سمفونی شماره ۷ (بتهوون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سمفونی شماره ۷
در لا ماژور
لودویگ فان بتهوون
Beethoven Mähler 1815.jpg
پرترهٔ بتهوون در ۱۸۱۵ اثر یوزف مِلِر، دو سال پس از نخستین اجرای سمفونی هفتم
شمارهٔ اثر اُپوس ۹۲
سبک کلاسیک متأخر
آفرینش ۱۸۱۱ (۱۸۱۱)–۱۲: تپلیتسه
اهدا شده کنت موریتس فون فریس
اجرا ۸ دسامبر ۱۸۱۳ (۱۸۱۳-12-۰۸): وین
موومان‌ها چهار

Both performed by John Michel

Problems playing these files? See ویکی‌پدیا:راهنمای رسانه.

سمفونی شماره ۷ اثر لودویگ فان بتهوون در لا ماژور، اُپوس ۹۲، هفتمین سمفونی از ۹ سمفونی اوست. بتهوون وقتی در تپلیتسهٔ بوهم بود، برروی این سمفونی کار می‌کرد. او تصنیفِ سمفونی شماره ۷ در ۱۸۱۲ را به اتمام رساند و به کنت موریتس فون فریتس اهدا کرد. بتهوون یادآور شده‌بود که این اثر یکی از بهترین کارهای اوست.[۱]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]