جزایر لانگرهانس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جزایر لانگرهانس
Mouse pancreatic islet.jpg
Islet of Langerhans (mouse) in its typical proximity to a blood vessel; insulin in red, nuclei in blue.
Suckale08 fig2 islet structure.jpg
ساختار جزایر لانگرهانس.
زبان لاتین insulae pancreaticae

جزایر لانگرهانس (به انگلیسی: Islets of Langerhans) سلول‌هایی درون لوزالمعده (پانکراس) هستند که به ترتیب هورمون‌های گلوکاگون، انسولین و سوماتوستاتین را از سلولهای آلفا (۲۰٪ سلولها)، بتا(۷۵٪ سلولها) و دلتا(۵٪)ی خود ترشح می‌کنند.[۱].

این سلول‌ها در سال ۱۸۶۹ توسط کالبدشناس، آسیب شناس آلمانی پل لانگرهانس کشف شدند. جزایر لانگرهانس ۱ تا ۲ درصد از از حجم پانکراس را گرفته‌اند. حدود یک میلیون از این جزایر در بدن فرد بالغ وجود دارد. سلولهای جزیره‌ای هورمونهای پلی پپتید پانکراسی را نیز ترشح می‌کنند.

انواع سلولها[ویرایش]

  • سلول‌های آلفا (تولید کننده گلوکاگون (۱۵–۲۰٪ of total islet cells)
  • سلول‌های بتا (تولید کننده انسولین و آمیلین (۶۵–۸۰٪ of total islet cells)
  • سلول‌های دلتا (تولید کننده سوماتواستاتین (۳–۱۰٪ of total islet cells)
  • سلول‌های گاما یا PP (تولید کننده پلی‌پپتید پانکراسی (۳–۵٪ of total islet cells)
  • سلول‌های اپسیلون (تولید کننده گرلین (ghrelin) (<1% of total islet cells)

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. [http://www.jazirehdanesh.com/printme.php?item=7.130.218.fa جزیره دانش - پزشک جزیره
    • واژه نامه پزشکی دورلند
    ]
  • مبانی طب داخلی سیسیل