آلدوسترون

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آلدوسترون
شناساگرها
CAS 52-39-1 YesY
پاب‌کم 5839
کم‌اسپایدر 5633 YesY
UNII 4964P6T9RB YesY
دراگ‌بانک DB04630
KEGG C01780 YesY
MeSH Aldosterone
ChEBI CHEBI:27584 YesY
ChEMBL CHEMBL273453 YesY
کد اِی‌تی‌سی H02AA01
Jmol-3D images Image 1
خصوصیات
فرمول مولکولی C21H28O5
جرم مولی ۳۶۰٫۴۴ g mol−1
 YesY (verify) (what is: YesY/N?)
تمامی داده‌ها مربوط به شرایط استاندارد(در  °C۲۵ و  kPa۱۰۰) است، مگر آنکه خلاف آن ذکر شده باشد.
Infobox references

مینرالوکورتیکوئیدها (به انگلیسی: mineralocorticoid)به گروهی از استروئیدها [مانند آلدوسترون (۲۱ کربنه)] گفته می‌شود که در بخش قشری غده فوق کلیوی ساخته می‌شوند. استروئیدها ترکیبات چربی با چهار حلقه کربنی هستند. آلدوسترون مهمترین مینرالوکورتیکوئید بدن است. تفاوت اصلی مینرالوکورتیکوئیدها با سایر کورتیکواستروئیدها در رسپتورهای اختصاصیشان و تاثیراتشان بر بدن است.

میزان ترشح آلدوسترون در شبانه روز ۱۵۰ میکروگرم است.

عملکرد[ویرایش]

مهمترین عمل آلدوسترون افزایش بازجذب سدیم و ترشح پتاسیم در کلیه‌است که موجب احتباس آب و سدیم می‌شود. اسپیرونولاکتون با بلوک کردن گیرنده‌های آلدوسترون نوعی داروی ادرارآور است که موجب کاهش فشار خون می‌شود.

به طور خلاصه آلدوسترون دارای اثرات زیر می باشد:

۱. کاهش دفع سدیم از ادرار

۲. افزایش دفع پتاسیم و یون هیدروزن در ادرار

۳. افزایش جذب آب در کلیه و جلوگیری از هدر رفتن آب بدن

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی [۱]