آلفرد راسل والاس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از الفرد راسل والاس)
آلفرد راسل والاس
Alfred-Russel-Wallace-c1895.jpg
زادهٔ۸ ژانویهٔ ۱۸۲۳
Llanbadoc, Monmouthshire, بریتانیای کبیر
درگذشت۷ نوامبر ۱۹۱۳ (۹۰ سال)
برودستون، انگلستان،
بریتانیا
ملیتبریتانیا
شناخته‌شده برایهمکاری در کشف انتخاب طبیعی
پیشگامی اثر درباره جغرافیای زیستی
خط والاس
تثبیت
جایزه(ها)مدال پادشاهی (۱۸۶۸)
مدال طلای Société de Géographie (۱۸۷۰)
مدال داروین (۱۸۹۰)
Founder's Medal (۱۸۹۲)
Linnean Medal (۱۸۹۲)
مدال کاپلی (۱۹۰۸)
Darwin-Wallace Medal (طلا, ۱۹۰۸)
نشان مریت (۱۹۰۸)
سابقه علمی
رشته(های) فعالیتاکتشاف، زیست‌شناسی تکاملی، جانورشناسی، جغرافیای زیستی، و اصلاحات اجتماعی
کوته‌نوشت مؤلف (گیاه‌شناسی)Wallace

آلفرد راسل والاس (به انگلیسی: Alfred Russel Wallace) (زاده ۸ ژانویه ۱۸۲۳ – درگذشته ۷ نوامبر ۱۹۱۳)، زیست‌شناس، کاوشگر، جغرافی‌دان و مردم‌شناس بریتانیایی بود که بیش از هر چیز به علت کشف فرایند انتخاب طبیعی مستقل از چارلز داروین، مشهور است. داروین پیش از والاس این فرایند را کشف کرده بود اما جز نزد چند تن از دوستان مورد اعتماد آن را اعلام نکرده بود. نامه والاس به داروین موجب گردید آن دو مشترکاً دست به انتشار نظریه خود بزنند.

والاس کارهای میدانی بسیار گسترده‌ای، نخست در بستر رودخانه آمازون و سپس در مجمع‌الجزایر مالایی انجام داد، جایی که او «خط والاس» را که اندونزی را به دو پاره جدا از هم بخش می‌نماید، که در یکی جانوران نزدیک به گونه‌های استرالیایی فراوان هستند و در دیگری گونه‌های با خاستگاه آسیایی وسیعا حضور دارند، شناسایی نمود.

او به عنوان دانشمند پیشرو در قرن نوزدهم در زمینه پراکندگی جغرافیایی گونه‌های جانوری و گاه به نام «پدر دانش زیست جغرافی» خوانده می‌شود. والاس یکی از اندیشمندان تکاملی پیشرو در قرن نوزدهم بود که علاوه بر نقش هم پدید آورندگی در «انتخاب طبیعی»، یاریهای دیگری نیز به رشد نظریه فرگشت رسانید. این موارد عبارتند از: «مفهوم رنگ‌آمیزی هشدار دهنده در جانوران» و «اثر والاس» (پیش فرضیه‌ای است دربارهٔ اینکه چگونه گزینش طبیعی می‌تواند با کمک به رشد موانع علیه «دو رگه‌زایی» به «گونه‌زایی» یاری رساند).

زندگی‌نامه[ویرایش]

اوایل زندگی[ویرایش]

آلفرد والاس در روستای ولزی لانبادوک در نزدیکی اسک، مونموثشایر به دنیا آمد. او فرزند هشتم از نه فرزند توماس ور والاس و مری آن گرینل بود. مری آن انگلیسی بود و توماس احتمالاً اجدادی اسکاتلندی داشته‌است.[۱]

بازگشت به انگلستان، ازدواج و فرزندان[ویرایش]

والاس در سال ۱۸۶۲ به انگلستان بازگشت، به جایی که خواهرش فنی سیمس و شوهر خواهرش، توماس بودند، نقل مکان کرد. در حالی که خستگی سفر را به در می‌کرد، کلکسیون خود را آماده و تنظیم نمود و کنفرانس‌هایی فراوانی دربارهٔ ماجراجویی‌هایش و اکتشافات علمی خود مانند انجمن جامعه‌شناسی لندن ارائه نمود. بعداً در همان سال او داروین را در خانه سابق داروین ملاقات کرد و توانست رابطه ای دوستانه با چارلز لییل و هربرت اسپنسر برقرار کند.[۲]

