کربن دی‌اکسید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از دی‌اکسید کربن)
پرش به: ناوبری، جستجو
گاز کربنیک
نام‌های دیگر گاز کربنیک؛ گاز اسید کربنیک؛ انیدرید کربنیک؛ یخ خشک (جامد)
شناساگرها
CAS 124-38-9
پاب‌کم 280
شماره EINECS 204-696-9
شماره UN 1013
Solid (یخ خشک): 1845
Mixtures with اتیلن اکساید: 1952, 3300
شماره RTECS
FF6400000
Jmol-3D images Image 1
خصوصیات
فرمول شیمیایی
CO2
جرم مولی
‎ 44.0095(14) g/mol
شکل ظاهری colorless gas
چگالی 1,600 g/L, solid; 1.98 g/L, gas
دمای ذوب
‎−78 °C (195 K) (تحت فشار)
دمای جوش
‎−57 °C (216 K), (تصعید)
محلول در آب 1.45 g/L
اسیدی (pKa) 6.35 and 10.33
گرانروی 0.07 cP at −78 °C
قطب‌ها صفر
ساختار
شکل مولکولی خطی
ترکیبات مرتبط
مرتبط با اکسیدها منوکسید کربن؛ کربن سابوکسید; منوکسید دی کربن؛ کربن تری اکسید
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

کربن دی‌اکسید ، دی‌اکسید کربن یا گازکربنیک با (فرمول شیمیایی CO۲)، از ترکیب کربُن با اکسیژن به دست می‌آید. گاز کربنیک بر اثر احتراق ذغال و مواد آلی در مجاورت اکسیژن، تخمیر مایعات، تنفس حیوانات و گیاهان و غیره به دست می‌آید.

گاز مزبور گازی است بی‌رنگ، بی‌بو، دارای طعمی مایل به حموضت. وزن مخصوص آن 1/52 است. چون این گاز سنگین‌تر از هواست، همیشه در طبقه ٔسفلای محیطی که حاصل می‌شود، پخش می‌گردد.

گیاهان از آن در فرایند فتوسنتز برای فرآوری کربوهیدرات‌ها بهره می‌برند و با گرفتن آن، از خود اکسیژن بیرون می‌دهند. CO۲ حاضر در اتمسفر در نقش یک سپر حرارتی برای زمین کار می‌کند و با اثر گلخانه‌ای طبیعی خود، از سرما در زمین جلوگیری می‌کند. اگرچه تراکم‌های بالای کربن دی‌اکسید در جو زمین، که با سوختن سوخت‌های فسیلی تولید می‌شود، به عنوان آلاینده جوی شناخته می‌شود.

گازهای گلخانه‌ای که کربن دی‌اکسید نیز یکی از آنهاست باعث می‌شود که اشعه‌های خورشید با طول موج بالا و از ابرها که آنها نیز جز گازهای گلخانه‌ای هستند بگذرند و بعد از برخورد به سطح زمین بازتاب شده و طول موج آن کاهش می‌یابد و از پرتوهای فرابنفش به فروسرخ تبدیل می‌گردد.

پرتوهای فروسرخ خطرناک نیستند و بعد از برخورد به گازهای گلخانه‌ای باز می‌گردند و نمی‌توانند از آنجا عبور کنند و باعث گرم شدن می‌شوند.

کشف[ویرایش]

گاز دی‌اکسید کربن نخستین بار توسط جوزف بلک دانشمند اسکاتلندی در دهه ۱۷۵۰ میلادی در دانشگاه گلاسگو کشف شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ کربن دی‌اکسید موجود است.