فرانکلین پیرس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فرانکلین پیرس
فرانکلین پیرس
۱۴مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۵۳ – ۴ مارس ۱۸۵۷
معاون رئیس‌جمهور ویلیام آر. کینگ
نداشت
پیش از او: میلارد فیلمور
بعد از او: جیمز بوکانان
سناتور از نیوهمپشر
مشغول به کار
۱۸۳۷ – ۱۸۴۲
پیش از او: -
بعد از او: لئونارد ویلکاکس
نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه (At-large) نیوهمپشر
پیش از او: -
بعد از او: جرد دبلیو. ویلیامز
اطلاعات شخصی
تولد ۲۳ نوامبر ۱۸۰۴(۱۸۰۴-11-۲۳)
هیلزبورو، نیوهمپشر
مرگ ۸ اکتبر ۱۸۶۹ میلادی (۶۴ سال)
کنکورد، نیوهمپشر
ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی دموکرات
همسر جین آپلتون پیرس
فرزندان فرانکلین جونیور، فرانک رابرت، بنیامین
محل تحصیل Bowdoin College
پیشه سیاستمدار
تخصص وکیل
دین اپیسکوپال
امضاء
خدمت نظامی
سال‌های خدمت ۱۸۴۶–۱۸۴۸
درجه نیروی زمینی ایالات متحده آمریکا
رزم‌ها/جنگ‌ها جنگ آمریکا و مکزیک

فرانکلین پیرس (به انگلیسی: Franklin Pierce) (زادهٔ ۲۳ نوامبر ۱۸۰۴ - درگذشته ۸ اکتبر ۱۸۶۹) چهاردهمین رئیس‌جمهور آمریکا از حزب دموکرات از ۱۸۵۳ تا ۱۸۵۷ بود.[۱]

فرانکلین پیرس زمانی رئیس جمهوری آمریکا شد که آرامش در آمریکا حکمفرما بود و به نظر می‌رسید مصالحه سال۱۸۵۰، خطر توفان جدایی طلبی را برطرف ساخته است. پیرس با عمل به توصیه‌های مشاوران جنوبی اش سعی داشت مانع بروز توفان دیگری شود، اما سیاست‌های او نه تنها کمکی به برقراری آرامش نکرد بلکه سبب برهم خوردن ثبات کشور نیز شد.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

ورود به سیاست[ویرایش]

فرانکلین پیرس، سال ۱۸۰۴ در نیوهمپشایر بدنیا آمد، در جوانی حقوق خواند و وارد سیاست شد. بیست و چهار ساله بود که به عضویت مجلس قانونگزاری نیوهمپشایر درآمد و دو سال بعد رئیس آن شد. در سال‌های دهه ۱۸۳۰ به واشنگتن رفت، ابتدا به عنوان نماینده کنگره و سپس در مقام سناتوری خدمت کرد. پیرس در جنگ مکزیک حضور داشت و دوستان نیو همپشایری پیرس، پیشنهاد نامزدی او را برای انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۸۵۲ مطرح کردند. در کنوانسیون دموکرات‌ها پس از ۴۸ بار رای‌گیری و حذف تمامی چهره‌های سرشناس پیرس را به عنوان نامزد انتخابات ریاست جمهوری انتخاب کردند.

فرانکلین پیرس توانست ژنرال وینفیلد اسکات، نامزد حزب ویگ را شکست دهد و به عنوان چهاردهمین رئیس جمهوری آمریکا انتخاب شود. در آن زمان جمعیت ایالات متحده ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. فرانکلین پیرس دوران ریاست جمهوری اش را با داغی بزرگ آغاز کرد، دو ماه پس از انتخابات، همسر و پسر یازده ساله پیرس در تصادف قطار کشته شدند.

فرانکلین پیرس در نطق مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری، اعلام کرد دوران صلح و شکوفایی در کشور و نمایش قدرت در روابط با دیگر کشورها فرارسیده است. پیرس همچنین می‌گفت احتمال دارد ایالات متحده برای امنیتش، درصدد تصرف مستعمراتی برآید.

مسئله گسترش برده داری زمانی که فرانکلین پیرس به بریتانیا فشار آورد تا از منافع ویژه خود در بخش‌هایی از سواحل آمریکای مرکزی چشم پوشی کند و حتی زمانیکه قصد داشت اسپانیا را به فروش کوبا ترغیب کند، نگرانی ایجاد کرد.

موج جدیدی از تجزیه طلبی زمان ارائه لایحه کانزاس–نبراسکا براه افتاد. با تصویب این لایحه مصالحه میسوری لغو می‌شد و بحث در مورد برده داری در غرب از سر گرفته می‌شد. این لایحه که توسط سناتور داگلاس تدوین شده بود در حقیقاز تمایل او را برای ایجاد خط آهنی نمایان می‌کرد که از شیکاگو تا کالیفرنیا امتداد یابد و از نبراسکا نیز عبور کند.

پیش از آن جفرسون دیویس، وزیر جنگ، رئیس‌جمهور پیرس را متقاعد ساخته بود تا هیاتی را برای خرید زمین به منظور تأسیس خط آهن جنوب، به مکزیک به فرستد. نماینده آمریکا اراضی را که اینک حد واسط جنوب آریزونا و بخشی از جنوب نیومکزیکو است، به مبلغ ۱۰ میلیون دلار خرید.[۳]

آشوب در کانزاس[ویرایش]

پیشنهاد داگلاس برای ساماندهی سرزمین‌های غرب، که امکان داشت یک خط آهن نیز از آنها بگذرد، اشکالات فراوانی ایجاد کرد. در لایحه پیشنهادی داگلاس آمده بود که ساکنان مناطق جدید خود می‌توانند در مورد برده داری تصمیم بگیرند. نتیجه آن هجوم مردم به سوی کانزاس بود، شمالی‌ها و جنوبی‌ها در رقابت با یکدیگر و برای در دست گرفتن کنترل این منطقه، به سوی کانزاس روانه شدند؛ تیراندازی، خشونت و خونریزی‌های آن روزها در کانزاس، مقدمه‌ای برای بروز جنگ داخلی آمریکا شد. در پایان دوره ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، آرامش به کانزاس بازگشته بود، اما دموکراتها دیگر حاضر نشدند پیرس را برای ریاست جمهوری نامزد کنند و به جای او به بوکانن روی آوردند که در فضای آن دوران گزینه‌ای مناسبتربه نظر می‌رسید.

فرانکلین پیرس پس از پایان دوره ریاست جمهوری به نیوهمپشایر برگشت و سال ۱۸۶۹ در شهر کنکورد در نیوهمپشایر درگذشت.[۳]

منابع[ویرایش]

  1. «فرانکلین پیرس»(فارسی)‎. voanews.com. 
  2. «فرانکلین پیرس»(فارسی)‎. voanews.com. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ «فرانکلین پیرس»(فارسی)‎. voanews.com.