اسکرتسو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اسکرتسو فُرمی در موسیقی است که حالتی طنز آلود و همراه با شوخ‌طبعی دارد. اسکرتسو اغلب به عنوان بخشی از یک اثر بزرگ‌تر مانند سمفونی یا سونات به کار می‌رود (معمولاً در موومان سوم از چهار یا پنج موومان). اسکرتسو همچنین ممکن است یک قطعه تک موومانه دارای کیفیتی طنز آلود باشد، مبدع و پدید آورنده این فرم بتهوون می‌باشد،[۱] تا پیش از ابداع این فُرم، همان‌طور که در آثار موتسارت، هایدن و سایر مصنفین قبل از بتهوون می‌بینیم از فُرم منوئه استفاده می‌شد.

واژهٔ اسکرتسو (Scherzo) در زبان ایتالیایی به معنای جوک است.

منابع[ویرایش]

  1. دائرةالمعارف زرین، جلد اول، شرح حال بتهوون
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Scherzo»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۵ فوریه ۲۰۱۴).