سمفونی شماره ۷ (بتهوون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرترهٔ بتهوون در ۱۸۱۵، اثر جوزف مالر، دو سال پس از نخستین اجرای سمفونی هفتم

سمفونی شماره ۷ اثر لودویگ فان بتهوون در لا ماژور، اپوس ۹۲، هفتمین سمفونی از ۹ سمفونی اوست. بتهوون وقتی در تپلیتسهٔ بوهم بود، برروی این سمفونی کار می‌کرد. سمفونی شماره ۷ در ۱۸۱۲ به اتمام رسید و به کنت موریتز فون فریتز اهدا شد. بتهوون یادآور شده‌بود که این اثر یکی از بهترین کارهای اوست.[۱]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]