مینای دندان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مینای دندان
ساختمان دندان.png
برچسب مولر
جزئیات
لاتین enamelum
شناسه‌ها
Code TA A05.1.03.056
واژگان آناتومی A05.1.03.056
اف‌ام‌اِی 55629
واژگان کالبدشناسی

مینای دندان (به انگلیسی: Tooth Enamel) رویی‌ترین قسمت دندان در کالبد دندان انسان است؛ همچنین سخت‌ترین عضو بدن از لحاظ استحکام می‌باشد[نیازمند منبع] و بعنوان یک پوشش کل تاج دندان را می‌پوشاند و در واقع چیزی که در دهان از یک دندان سالم مشاهده می‌کنیم همان مینای دندان است. ضخامت این لایه متغیر بوده و در بعضی جاها تا ۳ میلی‌متر می‌رسد.[۱] قسمتی از تاج دندان که در دهان قابل مشاهده و لمس است، مینا نامیده می‌شود؛ سایر قسمتهای تاج در زیر مینا قرار دارند.[۲] مینای دندان همراه با عاج دندان ، ساروجه cementum و پالپ دندان dental pulp یکی از چهار بافت بزرگ تشکیل دهنده دندان که معدنی ترین و سخت ترین عضو در پیکر انسان است.این ماده معمولاً در بافت قابل مشاهده دندان قرار دارد و بیشتر قسمت های پاسداری شده توسط بخش پایه ای عاج و همه قسمت های تشریحی تاج را پوشش می دهد.این ماده همچنین در دندان های کوچک پوستی کوسه نیر یافت می شود.[۳]

ساختار[ویرایش]

۹۶٪ از مینا را مواد معدنی و ۴٪ باقی‌مانده را آب و مواد آلی تشکیل می دهند.[۳] این ماده ، غنی ترین عضو بدن از نظر کلسیم است و ۹۵٪ آن ترکیبات کلسیم است. ۵۱٪ این بافت را مواد آلی و بقیه را آب تشکیل می دهد.مینا تمام سطوح خارجی هر دندان را می پوشاند و باعث حفاظت از آن می شود.[۴]

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

قسمت‌های مختلف دندان[ویرایش]

تاج دندان[ویرایش]

ریشه دندان[ویرایش]


منابع[ویرایش]