جغرافیای جانوری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

جغرافیای جانوری،[۱][۲][۳] زیاگیتاشناسی یا زئوژئوگرافی (انگلیسی: Zoogeography) شاخه‌ای از علم جغرافیای زیستی است که با توزیع جغرافیایی (حال و گذشته) گونه‌های جانوران سروکار دارد.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. مجنونیان، هنریک، محمد دانش و بهرام کیابی (۱۳۸۴). جغرافیای جانوری جهان: حفاظت از تنوع زیستی در اقالیم حیاتی. سازمان حفاظت محیط زیست. ص. ‭۲۶۴‬؛ https://lib۱٫ut٫ac٫ir:۸۴۴۳/site/catalogue/۶۶۸۳۲۰. شابک ۹۶۴-۷۷۲۶-۱۴-۷.
  2. «جایگاه ایران در جغرافیای جانوری جهان». مؤسسه آموزش و تحقیقات طبیعت. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی پارامتر |پیوند بایگانی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک) در پارامتر |پیوند بایگانی= نیاز به وارد کردن |تاریخ بایگانی= دارد (کمک). پارامتر |پیوند= ناموجود یا خالی (کمک); پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)
  3. درویش، جمشید (برگردان و بازنگری)؛ نویسنده پروفسور گزاویه میزون (۱۳۸۰). جغرافیای جانوری پستانداران ایران. انتشارات رواق مهر. ص. ۲۳۹. شابک ۹۶۴-۹۳۴۷۴-۲-۹.
  4. Darlington, P.J. , Jr. 1957. Zoogeography: The Geographical Distribution of Animals. New York, [۱] بایگانی‌شده در ۲۰۱۸-۰۸-۱۳ توسط Wayback Machine.

پیوند به بیرون[ویرایش]