ابوا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
اُبوآ
Oboj.jpg
جعبه اطلاعات ساز
رده‌بندی
محدودهٔ صوتی

Range oboe.png
سازهای مرتبط

اُبوا (فرانسه: hautbois، ترجمه: چوب اعلا) ساز بادی چوبی دو قمیشی یا از مواد مصنوعی است که معمولاً در موسیقی کلاسیک غربی بکار می‌رود. ابوا تقریباً دارای ۶۵ سانتی‌متر طول، کلیدهای فلزی، سوراخ‌های مخروطی شکل است که صدا با دمیدن در آن تولید می‌شود.

ویژگی[ویرایش]

  • کوک ارکستر قبل از نواختن از این ساز گرفته می‌شود (به علت دقیق بودن کوک اوبوآ)
  • نت این ساز را با «کلید سل» می‌نویسند.

تاریخچه[ویرایش]

گفته می‌شود که ابوا (از طریق ساز قرون وسطایی «شاوم» که بعد از جنگ‌های صلیبی به اروپا آورده شد) ریشه در سرنای عربی و ایرانی دارد.

در دوره باروک[ویرایش]

اولین ابوای باروک در اواخر سدهٔ ۱۷ در فرانسه ظهور کرد. ابواهای اولیه از سازی به نام شاون گرفته شده‌است؛ شاون سازی بود که در دوره‌های قرون وسطی و رنسانس بسیار مورد استفاده قرار می‌گرفت.

نواختن ابوا سخت‌تر از نواختن سازهای بادی دیگر مانند فلوت و کلارینت است و مهارت زیادی لازم دارد.

موتزارت، باخ و ریچارد اشتراوس از آهنگسازانی هستند که برای ابوا کنسرتو نوشته‌اند.

یوسف لطیف اولین نوازنده‌ای بود که در موسیقی جاز تکنوازی ابوا اجرا کرد (سال ۱۹۶۳). بعد از او این ساز گهگاه در گروه‌های جاز دیده می‌شود.

ابوای امروزی
ابوآ کلاسیک

منابع[ویرایش]