جیمز بیوکنن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیمز بیوکنن
۱۵مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۵۷ – ۴ مارس ۱۸۶۱
معاون رئیس‌جمهور جان برکینریج
فرد پیشین فرانکلین پیرس
فرد پسین آبراهام لینکلن
سفیر ایالات متحده در بریتانیا
مشغول به کار
۲۳ اوت ۱۸۵۳ – ۱۵ مارس ۱۸۵۶
فرد پیشین Joseph Reed Ingersoll
فرد پسین جورج ام. دالاس
۱۷مین وزیر امور خارجه ایالات متحده
مشغول به کار
۱۰ مارس ۱۸۴۵ – ۷ مارس ۱۸۴۹
رئیس جمهور جیمز ناکس پولک
فرد پیشین جان سی. کلهون
فرد پسین جان ام. کلیتون
United States Senator
از پنسیلوانیا
مشغول به کار
۶ دسامبر ۱۸۳۴ – ۵ مارس ۱۸۴۵
فرد پیشین ویلیام ویلکینز
فرد پسین سایمون کامرون
سفیر ایالات متحده در روسیه
مشغول به کار
۴ ژانویه ۱۸۳۲ – ۵ اوت ۱۸۳۳
فرد پیشین جان رندولف روانوک
فرد پسین ماهلون دیکرسون
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از پنسیلوانیا حوزهٔ 4th
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۲۳ – ۳ مارس ۱۸۳۱
فرد پیشین James S. Mitchell
فرد پسین William Hiester
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از پنسیلوانیا حوزهٔ 3th
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۲۱ – ۳ مارس ۱۸۲۳
فرد پیشین Jacob Hibshman
فرد پسین Daniel H. Miller
اطلاعات شخصی
تولد جیمز بیوکنن جونیور
۲۳ آوریل ۱۷۹۱(۱۷۹۱-04-۲۳)
Cove Gap، پنسیلوانیا
مرگ ۱ ژوئن ۱۸۶۹ میلادی (۷۸ سال)
لنکستر، پنسیلوانیا
ملیت  ایالات متحده آمریکا
حزب سیاسی دموکرات
همسر مجرد
محل تحصیل کالج دیکینسون
پیشه وکیل، سیاستمدار
دین پرسبیتری
امضاء
خدمت نظامی
خدمت/شاخه داوطلب
رزم‌ها/جنگ‌ها جنگ ۱۸۱۲

جیمز بیوکَنِن[۱] (به انگلیسی: James Buchanan, Jr.) پانزدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب دموکرات بود. وی از سال ۱۸۵۷ تا ۱۸۶۱ مقام ریاست جمهوری آمریکا را عهده‌دار بود. این دوران همزمان است با ۱۲۳۵ تا ۱۲۳۹خورشیدی و زمان سلطنت ناصر الدین شاه در ایران، امضای معاهده پاریس میان ایران و بریتانیا از جمله وقایع مهم این دوران است.[۲][۳]

سالهای پیش از ریاست جمهوری[ویرایش]

جیمز بوکانن سال ۱۷۹۱ در خانواده‌ای متمکن در پنسیلوانیا به دنیا آمد. در کالج دیکنسون حقوق خواند و به وکالت مشغول شد.

بوکانن پنج بار به نمایندگی مجلس انتخاب شد. دوره کوتاهی سفیر آمریکا در روسیه بود و پس از آن، به مدت یک دهه در سنا خدمت کرد. در دولت پرزیدنت پالک، وزیر امور خارجه و در زمان ریاست جمهوری فرانکلین پیرس، سفیر آمریکا در بریتانیا بود. سال ۱۸۵۶ دموکراتها جیمز بوکانن را به عنوان نامزد حزب برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری معرفی کردند.[۲]

پانزدهمین رئیس جمهوری آمریکا[ویرایش]

بوکانن در شرایطی رئیس جمهوری آمریکا شد که کشور به سرعت به سمت تجزیه پیش می‌رفت. بوکانن ترجیح داد که واقعیت‌های سیاسی زمانه اش را بپذیرد، از همین رو برای پایان دادن به اختلافها بر سر مسئله برده داری بر نظریه قانون اساسی تکیه کرد، اما او این نکته را در نظر نگرفته بود که شمالی‌ها استدلال‌های متکی بر قانون اساسی را که به نفع جنوبی‌ها بود نمی‌پذیرند. مسئله دیگری که بوکانن به آن اشراف نداشت مسئله آرایش سیاسی احزاب در آن زمان بود که به دلیل گسترش تمایلات تجزیه طلبانه در حال تغییر بود: انشعاب در حزب دموکرات، تضعیف و نابودی حزب ویگ و تشکیل حزب جمهوریخواه از تحولات این سالها بود.[۲]

