ماینوکسیدیل

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
ماینوکسیدیل
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
6-piperidin-1-ylpyrimidine-2,4-diamine 3-oxide
داده‌های بالینی
نام تجاری Rogaine
AHFS/Drugs.com monograph
رده بارداری C
تجویز Oral / topical
داده‌های فارماکوکینتیکی
متابولیسم Primarily hepatic
نیمه‌عمر 4.2 hours
دفع renal
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 38304-91-5 YesY
کد ATC C02DC01 D11AX01 (WHO)‎
پاب‌کم CID 4201
IUPHAR ligand ۴۲۵۴
بانک‌دارو DB00350
کم‌اسپایدر 10438564 YesY
UNII 5965120SH1 N
KEGG D00418 N
ChEBI CHEBI:۶۹۴۲ N
ChEMBL CHEMBL802 N
داده‌های شیمی
فرمول C9H15N5O۱ 
وزن مولکولی 209.251 g/mol
 N(what is this?)  (verify)

ماینوکسیدیل (Minoxidil) دارویی است که به شکل سیستماتیک (قرص خوراکی) هنگام زیادی فشار خون (فشار خون بالا) مصرف می‌شود و به شکل موضعی (محلول ۲٪ یا ۵٪) برای درمان طاسی مردانه و ریزش موی آندروژنیک در مردان و زنان استفاده می‌شود.[۱]

ماینوکسیدیل با گشاد کردن رگ‌های محیطی سبب کم شدن فشار خون می‌شود. تأثیر آن بر درمان طاسی نیز احتمالاً به دلیل همین گشادی رگ‌های سطح پوست و افزایش جریان خون است که موجب تحریک فولیکول‌های مو شده و از وضعیت استراحت به وضعیت رشد فعال درمی‌آیند.[۱]

در برخی کشورها، این دارو به شکل‌های دیگر همچون فوم نیز ساخته شده و برای رفع مشکل ریزش مو در اختیار افراد قرار گرفته است.

رده درمانی: داروهای کاهنده فشار خون

اشکال دارویی: قرص، لوسیون

موارد احتیاط مصرف[ویرایش]

  • بیماری‌های قلبی - عروقی و مصرف همراه باSMH
  • زیادی فشار خون (فشار خون بالا)
  • در مصرف موضعی: وجود التهاب یا جراحت در پوست.[۱]
  • افرادی که واکنش غیرعادی یا آلرژیک به داروی ماینوکسیدیل یا پروپیلن گلیکول (یک ماده شیمیایی غیرفعال در محلول ماینوکسیدیل) دارند، نباید از محلول موضعی ماینوکسیدیل استفاده کنند.
  • استعمال در سایر نواحی بدن بجز پوست سر

موارد مصرف[ویرایش]

ماینوکسیدیل برای درمان پرفشاری خون ساخته شد ولی به دلیل عارضه هایپرتریکوز امروزه کمتر برای درمان فشار خون بالا استفاده می‌شود بلکه بیشتر محلول موضعی آن برای درمان ریزش موی آندروژنیک و غیر اندروژنیک (الگو ریزش زنانه) به کار می‌رود.

ماینوکسیدیل موضعی برای درمان ریزش مو با الگوی مردانه و ریزش مو با الگوی زنانه مورد استفاده قرار می‌گیرد. به هر حال، گاهی اوقات این دارو می‌تواند برای درمان سایر الگوهای ریزش مو همچون ریزش موی سکه‌ای و تقویت مو پس از کاشت طبیعی یا درمان ریزش مو در نتیجه شیمی درمانی نیز مفید باشد. توجه داشته باشید ماینوکسیدیل یک درمان برای ریزش مو است و نمی‌تواند این مشکل را به‌طور کامل از بین ببرد. به همین خاطر هنگامی که بیمار مصرف این دارو را متوقف کند، به احتمال زیاد تمام موی رشد کرده بر روی سر وی در نتیجه مصرف این دارو در طول مدت 90 روز به تدریج دچار ریزش شده و به رشد خود ادامه نخواهد داد.

مکانیسم اثر[ویرایش]

ماینوکسیدیل یک گشاد کننده عروق محیطی با اثر مستقیم است که مقاومت عروق محیطی را کاهش می‌دهد و سبب افت فشارخون می‌شود. در مصرف موضعی دوره فاز رشد فعال مو (دوره آناژن) را افزایش داده و باعث بزرگ شدن موهای نازک شده (موهای مینیاتوریزه شده) می‌شود. یعنی موها بلندتر و کلفت‌تر می‌شوند. مکانیسم اثربخشی ماینوکسیدیل معلوم نیست.

