مصر (استان روم)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
موقعیت استان مصر به مرکزیت اسکندریه

استان رومی مصر (آیگیپتوس) در سال ۳۰ پیش از میلاد و پس غلبهٔ اوکتاویان (در آینده امپراطور آوگوستوس) بر خصمش، مارک آنتونی، بنیان نهاده شد. اوکتاویان معشوقهٔ آنتونی، کلئوپاترای هفتم، را از سریر قدرت به زیر کشید و بدین ترتیب پادشاهی بطالسه بر مصر پایان یافت و سرزمین مصر به خاک روم منضم شد. استان مصر اکثر سرزمین امروزی مصر را در بر می‌گرفت، جز شبه‌جزیرهٔ سینا (که در آینده توسط تراژان فتح شد). آیگیپتوس با استان‌های کرت و برقه (سیرنائیک) در غرب و یودیا در شرق همجوار بود. مصر در آینده به تولیدکنندهٔ بزرگ غله برای امپراتوری روم مبدل شد.

منابع[ویرایش]