اندرو جانسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
اندرو جانسون
President Andrew Johnson.jpg
۱۷مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۱۵ آوریل ۱۸۶۵ – ۴ مارس ۱۸۶۹
معاون رئیس‌جمهور None
پس از آبراهام لینکلن
پیش از یولیسیز سایمن گرانت
۱۶مین معاون رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۶۵ – ۱۵ آوریل ۱۸۶۵
رئیس جمهور آبراهام لینکلن
پس از هانیبال هملین
پیش از شویلر کولفکس
سناتور ایالات متحدهٔ آمریکا
از تنسی
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۷۵ – ۳۱ ژوئیه ۱۸۷۵
پس از William Brownlow
پیش از David Key
مشغول به کار
۸ اکتبر ۱۸۵۷ – ۴ مارس ۱۸۶۲
پس از James Jones
پیش از David Patterson
فرماندار نظامی تنسی
مشغول به کار
۱۲ مارس ۱۸۶۲ – ۴ مارس ۱۸۶۵
گمارنده آبراهام لینکلن
پس از ایشام جی. هریس
پیش از William Gannaway Brownlow
15ام فرماندار تنسی
مشغول به کار
۱۷ اکتبر ۱۸۵۳ – ۳ نوامبر ۱۸۵۷
پس از William B. Campbell
پیش از ایشام جی. هریس
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از تنسی حوزهٔ 1st
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۴۳ – ۴ مارس ۱۸۵۳
پس از Thomas Arnold
پیش از Brookins Campbell
اطلاعات شخص
زاده ۲۹ دسامبر ۱۸۰۸(۱۸۰۸-12-۲۹)
رالی، کارولینای شمالی، کارولینای شمالی، ایالات متحده آمریکا
درگذشت ۳۱ ژوئیه ۱۸۷۵ میلادی (۶۶ سال)
Elizabethton, تنسی، ایالات متحده آمریکا
آرامگاه Andrew Johnson National Cemetery
گرینویل، تنسی
حزب سیاسی حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا
دیگرعضویت‌های سیاسی National Union (۱۸۶۴–۱۸۶۸)
همسر(ان) Eliza McCardle
فرزندان مارتا
چارلز
مری
رابرت
اندرو
تخصص خیاط
مذهب مسیحی[۱]
امضا Cursive signature in ink

اندرو جانسون (به انگلیسی: Andrew Johnson) هفدهمین رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا از حزب دموکرات بین سالهای ۱۸۶۵ تا ۱۸۶۹ میلادی بود. این دوران همزمان است با ۱۲۴۴ تا ۱۲۴۷ خورشیدی و زمان سلطنت ناصرالدین شاه در ایران.[۲]

زندگی‌نامه[ویرایش]

اندرو جانسون، هفدهمین رئیس جمهوری آمریکا[ویرایش]

پس از ترور لینکلن، اندرو جانسون، معاون اوکه از حزب دموکرات بود بر اساس قانون اساسی آمریکا سوگند ریاست جمهوری یادکرد. آواز طرفداران جکسون بود و چون او می‌اندیشید. اندرو جانسون مرد صادق و شریفی بودکه یکی از بد شانس‌ترین روسای جمهوری آمریکا به حساب می‌آید. گروه جمهوری خواهان رادیکال در کنگره که در برابر رئیس جمهوری جدید صف آرایی کردند با زیرکی هدایت می شدندو روشهایشان چنان بیرحمانه بود که جانسون یارای مقابله و برابری با آنها را نداشت. اندرو جانسون در رالی در ایالت کارولینای شمالی بدنیا آمد و در فقر بزرگ شد، در کودکی شاگرد یک خیاط بود، اما سرانجام از کار در آن خیاطی فرار کرد. او در گرینزویل تنسی مغازه خیاطی خودش را باز کرد و با الیزا مک کاردل ازدواج کرد. جانسون خواندن و نوشتن را نزد همسرش آموخت. او در مناظرات آکادمی ملی حضوری فعال داشت. پیش از رسیدن به ریاست جمهوری بعنوان شهردار، نماینده کنگره، سناتور، فرماندار تنسی و معاونت ریاست جمهوری آمریکا خدمت کرد. در عرصه سیاست سخنوری توانا بود، پشتیبان مردم عادی و منتقد اشرافیت مزرعه داربود. طی سالهای دهه ۱۸۴۰ و ۱۸۵۰ میلادی در کنگره بود از طرح و لایحه مزرعه مجانی برای فقرا حمایت می‌کرد. در دوران بحران تجزیه طلبی، وحتی زمانیکه تنسی اعلام جدایی کرد، جانسون همچنان در سنا ماند و این مسئله نزد شمالی‌ها از او قهرمانی ساخت، امادرعین حال باعث شد تا بسیاری ازجنوبی‌ها به چشم خائن به او بنگرند. سال ۱۸۶۲ پرزیدنت لینکلن، جانسون را به فرماندهی نظامی تنسی منصوب کرد و جانسون از تنسی برای بازسازی ارتش استفاده کرد. سال ۱۸۶۴ جمهوری خواهان با این استدلال که «حزب متحد ملی» متعلق به تمام مردان وفادار و صادق است اندرو جانسون را که یک جنوبی و دموکرات بود، به عنوان نامزد معاونت ریاست جمهوری معرفی کردند. پس از ترور لینکلن، پرزیدنت جانسون کار بازسازی ایالتهای کنفدراسیون را از سر گرفت و این در حالی بود که جلسات کنگره در سال ۱۸۶۵ برگزار نمی‌شد. در این زمان جمعیت ایالات متحده آمریکا ۳۹ میلیون و ۸۱۸ هزار و ۴۴۹ نفر بود.[۲]

