سمفونی شماره ۵ (بتهوون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
جلد سمفونی پنجم بتهوون، اهداشده به پرنس فون لوبکوویتز و کنت راسومُفسکی

سمفونی شماره ۵ از لودویگ فان بتهوون در دو مینور، اپوس ۶۷، پنجمین سمفونی از ۹ سمفونی او بود. این سمفونی بین سال‌های ۱۸۰۴ تا ۱۸۰۸ نوشته شد. این قطعه از پرطرفدارترین و بهترین قطعات موسیقی کلاسیک غربی و یکی از قطعاتِ بیشتر نواخته شده است.[۱] این سمفونی برای نخستین بار در تئاتر رود وین در شهر وین و در سال ۱۸۰۸ اجرا شد. در میان نه سمفونی بتهوون، سمفونی پنجم معروفترین آنها است و بیش از همه مورد توجه و علاقه قرار گرفته، برای پیدا کردن دلیل مرغوبی و محبوبی آن لازم نیست زیاد جستجو کنیم، سادگی آن اشکال کار شنونده را به حداقل می‌رساند، موسیقی در هیچ موردی مبهم نیست و از ابتدا تا انتها پُر الهام و گویا است. شروع سمفونی در فُرم آلگرو است، موومان دوم، یک قطعه آندانتهٌ یا واریاسیون است که با تعمق بیشتر ساخته شده ولی الحان آن در کمال روانی است و لطف و شکوه فراوان دارد. موومان سوم، موثرترین قطعه اسکرتسوئی است که بتهوون تصنیف کرده و بر اساس همان تِم موومان اول تنظیم شده ولی به تدریج از شدتش کاسته می‌شود و بدون اشکال و خیلی روان به قسمت نهائی یا فینال منتهی می‌گردد، این اسکرتسو مخصوصاً از لحاظ قسمت هائی که برای ویولنسل ساخته شده و اجرای آن محتاج زبردستی و مهارت زیاد است، بسیار قابل توجه می‌باشد، سمفونی در پایان به یک شاهراه پر فتح و ظفر می‌افتد و تکرار قسمت هائی از اسکرتسو به گوشه و کنایه‌های تند آن می‌افزاید، فراوانی اندیشه و حالت شیطانیِ سر خوش بتهوون در آن به حدی است که نفس شنونده را می‌گیرد[۲]

این سمفونی با دو بار تکرارِ چهار نتِ "کوتاه کوتاه کوتاه بلند" آغاز می‌شود:(دربارهٔ این پرونده بشنوید )

Beethoven symphony 5 opening.svg

این سمفونی و چهار نت آغازین آن در جهان به‌خوبی شناخته شده‌اند و در فرهنگ عامه از دیسکو تا راک اند رل و در سینما، تلویزیون و رادیو اجرا می‌شوند، این چهار نت یا تِم آغازین در دوران سینمای صامت در سینماها با پیانو نواخته می‌شد.

منابع[ویرایش]

  1. Schauffler, Robert Haven. Beethoven: The Man Who Freed Music. Doubleday, Doran, & Company. Garden City, New York. 1933; p. 211.
  2. کتاب بتهوون، ترجمه دکتر مهدی فروغ صفحات 81 و 82

پیوند به بیرون[ویرایش]