جمجمه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جمجمه صدمه دیده یک انسان.
دید کناری از استخوان‌های جمجمهٔ انسان.

جمجمه یک ساختار استخوانی است که در تمامی حیوانات وجود دارد که به عنوان چهارچوب سر عمل می‌کند. جمجمه ساختار صورت را حفظ می‌کند و مغز را هم از صدمه دیدن حفظ می‌کند.

جمجمه بدون در نظر گرفتن استخوان متحرک فک تحتانی، کرانیوم نامیده می‌شود. کرانیوم از دو بخش تشکیل شده‌است. جمجمه مغزی که بخشی از جمجمه‌است که وظیفه حفاظت از مغز را بر عهده دارد. و قسمت دوم استخوانهای صورت، در جلو و پایین جعبه مغزی قرار گرفته‌است و اسکلت صورت را می‌سازد. استخوانهای جعبه مغزی ۸ عدد هستند ۴ عدد فرد و میانی و ۲ عدد زوج و طرفی هستند. استخوانهای صورت ۱۴ عدد هستند که ۶ عدد زوج و ۲ عدد فرد هستند.

در مجموع ۲۲ عدد استخوان، جمجمه را تشکیل می‌دهند. در ضخامت برخی از استخوانهای سر و صورت حفرات تو خالی هوایی به نام سینوس وجود دارند. غیر از مفصل فکی گیجگاهی که تنها مفصل متحرک جمجمه است بقیه استخوانها از طریق مفاصل لیفی به یکدیگر متصل هستند.

استخوانهای جمجمه[ویرایش]

برخی از استخوانهای فرد جعبه مغزی عبارتند از: استخوان پیشانی، استخوان پرویزنی، استخوان شب پره، استخوان پس‌سری برخی از استخوانهای زوج جعبه مغزی عبارتند از استخوان آهیانه، استخوان گیجگاهی.

استخوانهای فرد صورت عبارتند از: استخوان خیش، استخوان فک تحتانی. استخوانهای زوج صورت عبارتند از: استخوانهای فک فوقانی، استخوانهای کامی، استخوانهای گونه، استخوانهای بینی، استخوانهای اشکی و استخوانهای شاخک تحتانی بینی

منابع[ویرایش]

  • White, T.D. ۱۹۹۱. Human osteology. Academic Press, Inc. San Diego, CA.