جُفت عضوی مسطح در بدن جانداران است که با بند ناف به جنین متصل است.
جفت، پیش از زایمان به دیواره رحم متصل است و در طی زایمان، به همراه نوزاد، و پردههای جنینی از کانال زایمانی خارج میشود.
جفتخواری پس از زایمان توسط مادر، یکی از رفتارهای تغذیهای است که در میان بسیاری از جانداران دیده میشود. بهجز خوکان دریایی[۱]، آببازان[۲] و شتر، بقیه پستانداران، حتی پستانداران گیاهخوار، جفتخوار هستند. جفت دارای سطح بالایی از پروستاگلاندین[۳] است و به این خاطر، خوردن آن به برگشت رحم به حالت اولیه و پاک شدن رحم کمک میکند.
عارضه چسبندگی جفت در زنان باردار یکی از عوامل مرگ شماری از زنان باردار در اثر خونریزیهای شدید است. در بارداریهای با سزارین قبلی که همراه با جفت سر راهی هستند، میزان بروز چسبندگی جفت بیشتر است که این عارضه در صورت تشخیص و پیشبینی و آمادگی تیم درمانی (رزرو فرآوردههای خونی به مقدار کافی، اطلاع قبلی و حضور به موقع متخصصان جراحی و اورولوژی و...) تا حد زیادی قابل اجتناب است.[۴]
جستارهای وابسته [ویرایش]
بر پایهٔ: Mark B. Kristal (2 February 1980), “Placentophagia: A Biobehavioral Enigma”, Neuroscience & Biobehavioral Reviews 4: 141-150، بازیابی ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۸.
|
کالبدشناسی انسان دستگاهها و اندامها |
|
TA 2–4:
MS |
|
|
TA 5–11:
امعاء و احشاء |
|
|
|
|
|
|
|
|
دهان ( بزاق, زبان) · بخش بالایی ( گلوگاه تحتانی, حلق, مری, معده) · بخش پایینی ( روده باریک, آپاندیس, کولون, راستروده, مقعد) · غدههای الحاقی هاضمه ( کبد, مجرای صفراوی, لوزالمعده)
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| TA 12–16 |
|
|
خون
(Non-TA) |
|
|
|
|
|
