گاسترین
گاسترین یک هورمون پپتیدی است [۱] که باعث تحریک ترشح اسید معده و تحریک رشد مخاط معده میشود.
گاسترین از سلولهای گاسترینی در غدد پیلوری انتهای دیستال معده ترشح میشود. [۲] به هنگام ورود غذاهای پروتییندار به انتهای آنتری معده، برخی پروتیینها اثر تحریکی بر سلولهای گاسترینی غدد پیلور میگذارند و باعث آزادی گاسترین به خونی میشود که به سلولهای ECL معده میروند. این روند منجر به آزادسازی هیستامین به عمق غدد اسیدساز میشود و هیستامین ترشح معدوی اسیدکلریدریک را به سرعت تحریک میکند. گاسترین از دوازدهه و لوزالمعده نیز ترشح میشود. [۳]
محتویات |
[ویرایش] تاریخچه
در سال ۱۹۰۵ برای اولین بار وجود این هورمون توسط جان سیدنی پیشنهاد شد و در سال ۱۹۶۴ این هورمون جداسازی شد. در همان سال نیز ساختار گاسترین تعیین گردید.
[ویرایش] فیزیولوژی
[ویرایش] ژنتیک
ژن مربوط به این هورمون، در بازوی بلند کروموزوم ۱۷ قرار دارد.
[ویرایش] سنتز گاسترین و انواع آن
گاسترین یک هورمون پپتیدی خطی است که از سلولهای جی از دوازدهه و معده ترشح شده و وارد جریان خون میشود.
گاسترین به سه شکل دیده میشود:
- گاسترین ۳۴ (گاسترین بزرگ)، حاوی ۳۴ اسید آمینه
- گاسترین ۱۷ (گاسترین کوچک)، حاوی ۱۷ اسید آمینه
- گاسترین ۱۴ (گاسترین بسیار کوچک)، حاوی ۱۴ اسید آمینه
[ویرایش] ترشح
گاسترین در پاسخ به برخی محرکها ترشح میشود؛ این محرکها عبارتند از:
- اتساع معده
- تحریک عصب واگ
- برخی از اسیدهای آمینه
- افزایش کلسیم
ترشح گاسترین در پاسخ به برخی عوامل مهار میشود؛ این محرکها عبارتند از:
- افزایش اسید کلریدریک در معده
- سوماتواستاتین نیز باعث مهار ترشح گاسترین میشود.
[ویرایش] عملکرد
- تحریک ترشح اسید معده
- تحریک رشد مخاط معده
- تحریک ترشح پپسینوژن
- افزایش انقباضات معده و تحریک تخلیه معده
- افزایش ترشحات لوزالمعده و تخلیه کیسه صفرا
- تاثیر روی اسفنگتر مری
[ویرایش] پانویس
- ↑ «گاسترین» (فارسی).
- ↑ «آزمایش گاسترین» (فارسی).
- ↑ «تحريک ترشح اسيد» (فارسی).
[ویرایش] منابع
- آرتور گایتون، فیزیولوژی پرشکی گایتون.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا، «Gastrin»، ویکیپدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد.
