جفت (کالبدشناسی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جفت (کالبدشناسی)
جفت.jpg
جفت در بدن مادر آبستن
پیش‌ماده decidua basalis, chorion frondosum
کد TE E5.11.3.1.1.0.5

جُفت عضوی مسطح در بدن جانداران است که با بند ناف به جنین متصل است.

جفت، پیش از زایمان به دیواره رحم متصل است و در طی زایمان، به همراه نوزاد، و پرده‌های جنینی از کانال زایمانی خارج می‌شود.

جفت انسان، پس از زایمان.

جفت‌خواری پس از زایمان توسط مادر، یکی از رفتارهای تغذیه‌ای است که در میان بسیاری از جانداران دیده می‌شود. به‌جز خوکان دریایی[۱]، آب‌بازان[۲] و شتر، بقیه پستانداران، حتی پستانداران گیاه‌خوار، جفت‌خوار هستند. جفت دارای سطح بالایی از پروستاگلاندین[۳] است و به این خاطر، خوردن آن به برگشت رحم به حالت اولیه و پاک شدن رحم کمک می‌کند.

عارضه چسبندگی جفت در زنان باردار یکی از عوامل مرگ شماری از زنان باردار در اثر خونریزی‌های شدید است. در بارداری‌های با سزارین قبلی که همراه با جفت سر راهی هستند، میزان بروز چسبندگی جفت بیشتر است که این عارضه در صورت تشخیص و پیش‌بینی و آمادگی تیم درمانی (رزرو فراورده‌های خونی به مقدار کافی، اطلاع قبلی و حضور به موقع متخصصان جراحی و اورولوژی و...) تا حد زیادی قابل اجتناب است.[۴]


نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. Pinnipedia
  2. Cetacea
  3. prostaglandin
  4. ایرنا: کادر پزشکی به عارضه چسبندگی جفت در زنان باردار بیشتر توجه کند ، بازدید: مه ۲۰۱۱.

منابع[ویرایش]

بر پایهٔ: Mark B. Kristal (2 February 1980), “Placentophagia: A Biobehavioral Enigma”, Neuroscience & Biobehavioral Reviews 4: 141-150، بازیابی ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸.

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ جفت (کالبدشناسی) موجود است.