جاستین ترودو
جاستین ترودو | |
|---|---|
Justin Trudeau | |
_(cropped).jpg) ترودو در ۲۰۲۳ | |
| بیست و سومین نخستوزیر کانادا | |
| دوره مسئولیت ۴ نوامبر ۲۰۱۵ – ۱۴ مارس ۲۰۲۵ | |
| پادشاه | الیزابت دوم چارلز سوم |
| فرماندار کل | دیوید جانستون جولی پایت مری سایمون |
| قائممقام | کریستیا فریلند[الف] |
| پس از | استیون هارپر |
| پیش از | مارک کارنی |
| وزیر امور بیندولتی و جوانان | |
| دوره مسئولیت ۴ نوامبر ۲۰۱۵ – ۱۸ ژوئیه ۲۰۱۸ | |
| پس از | دنیس لبل[ب] |
| پیش از | دومینیک لبلانک[پ] |
| رهبر حزب لیبرال کانادا | |
| دوره مسئولیت ۱۴ آوریل ۲۰۱۳ – ۹ مارس ۲۰۲۵ | |
| قائممقام | رالف گودآل |
| پس از | باب ری (موقت) |
| پیش از | مارک کارنی |
| عضو پارلمان کانادا از پاپینو | |
| دوره مسئولیت ۱۴ اکتبر ۲۰۰۸ – ۲۸ آوریل ۲۰۲۵ | |
| پس از | ویویان باربات |
| اطلاعات شخصی | |
| زاده | جاستین پیر جیمز ترودو ۲۵ دسامبر ۱۹۷۱ (۵۴ سال) اتاوا، انتاریو، کانادا |
| حزب سیاسی | لیبرال |
| همسر(ان) | سوفی گرگوار (ا. ۲۰۰۵–۲۰۲۳) |
| فرزندان | ۳ |
| مادر | مارگارت ترودو |
| پدر | پیر ترودو |
| محل تحصیل | |
| پیشه |
|
| حقوق | ۳۷۱٬۶۰۰ دلار (۲۰۲۱)[۱] |
| امضا |  |
| وبگاه | |
جاستین پیر جیمز ترودو (انگلیسی: Justin Pierre James Trudeau؛ زادهٔ ۲۵ دسامبر ۱۹۷۱) سیاستمدار کانادایی است که از سال ۲۰۱۵ تا سال ۲۰۲۵ به عنوان بیست و سومین نخستوزیر کانادا خدمت کرد. او از سال ۲۰۱۳ تا زمان کنارهگیریاش در سال ۲۰۲۵ رهبری حزب لیبرال کانادا را بر عهده داشت و از سال ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۵ نمایندهٔ حوزهٔ انتخابیهٔ پاپینو در مجلس عوام کانادا بود.
او فرزند بزرگ پانزدهمین نخستوزیر کانادا، پیر ترودو و مارگارت ترودو است. وی در سال ۲۰۰۸ از حوزهٔ انتخاباتی پپینو در استان کبک به عضویت مجلس عوام کانادا درآمد و در سال ۲۰۱۳ به رهبری حزب لیبرال کانادا برگزیده شد. ترودو پس از رهبری حزب لیبرال در انتخابات سال ۲۰۱۵ و پیروزی این حزب با اکثریت آرا نخستوزیر کانادا شد.[۲]
پس از آغاز به کار، ترودو برنامهٔ کمکهزینهٔ فرزند کانادا (Canada Child Benefit) را راهاندازی کرد، کمک پزشکی به مرگ را قانونی ساخت، مصرف تفریحی ماریجوانا را مجاز دانست و پناهندگان جنگ داخلی سوریه را در کانادا اسکان داد. او در زمینهٔ آشتی با مردمان بومی گام برداشت، اصلاحات سنا را با تأسیس هیئت مشورتی مستقل برای انتصابات سنا پیش برد، و نظام قیمتگذاری کربن در سطح فدرال را اجرا کرد. در سیاست خارجی، دولت ترودو توافق پاریس دربارهٔ تغییرات اقلیمی را امضا کرد، در خصوص قراردادهای تجاری از جمله توافق ایالات متحده-مکزیک-کانادا و توافقنامهٔ جامع و پیشرفتهٔ مشارکت ترانس-پاسیفیک مذاکره کرد، و درگیر مناقشهای دیپلماتیک با چین شد که از پروندهٔ استرداد منگ وانژو و بازداشت دو شهروند کانادایی، مایکل اسپاور و مایکل کووریگ، ناشی میشد. ترودو دو بار از سوی کمیسر اخلاق کانادا به نقض تعارض منافع متهم شد—نخست در پروندهٔ آقاخان و سپس در پروندهٔ SNC-لاوالین.
