آلبرت آبراهام مایکلسون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آلبرت آبراهام مایکلسون
Albert Abraham Michelson2.jpg
متولد۱۹ دسامبر ۱۸۵۲
استشلنو، پادشاهی پروس
مرگ۹ مهٔ ۱۹۳۱ (۷۸ سال)
پاسادینا، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا
ملیتآمریکایی
تبارروس
رشته فعالیتفیزیک
محل کاردانشگاه کیس وسترن رزرو
دانشگاه کلارک
دانشگاه شیکاگو
دانش‌آموختهٔآکادمی نیروی دریایی آمریکا
دانشگاه هومبولت برلین
استاد راهنماهرمان فون هلمهولتز
دانشجویان دکتری ویرابرت میلیکان
دلیل شهرتاندازه‌گیری سرعت نور و آزمایش مایکلسون-مورلی
جوایزNobel prize medal.svg جایزه فیزیک نوبل (۱۹۰۷)
مدال کاپلی (۱۹۰۷)
نشان هنری دراپر (۱۹۱۶)
مدال فرانکلین (۱۹۲۳)
امضا
امضای آلبرت آبراهام مایکلسون

آلبرت آبراهام مایکلسون (به انگلیسی: Albert Abraham Michelson) (زاده ۱۹ دسامبر ۱۸۵۲ - درگذشته در ۹ مه ۱۹۳۱)، فیزیک‌دان آمریکایی روس‌تبار بود، بیشتر به خاطر فعالیت‌هایش در اندازه‌گیری سرعت نور و آزمایش مایکلسون-مورلی مشهور است. او در سال ۱۹۰۷ جایزه فیزیک نوبل را دریافت کرد و اولین آمریکایی بود که موفق به دریافت جایزه نوبل در علوم شد.

او از آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در رشته ریاضیات فارغ‌التحصیل شده بود و بعدها در همان‌جا تدریس کرد. او با اختراع ابزاری که «تداخل‌سنج» نامیده می‌شد شروع به اندازه‌گیری سرعت نور کرد. او با اندازه‌گیری سرعت نور در جهت‌های مختلف نشان داد که سرعت نور مستقل از سرعت منبع نور است و در نتیجه این نظریه که امواج نوری در محیطی بنام «اتر» در فضا جریان دارند، بی اعتبار است.[۱] اینشتین بر پایه تحقیقات او موفق به ارائه نظریه نسبیت گردید.

منابع[ویرایش]

  1. «فیزیک کلاسیک و ظرفیت‌های آن». وب‌گاه انجمن فیزیکدانان جوان ایران. دریافت‌شده در ۲۲ تیر ۱۳۸۷.