نیکول پاشینیان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
نیکول پاشینیان
Նիկոլ Փաշինյան
250px
۲۰مین نخست‌وزیر ارمنستان
شروع به کار
۸ مه ۲۰۱۸
رئیس جمهور آرمن سارگسیان
پس از کارن کاراپتیان (کفیل)
عضو مجلس ملی جمهوری ارمنستان
مشغول به کار
۶ مه ۲۰۱۲ – ۸ مه ۲۰۱۸
فراکسیون اتحاد راه خروج (۲۰۱۶-)
حوزه انتخاباتی Electoral District #4
رهبر اتحاد راه خروج
شروع به کار
۱۸ مه ۲۰۱۷
همکار با آرام سارگسیان، ادمون ماروکیان
اطلاعات شخصی
زاده ۱ ژوئن ۱۹۷۵ ‏(۴۴ سال)
ایجوان، ارمنستان شوروی، اتحاد شوروی[۱]
حزب سیاسی Impeachment Union (۲۰۰۷)
کنگره ملی ارمنی (۲۰۰۸–۲۰۱۳)
Civil Contract (۲۰۱۳-)
همسر(ان) آنا هاکوبیان
فرزندان ۳ دختر (ماریام (زاده ۱۹۹۸)، شوشان (زاده ۲۰۰۷)، آرپی (زاده ۲۰۱۵) و ۱ پسر آشوت (زاده ۲۰۰۰)
محل
تحصیل
دانشگاه دولتی ایروان
شغل journalist, former editor of Haykakan Zhamanak
امضا
وبگاه www.nikolpashinyan.com

نیکول وُوایی پاشینیان (ارمنی: Նիկոլ Վովայի Փաշինյան؛ زادهٔ ۱ ژوئن ۱۹۷۵) روزنامه‌نگار و ناشر سابق و سیاستمدار اهل ارمنستان است که از ۸ مه ۲۰۱۸ به عنوان نخست‌وزیر ارمنستان می‌باشد.

زندگی‌نامه[ویرایش]

Nikol Pashinyan (16.02.2018).jpg
Coat of arms of Armenia.svg
این مقاله بخشی از این مجموعه است:
سیاست و دولت
ارمنستان
Flag of Armenia bar.svg
قضایی
نشان درگاه درگاه ارمنستان

نیکول پاشینیان در ۱ ژوئن ۱۹۷۵ در شهر ایجوان به دنیا آمد. وی نخست به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه «دوران ارمنی» وارد فعالیت حرفه‌ای و سیاسی شد. پاشینیان سال ۲۰۰۹ به اتهام فعالیت برای براندازی محکوم به زندان شد و به زندگی زیرزمینی روی آورد تا اینکه پس از یک سال داوطلبانه خود را معرفی کرد و به هفت سال زندان محکوم شد، اما در سال ۲۰۱۱ پس از دو سال، در بیستمین سالگرد استقلال ارمنستان مورد عفو عمومی قرار گرفت. وی عضو کنگره ملی ارمنی (حذف مخالف دولت) به رهبری لوون تر-پتروسیان رئیس‌جمهور سابق ارمنستان بود. وی ویراستار پرفروش‌ترین روزنامه ارمنستان «هایکاکان ژاماناک» بود.

وی در سال ۲۰۱۲ به عنوان نماینده به مجلس ملی جمهوری ارمنستان راه یافت. پاشینیان در سال ۲۰۱۵ حزب «پیمان مدنی» را تأسیس نمود و در سال ۲۰۱۷ هم بنیان‌گذار ائتلاف «راه کار» شد که رهبری آن را تا به امروز بر عهده دارد. وی در سال ۲۰۱۸ به ابتکار «اقدام من» علیه سومین دوره حکومت سرژ سارگسیان اقدام نمود. در چارچوب این اقدام وی فاصله بین شهرهای گیومری تا ایروان را با پای پیاده طی نمود. در این کنش افراد بسیاری به او پیوستند تا اینکه شمار آنان به ده‌ها هزار نفر رسید. شکل‌گیری و تداوم اعتراضات گسترده ضددولتی در ایروان و دیگر شهرهای ارمنستان سرژ سارگسیان را وادار به استعفا از پست نخست‌وزیری نمود و مبارزه مخالفان علیه حزب حاکم جمهوریخواه همچنان ادامه یافت تا این حزب راضی به پذیرش قدرت یافتن رهبر مخالفان شد. در نتیجه این اعتراضات همه احزاب کشور به پاشینیان پیوستند، ائتلاف حاکم فروریخت و چند وزیر از مقام خود استعفا کردند.[۲]

نخست‌وزیری ارمنستان[ویرایش]

پاشینیان در ۸ می ۲۰۱۸ توسط مجلس ارمنستان به عنوان نخست‌وزیر این کشور انتخاب شد.

مجلس ارمنستان در نشست سه‌شنبه، هشتم مه ۲۰۱۸ با ۵۹ رأی موافق و ۴۲ رأی مخالف، وی را به عنوان نخست‌وزیر جدید این کشور انتخاب کرد. شماری از نمایندگان حزب حاکم به نخست‌وزیری آقای پاشینیان رأی مثبت دادند.[۳]

نیکول پاشینیان در حاشیه نشست اتحادیه اقتصادی اوراسیا که در سوچی روسیه برگزار شد با ولادیمیر پوتین رئیس‌جمهور روسیه دیدار کرد. نخست‌وزیر ارمنستان در این دیدار بر اهمیت استراتژیک روابط دو کشور تأکید کرد و گفت می‌خواهد که روابط دو کشور نزدیکتر باشد. پوتین هم ارمنستان را متحد نزدیک روسیه خواند.[۴]

سفرهای خارجی[ویرایش]

ایران[ویرایش]

نیکول پاشینیان ۸ اسفند ۱۳۹۷ در صدر یک هیئت بلندپایه سیاسی و اقتصادی وارد تهران شد و در فرودگاه مهرآباد مورد استقبال رضا اردکانیان وزیر نیرو قرار گرفت و با حسن روحانی در مجموعه تاریخی - فرهنگی سعدآباد و سید علی خامنه‌ای دیدار نمود.[۵][۶]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Никол Пашинян — РБК: «Я не хочу учитывать украинский опыт»" (به Russian). rbc.ru. 26 April 2018. Retrieved 3 May 2018.
  2. «رهبر مخالفان ارمنستان نخست‌وزیر شد». ایرنا.
  3. «نیکول پاشینیان، رهبر مخالفان در ارمنستان به عنوان نخست‌وزیر جدید انتخاب شد».
  4. http://www.bbc.com/persian/live/44107050. دریافت‌شده در ۱۴ مه ۲۰۱۸. پارامتر |عنوان= یا |title= ناموجود یا خالی (کمک)
  5. «نخست‌وزیر ارمنستان وارد تهران شد». ایرنا.
  6. «رهبر معظم انقلاب: روابط ایران و ارمنستان باید مستحکم، مستمر و دوستانه باشد». روزنامه ایران.

پیوند به بیرون[ویرایش]