سمفونی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

سمفونی (به انگلیسی: symphony)، از کلمهٔ یونانی Συμφωνία گرفته شده است.

سمفونی در موسیقی کلاسیک به قطعه‌ای ارکسترال گفته می‌شود که از چند بخشِ مجزّا به نام موومان تشکیل شده باشد. هر سمفونی دارای فرم سونات است. فرم سمفونی در حقیقت همان فرم چهار بخشی یا چهار موومان است.

قدمت سمفونی به قرن هجدهم میلادی در اروپا بازمی‌گردد. یوهان سباستین باخ، یوزف هایدن، موتزارت، و به ویژه بتهوون در شکل‌گیری آن تأثیر به سزایی داشته‌اند.

منابع[ویرایش]

  • کتاب موسیقی سنفونیک، ادوارد داونز، ترجمهٔ علی‌اصغر بهرام‌بیگی، انتشارات آگاه
  • کتاب فرهنگ بزرگ موسیقی، رولان دوکانده، شرکت تهران فاریاب
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Symphony»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱۰ سپتامبر ۲۰۰۷).