پروکائین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پروکائین
Procaine.svg
Procaine-3D-xray.png
نام‌گذاری آیوپاک
2-(diethylamino)ethyl 4-aminobenzoate
اطلاعات درمانی
AHFS/دراگزmonograph
ردهٔ بارداری
  • AU: B2
  • US: C (احتمال خطر رد نشده‌است)
وضعیت قانونی
روش مصرف داروParenteral
اطلاعات فارماکوکینتیک
فراهمی زیستیn/a
سوخت و سازآبکافت به وسیله plasma esterases
نیمه‌عمر (داروشناسی)۴۰–۸۴ ثانیه
دفعکلیه
شناسه‌ها
سی‌ای‌اس۵۹-۴۶-۱ ✔Y
ای‌تی‌سیN01BA02 C05AD05 (WHO)‎ S01HA05 (WHO)‎
پاب‌کمCID: ۴۹۱۴
IUPHAR/BPS۴۲۹۱
دراگ‌بنکDB00721 N
کم‌اسپایدر۴۷۴۵ ✔Y
UNII4Z8Y51M438 ✔Y
KEGGD08422 ✔Y
ChEBICHEBI:۸۴۳۰ N
ChEMBLCHEMBL۵۶۹ ✔Y
NIAID ChemDB۰۱۹۱۳۶
اطلاعات شیمیایی
فرمول شیمیاییC13H20N2O۲
وزن مولکولیخطای عبارت: عملگر < دور از انتظار
 N✔Y (این چیست؟)  (بررسی)

پروکائین (انگلیسی: Procaine) یک بی‌حس‌کننده موضعی از دسته آمینواسترها است. کاربرد اولیه این ماده در کاهش درد ناشی از تزریق عضلانی پنی سیلین می‌باشد و در دندانپزشکی نیز کاربر دارد. این دارو نخستین بار در سال ۱۹۰۵ توسط شیمیدان آلمانی آلفرد آینهورن تولید شد. وی نام نووکائین که از دو عبارت nov- به معنی نو و -caine که نام متداول آلکالوئیدها می‌باشد، برای این دارو پیشنهاد کرد.

سنتز[ویرایش]

این دارو به دو روش زیر سنتز می شود:[۱][۲]

Procaine synthesis.png

منابع[ویرایش]

  1. Einhorn, A.; Fiedler, K.; Ladisch, C.; Uhlfelder, E. (1909). "Ueber p-Aminobenzoësäurealkaminester". Justus Liebig's Annalen der Chemie. 371 (2): 142. doi:10.1002/jlac.19093710204.
  2. Alfred Einhorn, Höchst Ag U.S. Patent ۸۱۲٬۵۵۴ DE 179627  DE 194748 

پیوند به بیرون[ویرایش]