بوکانن در کاخ سفید[ویرایش]

جیمز بوکانن با شکست دادن میلارد فیلمور و جان فرمونت بعنوان پانزدهمین رئیس جمهوری آمریکا انتخاب شد، در آن زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۳۱ میلیون و ۴۴۳ هزار و ۳۲۱ نفر بود. جیمز بوکانن فکر می‌کرد[نیازمند منبع] اگر در انتخاب کابینه اش ترکیبی متوازن از جناح‌های سیاسی را در نظرداشته باشد و مردم را ترغیب کند که برای حل اختلافات در زمینه قانون اساسی تفسیر دیوانعالی کشور را بپذیرند، می‌تواند به بحرانهای سیاسی پایان دهد. دیوانعالی در حال بررسی قانونی بودن محدود کردن برده داری در سرزمینهای مورد مناقشه بود و جیمز بوکانن در نطق مراسم ادای سوگند ریاست جمهوری ضمن اشاره به این نکته، آرزو کرد که دیوانعالی این مسئله را به سرعت حل کند.

دو روزبعد دیوانعالی نظرش را اعلام و تصریح کرد کنگره برای محروم کردن مردم از برده داری در سرزمینهای مورد منازعه قدرت و اختیارات قانونی ندارد. جنوبی‌ها از اعلام نظر دیوانعالی شادمان شدند اما در شمال جنجال برپا شد.

کانزاس در آن زمان ایالت نبود و بوکانن تصمیم گرفت کانزاس را به عنوان یک ایالت برده دار اعلام کند، این مسئله خشم جمهوری خواهان و بسیاری از هم حزبی‌های بوکانن رابرانگیخت اما کانزاس در دوران بوکانن همچنان به عنوان منطقه باقی‌ماند.

سال ۱۸۵۸ جمهوری خواهان در مجلس نماینگان به اکثریت دست یافتند، اما هر لایحه مهمی که تصویب می‌کردند باید از سد جنوبی‌ها در سنا می‌گذشت و یا از وتوی رئیس جمهوری عبور می‌کرد. دولت فدرال به بن‌بست رسیده بود. سال ۱۸۶۰ اختلافات سیاسی تا جایی بالاگرفت که از حزب دموکرات دو شاخه شمال و جنوب انشعاب و هر شاخه نامزد خود را برای انتخابات ریاست جمهوری معرفی کرد، در نتیجه زمانی که جمهوری خواهان آبراهام لینکلن را به عنوان نامزد احراز مقام ریاست جمهوری معرفی کردند، واضح بود که لینکلن انتخاب می‌شود حتی اگر هیچ رایی در صندوقهای جنوب به نام او ریخته نشود. جنگ افروزان جنوب بر تجزیه طلبی دامن می‌زدند و تمایلی به روی کار آمدن یک دولت جمهوری خواه نداشتند. پرزیدنت بوکانن، تلاش کرد راهی برای مصالحه بیابد اما رهبران جدایی طلبان حاضر به مصالحه نبودند.

اینجا بود که بوکانن شیوه نظامی را در پیش گرفت وکشتی جنگی «ستاره غرب» را عازم جنوب کرد. چندین عضو کابینه بوکانن استعفا دادند و او با شمالی‌ها جاهای خالی کابینه اش را پر کرد.

بوکانن از این زمان تا پایان دوره ریاست جمهوری اش سیاست غیرفعالی را در پیش گرفت. ماه مارس ۱۸۶۱ بوکانن به پنسیلوانیا بازگشت و دوران بازنشستگی اش را آغاز کرد و مشکلات داخلی کشور را که از حلش ناتوان بود برای جانشینانش به ارث گذاشت. هفت سال بعد بوکانن درگذشت.

جیمز بوکانن تنها رئیس جمهوری آمریکا است که هرگز ازدواج نکرد.[۲]

منابع[ویرایش]