دوران بازسازی[ویرایش]

اندرو جانسون، تمام کسانی را که سوگند وفاداری خوردند عفو کرد اما رهبران و ثروتمندان جنوب باید از رئیس جمهوری عفو ویژه دریافت می‌کردند. جمهوری خواهان رادیکال در کنگره برای تغییر برنامه جانسون بسرعت وارد عمل شدند و توانستند حمایت شمالیهایی را جلب کنند که از بر سر کار ماندن بسیاری از کسانی که پیش از جنگ از رهبران جنوبی‌ها بودند و همچنین اعمال محدودیتهای پیش از جنگ در مورد سیاهان رضایت نداشتند. یکی از اقدامات رادیکالها تصویب لوایحی در مورد برده‌های سابق بود. جانسون لوایح تصویب شده را وتو کرد. رادیکالها توانستند رای کافی را در کنگره برای تصویب این لایحه، برغم وتوی رئیس جمهوری گرد آورند. این نخستین بار بود که کنگره علی‌رغم وتوی رئیس جمهوری لایحه‌ای را به تصویب رساند. کنگره در نهایت لایحه قانون مدنی سال ۱۸۶۶ را تصویب کرد که بر اساس آن سیاهان به عنوان شهروند آمریکا پذیرفته می‌شدند و هر تبعیضی علیه آنها ممنوع می‌شد. چند ماه بعد کنگره متمم چهاردهم قانون اساسی را تصویب کرد. در این متمم آمده بود که هیچ ایالتی نباید فردی را از زندگی، آزادی، یا مالکیت، بدون طی مراحل قانونی محروم کند. هیچ‌یک از ایالتهایی که پیش از جنگ عضو کنفدراسیون بودند بجز تنسی حاضر به پذیرش اصلاحیه نشدند. علاوه بر این دو شورش نژادی خونین در جنوب رخ داده بود. جانسون در جریان یک سخنرانی در غرب میانه با خشم حضار روبرو شد. پاییز همانسال، جمهوری خواهان رادیکال در انتخابات کنگره به پیروزی چشمگیری دست یافتند. در ماه مارس سال ۱۸۶۷، رادیکالها طرح خود را برای بازسازی تصویب کردند و به اجرا درآوردند که بر اساس آن در ایالتهای جنوبی حکومت نظامی اعلام شد. آنها همچنین با تصویب قوانینی محدودیتهای جدیدی برای رئیس جمهوری ایجاد کردند و زمانیکه جانسون، ادوین استنتون، وزیر جنگ کابینه را برکنار کرد، جانسون به زیر پاگذاشتن قانون و سوءاستفاده از قدرت متهم شد و مورد استیضاح قرار گرفت. اما جانسون در سنا تبرئه شد. سال ۱۸۷۵، وشش سال پس از پایان دوره ریاست جمهوری اش، جانسون در انتخابات مجلس سنا از ایالت تنسی انتخاب شدو به واشینگتن بازگشت. اندرو جانسون چند ماه پس از آن در ژوئیه سال ۱۸۷۵ درگذشت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Milton, George Fort (1930). The Age of Hate: Andrew Johnson And The Radicals. New York: Coward-McCann. p. 80. ISBN 1-4179-1658-3. OCLC 739916. As for my religion, it is the doctrine of the Bible, as taught and practiced by Jesus Christ. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ «اندرو جانسون»(فارسی)‎. voanews.com.