حزب لیبرال ترودو در انتخابات فدرال ۲۰۱۹ با تشکیل دولت اقلیت دوباره پیروز شد.[۳] از سال ۲۰۲۰، او کانادا را در برابر همهگیری کووید-۱۹ و رکود اقتصادی پس از آن رهبری کرد و با اجرای برنامههای کمک مالی، کمپین واکسیناسیون سراسری، و پشتیبانی نظامی واکنش نشان داد. دولت او پس از حملات ۲۰۲۰ در نوا اسکوشیا، ممنوعیت سلاحهای «شبهتهاجمی» را وضع کرد و برنامهٔ ملی مراقبت از کودک با هزینهٔ روزانهٔ ۱۰ دلار را آغاز کرد. ترودو برای سومین بار در پروندهٔ خیریهٔ WE تحت بررسی اخلاقی قرار گرفت، اما از تخلف مبری شد. در انتخابات فدرال ۲۰۲۱، بار دیگر حزب لیبرال را به تشکیل دولت اقلیت رهبری کرد. در سال ۲۰۲۲، او برای نخستین بار از زمان تصویب قانون شرایط اضطراری در سال ۱۹۸۸، این قانون را در واکنش به کاروان اعتراضی کانادا به اجرا گذاشت. اندکی بعد، حزب او با حزب دموکراتیک جدید توافق اعتماد و تأمین مالی امضا کرد که منجر به اجرای برنامهٔ مراقبت دندان کانادا و تدوین چارچوبی برای داروی ملی شد؛ حزب دموکراتیک جدید در سال ۲۰۲۴ از توافق خارج شد. در عرصهٔ بینالمللی، ترودو پس از حملهٔ روسیه به اوکراین در سال ۲۰۲۲، تحریمهایی علیه روسیه اعمال کرد و کمکهای بشردوستانه و نظامی به اوکراین را تصویب کرد. دورهٔ نخستوزیری او در بحبوحهٔ جنگ تجاری با ایالات متحده به پایان رسید؛ ترودو در پاسخ، تعرفههای تلافیجویانهٔ ۲۵ درصدی بر کالاهای آمریکایی به ارزش ۳۰ میلیارد دلار کانادا اعمال کرد.
در پی کاهش تدریجی محبوبیت، استعفای ناگهانی معاون نخستوزیر، کریستیا فریلند، در دسامبر ۲۰۲۴ و بحران سیاسی ناشی از آن، ترودو در ژانویهٔ ۲۰۲۵ اعلام کرد که از مقام نخستوزیری و رهبری حزب لیبرال کنارهگیری خواهد کرد. او به فرماندار کل توصیه کرد که پارلمان تا ۲۴ مارس تعلیق شود تا انتخابات رهبری حزب برگزار گردد. ترودو تا زمان انتخاب مارک کارنی در ۹ مارس بهعنوان جانشینش، در مقام رهبری حزب باقی ماند. پنج روز بعد از مقام نخستوزیری استعفا داد و در انتخابات فدرال ۲۰۲۵ از نمایندگی مجلس نیز کنارهگیری کرد.
