پرش به محتوا

بخش سومار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

بخش سومار یکی از بخش‌های تابع شهرستان قصر شیرین در استان کرمانشاه در غرب ایران است.[۱] این شهر مرزی کمترین فاصله را با بغداد دارد. سومار در جنگ ایران و عراق به کلی تخریب شد و اغلب مردم آن به شهرهایی همچون ایلام، ایوان غرب و کرمانشاه مهاجرت کردند و پس از جنگ نیز بازسازی به صورت جدی در آن انجام نشد.

تقسیمات کشوری

[ویرایش]

شهر : سومار

روستاها

[ویرایش]

روستاهای بخش سومار:[۲]

  • دهستان سومار
    • پم
    • شتران
    • ممر یک
    • ممر دو
    • ممر سه
    • کله جوب
    • نعل شکن
    • نی پهن
    • گزین
    • ملاجافر
    • تاریون
    • سیاه سیاه
    • سرآسیاو
    • دارویسالی
    • ورگچ
    • شرف شاه

جمعیت کنونی

[ویرایش]

بنابر سرشماری مرکز آمار ایران، جمعیت بخش سومار شهرستان قصر شیرین در سال ۱۳۸۵ برابر با ۱۴۷۷ نفر بوده‌است.[۳]

مردم

[ویرایش]

مردم بخش سومار کُرد هستند. اکثریت مردم از ایل کلهر و غالب جمعیت آنان از تیرۀ کلهر گیلانغرب و ایوان غرب و اقلیت کمی از ایل ارکوازی هم در بخش هستند.

اماکن زیارتی

[ویرایش]

مقبرۀ امامزاده سیدعلی در این بخش واقع شده‌است.[نیازمند منبع]

معضل محیط زیست

[ویرایش]

در فروردین ۱۴۰۲ معاون محیط زیست طبیعی ادارۀ کل محیط زیست استان کرمانشاه از سومار و اطراف منطقۀ زله‌زرد به عنوان یکی از مناطق استان کرمانشاه نام برد که به دلیل کم‌آبی و خشکی در سال‌های اخیر می‌تواند در آینده‌ای نزدیک به کانونی برای ریزگرد در استان کرمانشاه تبدیل شود.[۴]

منابع

[ویرایش]
  1. اطلس گیتاشناسی استان‌های ایران، تهران: ۱۳۸۳ خ.
  2. درگاه ملی آمار
  3. «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۸۵». درگاه ملی آمار. بایگانی‌شده از روی نسخه اصلی در ۲۱ آبان ۱۳۹۲.
  4. خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا): هشیلان و سومار امکان تبدیل شدن به کانون ریزگرد را دارند، نوشته‌شده در ۲۶ فروردین ۱۴۰۲؛ بازدید در ۲۶ فروردین ۱۴۰۲.

جستارهای وابسته

[ویرایش]