حسن شریف‌زاده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سیدحسن شریف‌زاده
معلم و مبارز مشروطه
Sharifzadeh3.JPG
شناسنامه
نام کامل سیدحسن شریف‌زاده تبریزی
زادروز
زادگاه ، ایران
تاریخ مرگ ۲۷/۷/۱۳۲۶ قمری
محل مرگ تبریز، ایران
دین اسلام
پیشه معلم و خطیب
اطلاعات سیاسی
پست‌ها عضو انجمن تبریز
و مرکز غیبی

سیدحسن شریف‌زاده تبریزی معلم مدرسه مموریال تبریز و از مبارزان جنبش مشروطه در تبریز بود.

شرح حال[ویرایش]

صفحه اول روزنامه انجمن ۵ شعبان ۱۳۲۶

پدر وی سیدمحمد شریف‌العلماء تبریزی از ادبا و فضلای آذربایجان بود. کودکی را نزد پدر آموزش دید و از همان ابتدا به آموزش و آموختن شوق بسیار داشت وارد مدرسه مموریال گردید و همزمان به آموختن زبان فرانسه پرداخت. پس از مدتی خود در زمره معلمان همان مدرسه درآمد و در چند مدرسه جدیدی که پس از خیزش و جنبش مشروطه آغاز بکار کرده بودند، تدریس میکرد. بنا به گفته سیدحسن تقی‌زاده، شاگردانش به او عشق میورزیدند. روحیه آزادی‌خواهی و اصلاح طلبی را حتی قبل از شروع جنبش داشت و پس از پیروزی انقلاب به مجاهدین پیوست و عضو انجمن تبریز شد.[۱]

فعالیت ها[ویرایش]

علاوه بر آموزش شاگردان، در برپایی تجمع ها و گردهمایی شاگردان و معلمین فعال بود و در زمان قیام تبریز از افراد فعال و عمده انجمن بحساب می آمد و در جریان مذاکره مجاهدین تبریز با عین‌الدوله از طرف انجمن مامور گردید.[۲]

شریف‌زاده علاوه بر فعالیت فرهنگی، از اعضاء اصلی مرکز غیبی تبریز بود که توسط او و علی مسیو و حاج علی دوافروش و عده دیگر تأسیس شده بود. این مرکز فعالیت های مجاهدین را هماهنگ میکرد.[۳]

ترور و مرگ[ویرایش]

روز چهارشنبه ۲۷ رجب ۱۳۲۶ هجری قمری حوالی ظهر وی به همراه حاج مهدی کوزه‌کنانی از انجمن خارج شده و نزدیک کنسولگری فرانسه دو نفر به وی شلیک می کنند او را به داخل کنسولگری میبرند ولی بعد از نیم ساعت فوت می کند.[۴]

دوست وهمکار او هوارد باسکرویل که او هم در مدرسه مموریال تدریس میکرد بعداز کشته شدن شریف‌زاده به صف مجاهدین تبریز پیوست و اوهم در این راه کشته شد.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. مجتهدی، مهدی. رجال آذربایجان به کوشش غلامرضا طباطبائی مجد. چاپ اول انتشارات زرین صفحه ۳۴۹
  2. امیرخیزی، اسماعیل. قیام آذربایجان و ستارخان صفحه۱۶۹
  3. کسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران جلد دوم صفحه ۱۶۷
  4. روزنامه انجمن تبریز ۵ شعبان ۱۳۲۶ هجری-قمری سال سوم شماره ۲ صفحه۳
  5. امیرخیزی، اسماعیل. قیام آذربایجان و ستارخان صفحه۲۸۰