پروستاگلاندین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
E1 - Alprostadil

پروستاگلاندین‌ها یکی از مهمترین واسطه‌های شیمیایی در داخل بدن هستند که با تاثیر بر روی گیرنده‌های مختلف سلولی تاثیرات متنوع زیادی در بدن دارند. پروستاگلاندینها مولکول لیپیدی بیست کربنه بوده ساختاری شبیه کلسترول دارند. پروستاگلاندینها دارای انواع مختلفی مانند F2,E2 آلفا ، PGI2 و غیره هستند.[۱]

نحوه ساخت[ویرایش]

بیوسنتز ایکوزانوئید.

آنزیم فسفولیپاز فسفولیپیدهای غشای سلول را به اسید آراشیدونیک تبدیل می کند. سپس اسید آراشیدونیک در درون کوکس یا همان آنزیم سیکلواکسیژناز (هردو نوع ۱ و ۲) باعث تبدیل به پروستاگلاندینها می‌شود.[۲]

تاثیرات[ویرایش]

پروستاگلاندین‌ها یکی از مهمترین واسطه‌های التهاب می باشند و مهار ساخت آنها توسط داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(مانند بروفن*[۱]) موجب کاهش التهاب می شود. این واسطه‌ها همچنین در انقباض رحمی در هنگام زایمان، افزایش حرکات روده، بهبود دفاع مخاطی معده و افزایش جریان خون کلیوی نیز نقش دارند که این نقشها مبنای ساخت داروهای متعددی قرار گرفته است.

Infiammatorio.jpg

انواع[ویرایش]

جدول زیر مقایسه انواع پروستاگلاندین را نشان می‌دهد[۳][۴][۵]

نوع گیرنده عملکرد
PGI2 IP
PGE2 EP1
  • تنگ کننده برونش
  • انقباض در ماهیچه دستگاه گوارش
EP2
  • گشاد کننده برونش
  • سست کننده ماهیچه در دستگاه‌گوارش
  • گشادکننده عروق
EP3
  • کاهش ترشح اسید در معده
  • افزایش ترشح مخاط (موکوس) در معده
  • انقباض رحمی(دوران حاملگی)
  • منقبض کننده ماهیچه در دستگاه‌گوارش
  • محدودکننده لیپولیز
غیراختصاصی
PGF FP

پانویس[ویرایش]

^  پاراستامول بیشتر یک داروی ضد درد محسوب می‌شود تا ضد التهاب. در هنگام التهاب داروهایی چون بروفن بهتر پاسخ‌های ضد التهابی دارند.[۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. داروشناسی کاربردی، دکتر منصور رحمانی، انتشارات جعفری 1387
  2. "phospholipase" در فرهنگ پزشکی دورلندز
  3. Rang, H. P. (2003). Pharmacology (5th ed.). Edinburgh: Churchill Livingstone. p. 234. ISBN 0-443-07145-4. 
  4. Fabre JE, Nguyen M, Athirakul K, Coggins K, McNeish JD, Austin S, Parise LK, FitzGerald GA, Coffman TM, Koller BH. Journal of Clinical investigation, 2001, 107:603
  5. Gross S,Tilly P, Hentsch D, Vonesch JL, Fabre JE. Journal of Experimental Medicine, 2007, 204:311
  6. Medicina e riabilitazione