آلدوسترون

آلدوسترون
نام آیوپاک 11β,21-Dihydroxy-3,20-dioxopregn-4-en-18-al
شناساگرها
CAS	52-39-1 Y
پاب‌کم	5839
کم‌اسپایدر	5633 Y
UNII	4964P6T9RB Y
دراگ‌بانک	DB04630
KEGG	C01780 Y
MeSH	Aldosterone
ChEBI	CHEBI:27584 Y
ChEMBL	CHEMBL273453 Y
کد اِی‌تی‌سی	H02AA01
Jmol-3D images	Image 1
SMILES O=C(CO)[C@@H]4[C@@]3(C=O)C[C@H](O)[C@@H]2[C@@]1(/C(=C\C(=O)CC1)CC[C@H]2[C@@H]3CC4)C
InChI InChI=1S/C21H28O5/c1-20-7-6-13(24)8-12(20)2-3-14-15-4-5-16(18(26)10-22)21(15,11-23)9-17(25)19(14)20/h8,11,14-17,19,22,25H,2-7,9-10H2,1H3/t14-,15-,16+,17-,19+,20-,21+/m0/s1 Y Key: PQSUYGKTWSAVDQ-ZVIOFETBSA-N Y InChI=1/C21H28O5/c1-20-7-6-13(24)8-12(20)2-3-14-15-4-5-16(18(26)10-22)21(15,11-23)9-17(25)19(14)20/h8,11,14-17,19,22,25H,2-7,9-10H2,1H3/t14-,15-,16+,17-,19+,20-,21+/m0/s1 Key: PQSUYGKTWSAVDQ-ZVIOFETBBV
خصوصیات
فرمول مولکولی	C21H28O5
جرم مولی	۳۶۰٫۴۴ g mol−1
Y (verify) (what is: Y/N?) تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

مینرالوکورتیکوئیدها (به انگلیسی: mineralocorticoid)‏به گروهی از استروئیدها [مانند آلدوسترون (۲۱ کربنه)] گفته می‌شود که در بخش قشری غده فوق کلیوی ساخته می‌شوند. استروئیدها ترکیبات چربی با چهار حلقه کربنی هستند. آلدوسترون مهمترین مینرالوکورتیکوئید بدن است. تفاوت اصلی مینرالوکورتیکوئیدها با سایر کورتیکواستروئیدها در رسپتورهای اختصاصیشان و تاثیراتشان بر بدن است.

میزان ترشح آلدوسترون در شبانه روز ۱۵۰ میکروگرم است.

عملکرد

مهمترین عمل آلدوسترون افزایش بازجذب سدیم و ترشح پتاسیم در کلیه‌است که موجب احتباس آب و سدیم می‌شود. اسپیرونولاکتون با بلوک کردن گیرنده‌های آلدوسترون نوعی داروی ادرارآور است که موجب کاهش فشار خون می‌شود.

به طور خلاصه آلدوسترون دارای اثرات زیر می باشد:

۱. کاهش دفع سدیم از ادرار

۲. افزایش دفع پتاسیم و یون هیدروزن در ادرار

۳. افزایش جذب آب در کلیه و جلوگیری از هدر رفتن آب بدن

نگارخانه

• 
• 

جستارهای وابسته

• کورتیکواستروئید
• مینرالوکورتیکوئید

منابع

ویکی‌پدیای انگلیسی [۱]