زندگی
[ویرایش]اوایل زندگی و تحصیل
[ویرایش]ترودو بزرگترین فرزند پیر الیوت ترودو نخستوزیر کانادا و مارگارت ترودو (سینکلر) در روز کریسمس ۱۹۷۱ در اتاوا به دنیا آمد. از همان ابتدای زندگی به واسطهٔ شغل پدر سفرهای زیادی را به همراه خانواده به مناطق مختلف جهان داشت. در سال ۱۹۷۷ زمانی که ۶ سال داشت پدر و مادرش از یکدیگر جدا شدند؛ طلاقی که او علتش را ۳۰ سال اختلاف سنی پدر و مادرش میداند. پس از اخذ مدرک کارشناسی در رشتهٔ ادبیات از دانشگاه مکگیل، او به همراه تعدادی از دوستانش سفر یکسالهای به دور جهان را شروع کرد. پس از پایان سفر به مکگیل بازگشت و تحصیل در رشتهٔ آموزش را شروع کرد. پس از دو سال ترجیح داد تحصیلش را در دانشگاه بریتیش کلمبیا دنبال کند، بنابراین به ونکوور نقل مکان کرد و در سال ۱۹۹۸ فارغالتحصیل شد. در خلال سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۲ به آموختن چند رشته و موضوع از جمله نمایش، زبان فرانسوی، مطالعات اجتماعی و ریاضیات پرداخت.
آموزگاری
[ویرایش]ترودو پس از اتمام تحصیل، چند مدتی را در ونکوور به آموزگاری پرداخت. او در آکادمی وستپوینت گری و دبیرستان وینستون چرچیل دروس اجتماعی و فرانسوی تدریس میکرد.[۴] زمان اقامت جاستین ترودو در ونکوور مصادف با دو اتفاق تلخ در زندگیش بود. در سال ۱۹۹۸ برادرش را در حادثهٔ سقوط بهمن از دست داد و در سال ۲۰۰۰ پدرش در اثر بیماری سرطان پروستات درگذشت. این حوادث و به ویژه سخنانش در مراسم تشییع جنازه پدر، باعث شد مجدداً تحت توجه رسانهها و افکار عمومی قرار بگیرد.
زندگی شخصی
[ویرایش]
جاستین ترودو در سال ۲۰۰۵ با سوفی گرگوار مجری تلویزیون در مونترال ازدواج کرد.[۵]سوفی در دوران کودکی، همکلاس مایکل کوچکترین برادر جاستین بود. آنها در سال ۲۰۰۳ به واسطهٔ فعالیت در امور خیریه مجدداً با یکدیگر در ارتباط قرار گرفتند و پس از مدتی رفتوآمد در اکتبر ۲۰۰۴ با یکدیگر نامزد شده و در مه ۲۰۰۵ ازدواج کردند.
آنها دارای فرزند پسر به نام زیویر جیمز و آدرین و یک فرزند دختر به نام الا-گریس مارگارت هستند.[۶]
روز چهارشنبه ۲ اوت ۲۰۲۳ پس از ۱۸ سال زندگی مشترک از یکدیگر جدا شدهاند. این دو در اینستاگرام خود نوشتند که پس از «مکالمههای پرمعنا و دشوار» این تصمیم را گرفتهاند. همچنین نوشتند که «مانند همیشه، ما یک خانواده صمیمی با عشق و احترام عمیق به یکدیگر و برای آنچه ساختهایم و خواهیم ساخت، باقی میمانیم.»
