جفت (کالبدشناسی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
جُفت عضوی مسطح در بدن جانداران است که با بند ناف به جنین متصل است.
جفت، پیش از زایمان به دیواره رحم متصل است و در طی زایمان، به همراه نوزاد، و پردههای جنینی از کانال زایمانی خارج میشود.
جفتخواری پس از زایمان توسط مادر، یکی از رفتارهای تغذیهای است که در میان بسیاری از جانداران دیده میشود. بهجز خوکان دریایی[۱]، آببازان[۲] و شتر، بقیه پستانداران، حتی پستانداران گیاهخوار، جفتخوار هستند. جفت دارای سطح بالایی از پروستاگلاندین[۳] است و به این خاطر، خوردن آن به برگشت رحم به حالت اولیه و پاک شدن رحم کمک میکند.
[ویرایش] پانویسها
[ویرایش] منابع
بر پایهٔ: Mark B. Kristal (2 February 1980), “Placentophagia: A Biobehavioral Enigma”, Neuroscience & Biobehavioral Reviews 4: 141-150, بازیابی ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸.
