شیخ احمد روح‌القدس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
شیخ احمد روح‌القدس
Roholghodos.jpg
شیخ احمد روح‌القدس (راست) در کنار قاضی ارداقی در باغشاه
شناسنامه
نام کامل شیخ احمد تربتی
معروف به سلطان‌العلما خراسانی
نام مستعار روح‌القُدُس
زادگاه تربت حیدریه، ایران
تاریخ مرگ تابستان ۱۲۸۷ خورشیدی
محل مرگ تهران، ایران
دین اسلام
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی مشروطه‌خواه
فعالیت‌ها روزنامه‌نگار

شیخ احمد روح‌القُدُس معروف به سلطان العلمای خراسانی (زاده تربت حیدریه - مقتول ۱۳۲۶ قمری- ۱۲۸۷ خورشیدی)، روزنامه‌نگار و مدیر روزنامۀ «روح‌القدس» بود که به مناسبت نام روزنامه، به «روح‌القدس» معروف گردید. وی از مشروطه‌طلبان و آزادی‌خواهان بود و بعد از پیروزی جنبش مشروطه روزنامه روح‌القدس را در تهران منتشر کرد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

شیخ احمد تربتی فرزند حاج شیخ محمد حسین تربتی تا سن ۲۹ سالگی تعلیم و تربیت را نزد پدر مجتهد خود در تربت حیدریه گذراند ولی راه پدر را نرفته و عازم تهران گردید. در تهران همزمان با پیروزی جنبش مشروطه به انقلاب پیوست و توانست امتیاز راه اندازی روزنامه روح‌القدس را بگیرد و مدت یکسال در روزنامه خود بیشترین حمله و افشاگری را نسبت به فعالیت مستبدین و شخص محمدعلی شاه و کارشکنی های وی منتشر می کرد.[۱]

فعالیت اجتماعی[ویرایش]

شیخ احمد پس از ورود به تهران با محافل آزادی‌خواهی آشنا گردیده و عملاً وارد گروه مشروطه خواهان گردید. چون استعداد نویسندگی داشت در پاره ای از روزنامه های آن دوران شروع به نوشتن مقاله های انتقادی از دولت نمود سپس باکمک دوستان با نفوذ خود در دربار موفق به گرفتن امتیاز روزنامه روح‌القدس گردید و دفتر روزنامه را در خیابان چراغ برق افتتاح نمود.

در مقاله های خود در روزنامه مستقیماً خود محمدعلی شاه را مورد حمله قرار میداد بطوری که یکبار نوشته بود:

خوب است قدری از مستی سلطنت بهوش آمده چشم باز کرده نظری بدولت خود و باقی دولت ها بنمایی- آیا تمام سلاطین عالم از وظیفه خود خارج شده مشغول قصابی گشته اند..

در همین زمان روزنامه او بمدت دو ماه توقیف و خودش مورد محاکمه قرار گرفت ولی دادگاه نتوانست وی را محکوم کند.[۲].

شکنجه و مرگ[ویرایش]

بعد از به توپ بستن مجلس در دوم تیر ماه ۱۲۸۷ (برابر با ۲۳ جمادی‌الاول ۱۳۲۶ قمری) او تفنگ در دست از بالای دفتر روزنامه به دفاع برخاست وچند نفر از قزاق را کشته و مجروح ساخت ولی عاقبت دستگیر و با ضرب و شتم به باغشاه برده شد و همراه دیگر زندانیان در غل و زنجیر محبوس گردید. پس از تحمل شکنجه های فراوان عاقبت او را به انبار دولت برده و خفه نموده و جسد نیمه جانش را در چاه انداختند. پس از پیروزی مشروطه خواهان و فرار محمدعلی میرزا، جسد وی را در حالی که طنابی دور گردنش بود از چاه بیرون آورده و دفن نمودند.[۳]

منابع و پانویس[ویرایش]

  1. سید محمد صدری طباطبایی. «روزنامه‌نگاران مقتول:سلطان العلمای خراسانی». فصلنامه رسانه، ۱۳۷۱/۰۹/۳۰. بازبینی‌شده در ۱۵ مرداد ۱۳۹۲. 
  2. کسروی، احمد. تاریخ مشروطه ایران. امیرکبیر، ۱۳۵۷ ص ۴۸۵. 
  3. ملک‌زاده، مهدی. تاریخ انقلاب مشروطیت ایران. ج. ۴. تهران: انتشارات سخن. ۸۱۹. شابک ‎۹۶۴-۳۷۲-۰۹۵-۰.