زبان (کالبدشناسی)
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
- برای دیگر کاربردها زبان (ابهامزدایی) را ببینید.
زبان دستهای از ماهیجههای مخطط است که در درون دهان قرار دارد و به جویدن و هضم غذا کمک میکند.
زبان بهوسیله پرزهایی که بر روی خود دارد تنها عضو برای چشیدن در بدن است.همچنین با توانایی حرکت به صورتهای مختلف به تشکیل صداهای مختلف به صحبت کردن کمک میکند. زبان بهوسیله بزاق دهان همیشه مرطوب نگهداشته میشود و تعداد زیادی عصب و رگ به زبان کمک میکنند تا حرکتهای مختلف را انجام دهد.
بعضی زبان را به عنوان قویترین ماهیچه بدن انسان میشناسند.
|
|||||||||||||||||||||||||||||
|
||||
|---|---|---|---|---|
 |
سر: - جمجمه - پیشانی – چشم – گوش – بینی – دهان – زبان – دندان – چانه – صورت – آرواره - صورت – گونه - چانه تنه: - شانه - ستون فقرات – پستان – سینه – قفسه سینه – شکم – ناف، اندامهای جنسی: (آلت مردانه/کیسه بیضه/بیضه/مهبل/کلیتوریس) – مقعد – سرین – کشاله ران اندامها: اندامفوقانی – آرنج - بازو – ساعد – مچ – دست – انگشتان (– انگشت اشاره – انگشت حلقه – انگشت شست – انگشت کوچک – انگشت میان ) اندامتحتانی – انگشت پا – پا – پاشنه – پشت ساق – ران – زانو – قوزک پا |
|||
 |
این الگو یک الگوی ناوبری برای مقالات اصلی موضوعات کالبدشناسی است که بر اساس تقسیمات کلی بدن طبق علم کالبدشناسی تعریف شده است. از اضافه کردن اجزائی که خود جزئی از عنوانهای کلی آورده شده هستند بپرهیزید. |
