جیمز ناکس پولک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جیمز ناکس پولک
۱۱مین رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۴۵ – ۴ مارس ۱۸۴۹
معاون رئیس‌جمهور جورج ام. دالاس
پیش از او: جان تایلر
بعد از او: زکری تیلور
9th Governor of Tennessee
مشغول به کار
۱۴ اکتبر ۱۸۳۹ – ۱۵ اکتبر ۱۸۴۱
پیش از او: Newton Cannon
بعد از او: جیمز سی. جونز
13th Speaker of the United States House of Representatives
مشغول به کار
۷ دسامبر ۱۸۳۵ – ۴ مارس ۱۸۳۹
رئیس جمهور اندرو جکسون
مارتین ون بورن
پیش از او: جان بل
بعد از او: رابرت ام. تی. هانتر
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از تنسی حوزهٔ حوزه انتخابیه نهم تنسی
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۳۳ – ۴ مارس ۱۸۳۹
پیش از او: William Fitzgerald
بعد از او: Harvey Magee Watterson
عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده
از تنسی حوزهٔ حوزه انتخابیه ششم تنسی
مشغول به کار
۴ مارس ۱۸۲۵ – ۴ مارس ۱۸۳۳
پیش از او: John Alexander Cocke
بعد از او: Balie Peyton
اطلاعات شخصی
تولد جیمز ناکس پولک
۲ نوامبر ۱۷۹۵(۱۷۹۵-11-0۲)
پاینویل، کارولینای شمالی
مرگ ۱۵ ژوئن ۱۸۴۹ میلادی (۵۳ سال)
نشویل، تنسی
مدفن کاپیتول ایالت تنسی
نشویل، تنسی
حزب سیاسی حزب دموکرات (ایالات متحده آمریکا)
همسر سارا پولک (ازدواج ۱۸۲۴)
محل تحصیل دانشگاه کارولینای شمالی در چپل هیل
تخصص
امضاء Cursive signature in ink
خدمت نظامی
وفاداری  تنسی
خدمت/شاخه Tennessee State Militia
یگان 5th Brigade Calvary Regiment

جیمز ناکس پولک (به انگلیسی: Jemes K. Polk) (زاده ۱۷۹۵- مرگ ۱۸۴۹م) یازدهمین رئیس جمهور آمریکا از حزب دموکرات بود. بین سالهای ۱۸۴۵ تا ۱۸۴۹ میلادی ریاست جمهوری آمریکا را بر عهده داشت.[۱]

زندگی‌نامه[ویرایش]

جیمز پالک، یازدهمین رئیس جمهوری آمریکا[ویرایش]

جیمز ناکس پالک آخرین نفر از طرفداران جکسون بود که به کاخ سفید راه یافت. جیمز پالک نوامبر سال ۱۷۹۵ در کارولینای شمالی بدنیا آمد. پالک در تحصیلات کوشا وجدی بود و سال ۱۸۱۸ با درجه ممتاز از دانشگاه کارولینای شمالی فارغ‌التحصیل شد. به عنوان وکیلی جوان، پس از ورود به دنیای سیاست، از دوستان اندرو جکسون شد. در مجلس نمایندگان بین سالهای ۱۸۳۵ تا ۱۸۳۹ رئیس بود و پس از آن فرماندار تنسی شد. در انتخابات سال ۱۸۴۴ دموکراتها، پالک را برای نامزدی مقام معاونت ریاست جمهوری و مارتین ون بورن را به عنوان نامزد احراز مقام ریاست جمهوری در نظر داشتند. هنری کلی نیز نامزد حزب ویگ بود. ون بورن و کلی هر دو ترجیح می‌دادند در تبلیغات انتخاباتی دربارهٔ توسعه طلبی سکوت کنند. در نتیجه اعلام کردند که مخالف الحاق تگزاس به خاک آمریکا هستند. در این میان پالک صریحاً و به طور علنی گفت که تگزاس باید دوباره به خاک آمریکا ضمیمه شود و اورگان نیز مجدداً تصرف شود. جکسون سالخورده بدرستی دریافت که مردم موافق توسعه خاک آمریکا هستند و از حزب خواست گزینش نامزدی را که به سرنوشت آشکار ملت متعهد باشد، در نظر گیرند. در کنوانسیون حزب دموکرات این دیدگاه غالب شد و به همین دلیل جیمز پالک را به عنوان نامزد دموکراتها معرفی کردند. ویگها با تمسخر می‌پرسیدند که جیمز پالک کیست؟ و دموکراتها پاسخ می‌دادند او نامزدی است که موافق توسعه خاک آمریکا است. جیمز پالک، هنری کلی نامزد ویگها را شکست داد و یازدهمین رئیس جمهوری آمریکا شد، در آن زمان جمعیت آمریکا ۲۳ میلیون و ۱۹۱ هزار و ۸۷۶ نفر بود. مسئله تگزاس مورد توجه جنوبی‌ها بود و مردم شمال به سرنوشت اورگان علاقه‌مند بودند اما جیمز پالک کالیفرنیا را نیز می‌خواست. پیش از آنکه جیمز پالک کار خود را به عنوان رئیس جمهوری آغاز کند، کنگره مصوبه‌ای پیشنهاد الحاق تگزاس را تصویب کرد و در حقیقت جیمز پالک وارث احتمال جنگ با مکزیک شد.[۱]

