پروکائین آمید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پروکائین آمید
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
4-amino-N-(2-diethylaminoethyl) benzamide
داده‌های بالینی
AHFS/Drugs.com monograph
رده بارداری C(US)
تجویز IV, تزریق ماهیچه‌ای, oral
داده‌های فارماکوکینتیکی
فراهمی زیستی 85% (oral)
پیوند پروتئینی 15 to 20%
متابولیسم کبد (CYP2D6-mediated)
نیمه‌عمر ~2.5 to 4.5 hours
دفع گرده (کالبدشناسی)
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 51-06-9 ✔Y
کد ATC C01BA02
پاب‌کم CID 4913
بانک‌دارو DB01035
کم‌اسپایدر 4744 ✔Y
UNII L39WTC366D ✔Y
KEGG D08421 ✔Y
ChEBI CHEBI:8428 ✔Y
ChEMBL CHEMBL640 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C13H21N3O 
وزن مولکولی 235.325 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

پروکائین آمید (به انگلیسی: Procainamide)

رده درمانی: داروهای درمان آریتمی

اشکال دارویی: قرص

موارد مصرف[ویرایش]

پروکائین آمید هم بر آریتمی‌های دهلیزی (مانند فیبریلاسیون دهلیزی) و هم بر آریتمی‌های بطنی تأثیر می‌گذارد. این ارو در درمان سندرم ولف پارکینسون وایت نیز مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

پروکائین آمید مانند لیدوکائین از داروهای مسدودکننده کانال سدیم است. تمام ضد آریتمی‌های رده I هدایت را کند یا مسدود (به خصوص در سلول‌های دپلاریزه) می‌کنند و ضربان سازهای غیرطبیعی را کند یا حذف می‌کنند. این داروها بر بافت غیرطبیعی سریع تر اثر می‌گذارند تا بر کانال‌های طبیعی زیرا کانال‌های یونی در بافت آریتمیک زمان بیشتری را در وضعیت باز یا غیرفعال می‌گذرانند و تحت چنین شرایطی این داروها برای اتصال به این گیرنده‌ها تمایل بیشتری دارند.

عوامل رده IA مانند کینیدین و پروکائین آمید هم بر آریتمی‌های دهلیزی و هم آریتمی‌های بطنی تأثیر می‌گذارند. این داروها هم کانال‌های سدیم را مسدود می‌کنند و هم پتاسیم فعلی (در جریان) را کاهش می‌دهند. آن‌ها مدت پتانسیل عمل و دوره مقاومت مؤثر را افزایش داده که منجر به کند شدن سرعت هدایت و مهار ضربان سازهای نابجا می‌شود. ممکن است این داروها فاصله QTc را در نتیجه افزایش مدت پتانسیل عمل طولانی کنند.

عوارض جانبی[ویرایش]

پروکائین آمید معمولاً سبب ایجاد عوارض ناخواسته می‌شود عوارض مهم و قابل توجه در تزريق پروكائين اميد،هيپوتانسيون ميباشد،اما ساير عوارض مانند ضایعات جلدی وراش، بدن درد، تب، آریتمی و سندرمی شبیه لوپوس

جستارهای وابسته[ویرایش]

لیدوکائین

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