در سال ۲۰۲۵، گزارش شد که ترودو با خواننده آمریکایی کیتی پری در رابطه است.[۷][۸][۹]
سیاست
[ویرایش]نمایندگی
[ویرایش]اگر چه جاستین ترودو از جوانی کمابیش فعالیتهای سیاسی داشت و در انتخابات فدرال ۱۹۸۸ از جان ترنر حمایت کرده بود اما فعالیتهای سیاسیش پس از سال ۲۰۰۰ جدیتر شد و به تدریج افزایش یافت. در سال ۲۰۰۶ و پس از شکست لیبرالها در انتخابات فدرال به عنوان رئیس کارگروه نوسازی جوانان حزب منصوب شد و در نهایت در سال ۲۰۰۷ به عنوان نماینده حزب لیبرال جهت شرکت در انتخابات از حوزه انتخابیه پپینو انتخاب شد. انتخابات فدرالی که وی در اکتبر سال ۲۰۰۸ توانست نماینده حزب بلوک کبکوا را شکست دهد و به عنوان نماینده وارد مجلس عوام کانادا شود. در این انتخابات اگر چه لیبرالها شکست سختی خورده و محافظهکاران به قدرت رسیدند، اما آغاز راهی برای ترودوی جوان بود.
رهبر حزب
[ویرایش]پس از اعلام عدم تمایل باب ری برای رهبری حزب لیبرال، جاستین ترودو با انبوهی از درخواستها برای پذیرش شرکت در انتخابات رهبری حزب مواجه شد. در اکتبر ۲۰۱۲ ترودو شرکت خود را در انتخاب رهبری حزب اعلام کرد و در نهایت در ۱۴ آوریل ۲۰۱۳ با اختصاص نزدیک یه ۸۰ درصد آرا به خود به عنوان رهبر حزب لیبرال کانادا انتخاب شد.
کنارهگیری
[ویرایش]ترودو در روز دوشنبه ۱۷ دی در یک نشست خبری در اوتاوا، اعلام کرد که از رهبری حزب لیبرال و نخستوزیری کانادا کنارهگیری میکند و صرفاً به صورت موقت و تا انتخاب رهبر جدید حزب لیبرال به کارش ادامه خواهد داد.[۱۰][۱۱] از ۹ مارس ۲۰۲۵ مارک کارنی به عنوان رهبر جدید حزب لیبرال انتخاب شد و از ۱۴ مارس ۲۰۲۵ به عنوان نخستوزیر جدید کانادا انتخاب شد. و تصدی ترودو به اتمام رسید.
مواضع
[ویرایش]ایران
[ویرایش]جاستین ترودو در زمان تبلیغات برای انتخابات اعلام کرد در صورت پیروزی به دنبال عادیسازی روابط دیپلماتیک با ایران خواهد بود. اتفاقی که علیرغم پیروزی حزب وی محقق نشد.[۱۲]
ماری جوانا
[ویرایش]جاستین ترودو از موافقان قانونی کردن مصرف ماریجوانا است. وی معتقد است که خرید و مصرف ماری جوانا باید قانونمند و تحت کنترل و بر آن باید مالیات وضع شود.[نیازمند منبع]
پرونده اسانسی-لاوالین
[ویرایش]در فوریه ۲۰۱۹، نشریه گلوب اند میل در گزارشی مدعی شد «دفتر نخستوزیری برای دخالت در یک پرونده قضایی تلاش غیرقانونی کرده است.»؛ بدین صورت که با تحت فشار قرار دادن جودی ویلسون ریبولد، دادستان کل وقت کانادا، پرونده مربوط به فساد شرکت اسانسی-لاوالین از مسیر خود منحرف کند.[۱۳] جودی ویلسون ریبولد مدعی است که گفتگوهای او با کابینه ترودو شامل «تهدیدهای پنهانی» از سمت دفتر نخستوزیر بوده است.[۱۴] اندرو شیر، رهبر حزب محافظه کار خواستار استعفای ترودو شد.[۱۵]
کتابشناسی
[ویرایش]- زمینه مشترک[۱۶]
یادداشتها
[ویرایش]- ↑ This position was vacant from February 6, 2006, until November 20, 2019.
- ↑ The Cabinet position was titled “minister of infrastructure, communities and intergovernmental affairs”.
- ↑ LeBlanc succeeded Trudeau in the Cabinet position, but with the title “minister of intergovernmental and northern affairs and internal trade”.
منابع
[ویرایش]- ↑ "Indemnities, Salaries and Allowances". Library of Parliament. April 1, 2021. Retrieved February 21, 2022.