اورگان[ویرایش]

موضع جیمز پالک در قبال قضیه اورگان این طور نشان می‌داد که پالک خطر جنگ احتمالی با بریتانیا را نیز پذیرفته است. دموکراتها مدعی تمامی منطقه اورگان بودند، که از شمال کالیفرنیا تا عرض جغرافیایی ۵۴–۴۰ درجه، یعنی مرز جنوبی آلاسکا که در آن زمان متعلق به روسیه بود را در بر می‌گرفت. افراط گرایان شعار می‌دادند که «یا ۴۰–۵۴ درجه یا جنگ»، اما پالک از واقعیتهای دیپلماتیک آگاهی داشت و می‌دانست با هیچ جنگ کوتاه مدتی نمی‌توان تمامی اورگان را بدست آورد. خوشبختانه پالک و بریتانیایی‌ها هیچ‌کدام طالب جنگ نبودند. او برای معامله با بریتانیایی‌ها پیشنهاد داد تا مرزهای کانادا در امتداد مدار جغرافیایی ۴۹ درجه از کوه‌های راکی تا اقیانوس آرام، گسترش یابد. بریتانیایی‌ها ابتدا این پیشنهاد را رد کردند و پالک تهدید کرد در این صورت آمریکا مدعی تمام منطقه می‌شود. در نهایت بریتانیایی‌ها مدار جغرافیایی ۴۹ درجه را پذیرفتند اما قرار شد دماغه جنوبی جزیره ونکوور را نیز شامل شود. این پیمان سال ۱۸۴۶ امضا شد.[۱]

کالیفرنیا[ویرایش]

الحاق کالیفرنیا به خاک آمریکا اندکی دشوارتر بود. پالک هیاتی را به مکزیک فرستاد، تا به مکزیک پیشنهاد کنند در ازای دریافت ۲۰ میلیون دلار و بخشیدن بدهی‌ها و خسارتهایی که آمریکا مدعی آن بود، کالیفرنیا و نیومکزیکو به آمریکا داده شود. هیچ رهبرمکزیکی نمی‌توانست از نصف کشورش صرفنظر کند و همچنان بر سر قدرت بماند از همین رو هیئت اعزامی پالک در مکزیک پذیرفته نشدندو پالک ژنرال زاخاری تیلور را به منطقه مورد اختلاف فرستاد. نیروهای مکزیکی این اقدام را تجاوز تلقی کرده و به نیروهای ژنرال تیلور حمله کردند. کنگره اعلام جنگ کرد و با وجود مخالفت اغلب شمالی‌ها، کنگره از اقدام نظامی پشتیبانی کرد. نیروهای آمریکایی پس از پیروزی‌های مکرر، مکزیکو سیتی را اشغال کردند. در نهایت سال ۱۸۴۸، مکزیک از نیومکزیکو و کالیفرنیا صرفنظر و درعوض ۱۵ میلیون دلار دریافت کرد.[۱]

به سوی جنگ داخلی[ویرایش]

پرزیدنت پالک مناطق وسیعی را به خاک آمریکا افزود که بهای آن تسریع، جنگ شمال و جنوب بر سر مسئله توسعه برده داری بود. پالک در حالی دفترش را ترک کرد که از کار سخت و زیاد بشدت فرسوده و بیمار شده بود، جیمز پالک نزدیک به ۳ ماه بعد از اتمام دوره ریاست جمهوری اش در نشویل تنسی در گذشت.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ ۱٫۴ «جیمز ناکس پالک»(فارسی)‎. voanews.com.