پس از یک سال معاشرت، والاس در سال ۱۸۶۴ با زن جوانی نامزد شد که در زندگی‌نامه خود، از او تنها با نام خانم ل نام برد. خانم ل که دختر لوییس لسلی بود، با والاس شطرنج بازی می‌کرد. نامزد والاس به دلیل بی میلی او، نامزدی را بهم زد. والاس در سال ۱۸۶۶ با آنی میتن ازدواج کرد. ریچارد اسپروس گیاه‌شناس که با والاس در برزیل دوست شده بود، رابطه دوستانه خوبی نیز با پدر آنی میتن داشت و والاس و میتن را به یکدیگر معرفی کرده و وسیله آشنایی آنها شد. والاس در سال ۱۸۷۲ دل را ساخت. دل خانه ای از بتن بود و آن بنا را در زمین‌هایی که وی در گریس در اسکس اجاره کرده بود، بنا نمود. والاس تا سال ۱۸۷۶ در آنجا زندگی می‌کرد. والاس‌ها صاحب سه فرزند بودند: هربرت (۱۸۶۷–۱۸۶۷)، ویولت (۱۸۶۹–۱۹۴۵) و ویلیام (1871-1951).[۳]

فعالیت اجتماعی[ویرایش]

جان استوارت میل تحت تأثیر اظهارات منتقد جامعه انگلیسی قرار گرفت که والاس را در مجمع الجزایر مالایی گنجانیده بود.

در سال ۱۸۸۱، والاس به عنوان اولین رئیس‌جمهور انجمن جدید ملی شدن سرزمین انتخاب شد.

والاس مخالف به‌نژادی یا یوژنیک بود. ایده ای که توسط دیگر متفکران برجسته سیر تکاملی قرن نوزدهم به دلیل اینکه جامعه معاصر بیش از حد فاسد و ناعادلانه بود تا اجازه تعیین معقول و منطقی از افراد مناسب یا ناسازگار را فراهم می‌آورد، مورد حمایت قرار گرفت.

والاس در مباحث دیگر اجتماعی و سیاسی از جمله حمایت از حق رأی زنان، و بارها و بارها در مورد خطرات و بی فایدگی و بلا استفاده بودن نظامی گری نوشت.[۴]

والاس در سال ۱۸۹۸ کتابی با عنوان قرن شگفت‌انگیز که در مورد موفقیت‌ها و نارسایی‌های آن در مورد تحولات قرن نوزدهم منتشر نمود.[۵]

کارهای علمی بیشتر[ویرایش]

والاس به تفسیر اجتماعی خود در کنار کارهای علمی ادامه داد. در سال ۱۸۸۰، او کتاب جزیره زندگی را به عنوان دنباله ای در توزیع جغرافیایی حیوانات منتشر کرد. در نوامبر ۱۸۸۶، والاس سفری ده‌ماهه را به ایالات متحده را برای ارائه یک سری از سخنرانی‌های محبوب آغاز کرد.[۶]

مرگ[ویرایش]

در هفتم نوامبر ۱۹۱۳ در خانه اش که آن را ارکارد پیر می‌نامید و در حومه شهر واقع بود درگذشت. والاس آن خانه را یک دهه قبل ساخته بود. او در سن ۹۰ سالگی در گذشت و مرگ وی بازتاب گسترده ای در روزنامه‌ها و اخبار داشت.

برخی از دوستان والاس پیشنهاد کردند که وی را در وست مینیستر ابی به خاک سپرده اما همسر وی با توجه به آرزوی خود والاس خواستار دفن او در گورستان کوچک بروداستون در دورست شد. چندی از پیشگامان انگلیسی عرصه علم هیئتی را تشکیل داده و خواستار بنای مدالین یادبود والاس در وست مینیستر ابی در نزدیکی جایی که داروین دفن شده بود، شدند. از مدالین یادبود در تاریخ ۱ نوامبر سال ۱۹۱۵ پرده برداری شد.[۷]

کتاب‌ها[ویرایش]

  • My life
  • Darwinism
  • ?Is Mars Habitable
  • Writing on Evolution
  • The Malay Archipelago
  • Travel on The Amazon
  • Borneo, Celebes, Aru

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Wilson The Forgotten Naturalist p. 1.
  2. Slotten p. 235.
  3. Slotten pp. 239–40.
  4. Slotten pp. 365–72.
  5. Slotten pp. 436–38.
  6. Shermer pp. 274–78.
  7. Slotten p. 491.