سمفونی شماره ۷ (بتهوون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پرترۀ بتهون در ۱۸۱۵ بوسیله جوزف مالر دو سال پس از نخستین اجرای سمفونی هفتم.

سمفونی شماره ۷ لودویگ فان بتهوون در لا ماژور، اپوس ۹۲، هفتمین سمفونی از ۹ سمفونی اوست. بتهوون وقتی در تپلیتسۀ بوهم بود، روی این سمفونی کار می‌کرد. سمفونی شماره ۷ در ۱۸۱۲ به اتمام رسید و به کنت موریتز فون فریتز اهدا شد. بتهوون یادآور شده‌بود که این اثر یکی از بهترین کارهای اوست.[۱]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]