amturing.acm.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۷-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ "Dana Scott | Biography, A.M. Turing Award, & Facts | Britannica". www.britannica.com (in English). Retrieved 2023-07-01.
  9. ↑ Kanamori, The Higher infinite, p. ۴۴, ۴۹.

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]