دیازوکساید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
دیازوکساید
سامانه‌شناسی نام (آیوپاک)
7-chloro-3-methyl-4H-1,2,4-benzothiadiazine 1,1-dioxide
داده‌های بالینی
نام تجاری Proglycem
AHFS/دانشنامه دراگز monograph
رده بارداری C(US)
تجویز Oral, intravenous
داده‌های فارماکوکینتیکی
پیوند پروتئینی 90%
متابولیسم Hepatic oxidation and sulfate conjugation
نیمه‌عمر 21-45 hours
دفع Renal
شناسه
شماره سی‌ای‌اس 364-98-7 ✔Y
کد ATC C02DA01 V03AH01 (WHO)‎
پاب‌کم CID 3019
IUPHAR ligand 2409
بانک‌دارو DB01119
کم‌اسپایدر 2911 ✔Y
UNII O5CB12L4FN ✔Y
KEGG D00294 ✔Y
ChEBI CHEBI:4495 ✔Y
ChEMBL CHEMBL181 ✔Y
داده‌های شیمی
فرمول C8H7ClN2O2S 
وزن مولکولی 230.672 g/mol
SMILES eMolecules & PubChem
 ✔Y(what is this?)  (verify)

دیازوکساید (به انگلیسی: Diazoxide)

رده درمانی: داروهای کاهنده فشار خون .

اشکال دارویی: کپسول و آمپول

موارد مصرف[ویرایش]

دیازوکساید در درمان بحرانهای فشار خون بالا و هیپوگلیسمی مصرف می‌شود.

مکانیسم اثر[ویرایش]

دیازوکساید یک مشتق تیازیدی غیر دیورتیک است که با اثر مستقیم روی عضلات صاف عروق و کاهش مقاومت محیطی باعث کاهش فشار خون می‌شود. این دارو با افزایش نفوذپذیری کانالهای پتاسیمی غشای سلولهای عضلانی صاف جدار عروق موجب شل شدن آنها و کاهش مقاومت محیطی می‌شود.

دیازوکساید از دو طریق باعث افزایش قند خون می‌گردد: از یک سو به دلیل ممانعت از آزاد شدن انسولین از لوزالمعده و از سویی دیگر سبب افزایش آزاد شدن قند از کبد می‌شود.

عوارض جانبی[ویرایش]

احساس سبکی سر، تهوع، استفراغ، اختلال در حس چشایی، کاهش اشتها، ناراحتی معده، یبوست، احتباس سدیم و آب، افت فشار خون، کتواسیدوز و افزایش رویش مو .

جستارهای وابسته[ویرایش]

انسولین

منابع[ویرایش]

  • فرهنگ داروهای ژنریک ایران، دکتر حشمتی ، ۱۳۸۷