سمفونی شماره ۷ (بتهوون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سمفونی شماره ۷
No. 7
لودویگ فان بتهوون
Beethoven Mähler 1815.jpg
پرترهٔ بتهوون در ۱۸۱۵ اثر جوزف مالر، دو سال پس از نخستین اجرای سمفونی هفتم
شمارهٔ اثر اپوس ۹۲
سبک موسیقی دوره کلاسیک
آفرینش ۱۸۱۱ (۱۸۱۱)–۱۲: تپلیتسه
اهدا شده Count Moritz von Fries
اجرا ۸ دسامبر ۱۸۱۳ (۱۸۱۳-12-۰۸): وین
موومان‌ها چهار

Both performed by John Michel

مشکلی در پخش این پرونده‌ها دارید؟ اینجا را مطالعه کنید.

سمفونی شماره ۷ اثر لودویگ فان بتهوون در لا ماژور، اپوس ۹۲، هفتمین سمفونی از ۹ سمفونی اوست. بتهوون وقتی در تپلیتسهٔ بوهم بود، برروی این سمفونی کار می‌کرد. سمفونی شماره ۷ در ۱۸۱۲ به اتمام رسید و به کنت موریتز فون فریتز اهدا شد. بتهوون یادآور شده‌بود که این اثر یکی از بهترین کارهای اوست.[۱]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]