لوکرشیا مات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
لوکرشیا مات
Lucretia Mott at the National Portrait Gallery IMG 4403.JPG
لوکرشیا مات در سن ۴۹ سالگی (۱۸۴۲)، درنگارخانه ملی پرتره در واشینگتن، دی.سی.
زاده لوکرشیا کافین
۳ ژانویهٔ ۱۷۹۳(1793-01-03)
نانتاکت ماساچوست، ایالات متحده
درگذشت ۱۱ نوامبر ۱۸۸۰ میلادی (۸۷ سال)
چلدنام پنسیلوانیا، ایالات متحده
ملیت ایالات متحده آمریکا
شغل ضد برده داری، حامی حق رأی زنان، معلم
همسر(ها) جیمز مات
فرزندان ۶
والدین توماس فلین
آنا فولگر
خویشاوندان مارتا کافین رایت (خواهر) (خواهر)
می هیو فولگر (دایی) (دایی)

لوکرشیا مات (انگلیسی: Lucretia Mott; ۳ ژانویهٔ ۱۷۹۳(1793-01-03) – ۱۱ نوامبر ۱۸۸۰(1880-11-11)) با نام قبل از ازدواج کافین، عضو جمعیت دوستان دینی، مدافع حقوق زنان و عضو جنبش اصلاحگرا اهل ایالات متحده آمریکا بود.

او در سال ۱۸۴۰ ایده اصلاح موقعیت زنان در جامعه را هنگامی تدوین کرد که او و تعدادی از زنان دیگر را به کنوانسیون جهانی ضد برده داری راه ندادند. در سال ۱۸۴۸ او توسط جین هانت به میتینگی دعوت شد و بعد از آن اولین میتینگ حقوق زنان را تشکیل داد. او در نگارش اعلامیه برابری زن ومرد در سال ۱۸۴۸ مشارکت داشت.

قدرت سخنوری او را به عنوان یک زن ضد برده داری و اصلاح طلب معروف کرد. در سال ۱۸۶۵ وقتی که برده داری غیرقانونی شد، او از بردگان سابقی که بر اساس قوانین برده داری در مرزهای ایالات متحده، حق رای نداشتند، حمایت کرد. او تا زمانی که در سال ۱۸۸۰ درگذشت، همچنان یک شخصیت اصلی مدافع حق رأی و ضد برده داری باقی ماند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]