نحوه مصرف[ویرایش]

داروی خوراکی[ویرایش]

به عنوان یک داروی خوراکی، ماینوکسیدیل تجویز شده برای فشار خون بالا می‌بایست فقط تحت نظارت پزشک مصرف شود تا به این ترتیب مقدار زیادی از دارو توسط بدن جذب نشود. در حقیقت مصرف مقادیر بیش از حد این دارو می‌تواند شدت علائم مشکل را تشدید کرده و عوارض جانبی همچون افزایش فشار خون را برای بیمار به همراه داشته باشد.

درمان ریزش مو[ویرایش]

قبل از استفاده ماینوکسیدیل موضعی، سر و موی فرد می‌بایست تمیز شده و خشک شوند.

برای درمان ریزش مو، ماینوکسیدیل به صورت محلول موضعی حاوی 2% یا 5% پروپیلن گلیکول می‌باشد. پروپیلن گلیکول این اطمینان را فراهم می‌کند که ماینوکسیدیل به صورت هماهنگ بر روی کل ناحیه سر پخش شده و به سادگی جذب پوست می‌شود. از سال 2001، محلول 5% این دارو برای استفاده جهت درمان ریزش موی مردان مورد تایید سازمان غذا و داروی آمریکا قرار گرفته است. به این ترتیب تقریباً 1 میلی‌لیتر محلول ماینوکسیدیل در هر روز با استفاده از سر انگشتان یا سایر ابزارهای مناسب بر روی پوست سر قرار می‌گیرد. این محلول می‌بایست در مرکز ناحیه تحت درمان قرار گرفته و به سمت خارج آن پخش شود.

دست‌ها و سایر نقاط بدن که بیمار به دنبال رویش مو بر روی آن‌ها نیست، لازم است بلافاصله پس از تماس با محلول موضعی ماینوکسیدیل شستشو داده شوند. در ادامه لازم است محلول ماینوکسیدیل در معرض هوا خشک شده و قبل از استفاده از پوشش بر روی سر، به سر کردن کلاه، یا رفتن به رختخواب، دارو به مدت دو تا چهار ساعت روی سر باقی بماند. علاوه بر این همواره امکان دارد به خاطر انجام این فعالیت‌ها دارو از روی سر به لباس یا بالش منتقل شده و از این طریق در معرض سایر نقاط بدن که نیازی به رویش مو بر روی آن‌ها نیست، قرار گیرد. علاوه بر این نباید از سشوار یا سایر روش‌های خشک کردن سریع مو در زمان مصرف دارو استفاده شود، زیرا انجام این کار باعث ایجاد اختلال در جذب دارو توسط پوست خواهد شد. به این ترتیب افرادی که از این دارو استفاده می‌کنند نباید سر خود را به مدت حداقل 4 ساعت پس از مصرف این دارو شستشو دهند.

عوارض جانبی[ویرایش]

مصرف خوراکی[ویرایش]

در مصرف خوراکی آن احتباس آب و سدیم، افزایش وزن، ادم محیطی، تاکی کاردی، افزایش رویش مو، افزایش برگشت‌پذیر کراتینین و نیتروژن اوره خون و گاهی اختلالات گوارشی و بثورات جلدی گزارش شده‌است.

مصرف دارو موضعی[ویرایش]

رایج‌ترین عارضه مصرف ماینوکسیدیل ایجاد احساس خارش و التهاب پوستی در ناحیه تحت درمان است. توجه داشته باشید احساس خارش و التهاب پوستی با گذشت حدود دو هفته از درمان به تدریج از بین خواهد رفت. به هر حال در صورتی که این علائم پس از این مدت ادامه پیدا کرد، مصرف دارو می‌بایست تا زمان مشاوره با پزشک متوقف شود.

سایر عوارض جانبی بسیار نادر مصرف دارو موضعی یا خوراکی ماینوکسیدیل که در نتیجه جذب بیش از حد این دارو توسط بدن ایجاد می‌شود، به شرح زیر هستند:

  • ایجاد تغییر در قدرت بینایی و تاری دید
  • درد در ناحیه سینه
  • فشار خون بسیار پایین
  • کاهش میل جنسی
  • ضربان قلب نامنظم یا سریع
  • لایه لایه شدن پوست
  • سردرد
  • گیجی و سردرگمی
  • بی‌حسی یا سوزش دست‌ها، پاها، یا صورت
  • ناتوانی و ضعف محدود یا کامل
  • افزایش سریع وزن
  • ورم دست‌ها، پاها، یا صورت

توجه داشته باشید تاثیرات ناشی از مصرف داروی ماینوکسیدیل می‌تواند از طریق شیردهی از مادر به کودک منتقل شود. بنابراین، زنان شیرده نباید از این دارو استفاده کنند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

ریزش موی آندروژنیک

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، معاونت غذا و دارو. دارونامه رسمی ایران. ویرایش ویرایش سوم. چاپ چاپ دوم. ۱۳۸۴. ۵۱۵ و ۴۷۵. شابک ‎۹۶۴-۵۸۰۰-۶۰-۹. .
  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی، ۱۳۸۷