لقاح مصنوعی
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
لقاح در لوله آزمایش یا آیویاف (به انگلیسی: IVF، مخفف in vitro fertilization) روشی است که در آن سلولهای تخمک را در شرایط آزمایشگاهی با اسپرم بارور میکنند و یک یا چند سلول تخم به دست آمده را پس از گذشت چند مرحله تقسیم سلولی، در رحم قرار میدهند تا روند رشد جنین به طور طبیعی ادامه پیدا کند.
لقاح مصنوعی به روشهای مختلفی انجام میشود و تفاوت این روشها به دلیل تفاوت در انجام هریک از مراحل بالاست. میزان موفقیت لقاح مصنوعی به عوامل مختلفی وابستهاست، از جمله سن زوجین و نیز درجه سلامت تولید مثلی در آنها.
[ویرایش] تاریخچه
لقاح مصنوعی برای اولین بار در دنیا در سال ۱۹۷۸ در انگلستان توسط دکتر رابرت ادواردز انجام شد که جایزه نوبل فیزیولوژی و پزشکی را در سال ۲۰۱۰ برای وی به ارمغان آورد. لوئیزی براون، کودک حاصل از این لقاح در ۲۵ ژوئیه ۱۹۷۸ به دنیا آمد. از آن تاریخ تا کنون حدود ۵ میلیون کودک به این روش در دنیا متولد شدهاند.[۱]
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- ↑ Miriam Falco. «5 million babies born so far, thanks to IVF». The Chart - CNN.com Blogs، ۲ جولای ۲۰۱۲. بازبینیشده در ۲۲ فروردین ۱۳۹۲.