- ↑ «پیروزی حزب لیبرال در انتخابات کانادا، راهیابی نامزدهای ایرانی و افغان تبار به پارلمان». بیبیسی فارسی. دریافتشده در ۲۰ اکتبر ۲۰۱۵.
- ↑ «پایان رایگیری در کانادا؛ لیبرالها 'قدرت را حفظ خواهند کرد'» (به انگلیسی). ۲۰۱۹-۱۰-۲۲. دریافتشده در ۲۰۱۹-۱۰-۲۲.
- ↑ "Justin Trudeau" (به انگلیسی). Gale Biography in Context. 2013.
- ↑ «Justin Trudeau weds». CBC News. مه ۲۸, ۲۰۰۵. دریافتشده در اکتبر ۱۸, ۲۰۱۵.
- ↑ "Justin Trudeau's A Dad.. Again". HuffPost Canada. February 28, 2014.
- ↑ Tustonic, Maia (October 26, 2025). "Justin Trudeau and Katy Perry make first public appearance as a couple". Toronto Star. Retrieved October 26, 2025.
- ↑ "Justin Trudeau and Katy Perry make it official with date night in Paris: report". National Post. October 26, 2025. Retrieved October 26, 2025.
- ↑ Murray, Tom (26 October 2025). "Katy Perry and Justin Trudeau take romance public with date night in Paris". The Independent. Retrieved 26 October 2025.
- ↑ https://www.iranintl.com/202501063992
- ↑ https://www.bbc.com/persian/articles/cj90mj9jy01o
- ↑ Quiggin, Tom. "A Canadian U-Turn on Iran?". Gatestone Institute (به انگلیسی). Retrieved 2019-02-28.
- ↑ «Ex-minister increases pressure on Trudeau» (به انگلیسی). ۲۰۱۹-۰۲-۲۸. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۸.
- ↑ Austen، Ian (۲۰۱۹-۰۲-۲۷). «Trudeau's Ex-Attorney General: 'Veiled Threats' Were Made to Drop Case» (به انگلیسی). The New York Times. شاپا 0362-4331. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۸.
- ↑ Cecco، Leyland (۲۰۱۹-۰۲-۲۸). «Justin Trudeau refuses to resign over claims officials interfered in bribery prosecution» (به انگلیسی). The Guardian. شاپا 0261-3077. دریافتشده در ۲۰۱۹-۰۲-۲۸.
- ↑ جاستین ترودو (۲۰۱۴). Common Ground. هارپر کالینز کانادا. شابک ۹۷۸-۱-۴۴۳۴-۳۳۳۹-۶.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Justin Trudeau». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۳۰ می، ۲۰۱۱.
- MARSHALL, TABITHA. "جاستین ترودو". The Canadian Encyclopedia (به انگلیسی). Retrieved 18 October 2015.
پیوند به بیرون
[ویرایش]
- جاستین ترودو
- اعضای شورای خبرگان ملکه برای کانادا
- افراد زنده
- افراد کانادایی اسکاتلندیتبار
- افراد کانادایی انگلستانیتبار
- افراد کانادایی فرانسویتبار
- اهالی انگلیسیزبان کبک
- خانواده سیاسی ترودو
- دانشآموختگان دانشگاه مکگیل
- رهبران حزب لیبرال کانادا
- زادگان ۱۹۷۱ (میلادی)
- سیاستمداران اهل اتاوا
- سیاستمداران اهل مونترآل
- صهیونیستهای اهل کانادا
- فرزندان نخستوزیران کانادا
- فمینیستهای اهل کانادا
- فمینیستهای کاتولیک
- فمینیستهای مرد
- کاتولیکهای رومی اهل کانادا
- کاتولیکهای رومی سده ۲۰ (میلادی)
- کاتولیکهای رومی سده ۲۱ (میلادی)
- معلمان مدرسه اهل کانادا
- نخستوزیران کانادا
- نمایندگان کبک در مجلس عوام کانادا