پرش به محتوا

یوزف هایدن

ویرایش پیوندها
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یوزف هایدن
پرترهٔ هایدن، اثر تامس هاردی، ۱۷۹۱/۱۷۹۲
پرترهٔ هایدن، اثر تامس هاردی، ۱۷۹۱/۱۷۹۲
اطلاعات پس‌زمینه
نام تولدفرانتس یوزف هایدن
زاده۳۱ مارس ۱۷۳۲
روهراو، اتریش
درگذشته۳۱ مهٔ ۱۸۰۹ (۷۷ سال)
وین، اتریش
امضای هایدن
تندیس هایدن، ساختهٔ فرانتس تالر، در حدود ۱۸۰۰

فرانتس یوزف هایدن (به آلمانی: Franz Joseph Haydn؛ تلفظ آلمانی: [ˈfʁants ˈjo:zɛf ˈhaɪdn̩] ⓘ؛ ۳۱ مارس ۱۷۳۲ در روهراو، اتریش – ۳۱ مهٔ ۱۸۰۹ در وین) آهنگساز و موسیقی‌دان اتیشی و از پایه‌گذاران موسیقی دورهٔ کلاسیک[۱] و همچنین از پرکارترین و برجسته‌ترین موسیقی‌دانان در این دوره است. او همچنین، به‌دلیل سهم بسزایی که در توسعهٔ موسیقی و نیز کثرت آثارش داشت، به «پدر سمفونی» و «پدر کوارتت زهی» در این دو فرم ملقب است. هایدن ازطرفی پرورش‌دهنده و استاد موسیقی‌دان بزرگی چون لودویگ فان بتهوون بود و از طرف دیگر آیندگانی چون فرانتس شوبرت، فلیکس مندلسون، و یوهانس برامس را تحت تأثیر شیوهٔ موسیقایی خود قرار داد. او همچنین استاد و دوست نزدیک آهنگساز شهیر، ولفگانگ آمادئوس موتسارت بود. هایدن بیشترِ عمر طولانی خویش را در اتریش گذراند و در هنگام مرگ، یکی از معروف‌ترین آهنگسازان اروپایی به‌شمار می‌رفت.[۲]

زندگی

[ویرایش]

هایدن در روستایی کوچک در روهراو اتریش زاده شد. پدرش چرخ ارابه می‌ساخت و هایدن کوچک تا شش‌سالگی به‌جز آوازهای عامیانه، که پدرش دل‌بستهٔ خواندنِ آنها بود، و نیز رقص‌های روستایی، که هنگام جشن و سرور در گوشه و کنار زادگاهش برپا می‌شد، چیزی از موسیقی نمی‌شناخت.
هایدن در هشت‌سالگی به وین رفت تا به عضویت پسران آوازخوان کلیسای سن‌اشتفان درآید. در آن‌جا اگرچه صدای دلنشین او مورد توجه قرار گرفت، اما هیچ امکانی برای تحصیل آهنگ‌سازی و هنر نوازندگی برایش فراهم نیامد، و هنگامی که در عنفوان جوانی صدای خوشش را از دست داد، او را بدون پرداختِ کمترین پول، از سن‌اشتفان روانهٔ گوشهٔ خیابان کردند.[۳]

او دربارهٔ این دوره چنین گفته است:

با تدریس موسیقی به بچه‌های ۷–۸ ساله بود که به‌زحمت می‌توانستم زنده بمانم.

او در آن ایام در تلاش بود تا فن آهنگسازی را خود به‌تنهایی بیاموزد و هم‌زمان، به هر کاری که می‌توانست، ازجمله نوازندگیِ ویولن در گروه محبوب نوازندگان خیابان وین، که اسباب سرگرمی و تفریح شبانهٔ مردم را فراهم می‌کرد، می‌پرداخت.

هایدن گرچه خود را اسیر شغلش حس می‌کرد، اما بعدها در توصیفی خردمندانه از وضعیت خود چنین گفت: «آنجا نه فقط دلگرم به اقبال و پذیرش مداوم بودم، بلکه در مقام رهبر ارکستر، می‌توانستم تجربه کنم و دریابم که چه چیز سبب تقویت جلوه‌ای صوتی می‌شود یا آن را تضعیف می‌کند، و به این ترتیب می‌توانستم به دلخواهِ خود، ترکیبِ سازها را بهبود بخشم، آن‌ها را تغییر دهم، و سازهایی را حذف یا اضافه کنم. من از دنیا دور افتاده بودم.»

هایدن رهیاب سبک موسیقی دورهٔ کلاسیک بود و در تکامل بخشیدن به قالب‌‌های سمفونی و کوارتت زهی پیشرو بود. موتسارت و بتهوون تحت تأثیر سبک او بودند.

هایدن در سال ۱۸۰۹ و هنگام اشغال وین توسط ارتش ناپلئون بناپارت، در ۷۷ سالگی درگذشت.[۴]

گئورگ آوگوست فون گریزینگر (۱۷۶۹–۱۸۴۵)، معلم، دیپلمات، زندگی‌نامه‌نویس، و آهنگساز آلمانی‌الاصل اهل اتریش، که از او به‌عنوان یکی از دوستانِ یوزف هایدن و بتهوون یاد می‌کنند، زندگی‌نامه‌ای دربارهٔ هایدن نوشت.[۵]

برخی از آثار

[ویرایش]
یوزف هایدن
دست‌خط هایدن

اپراها:

  • شیطان لنگ - ۱۷۵۳ (اثرِ ازدست‌رفته)
  • اسید و گالاتیا - ۱۷۶۲
  • خواننده - ۱۷۶۶
  • داروپزشک - ۱۷۶۸
  • زنان ماهی‌گیر - ۱۷۶۹
  • برخورد ناگهانی - ۱۷۷۵
  • خیانت ناامیدکننده - ۱۷۷۷
  • دنیای ماه - ۱۷۷۷
  • خیانت ناامید شد - ۱۷۷۷
  • کنستانس واقعی - ۱۷۷۹
  • جزیرهٔ خالی از سکنه - ۱۷۷۹
  • پاداش وفاداری - ۱۷۸۱
  • اورلاندو پالادینو - ۱۷۸۲
  • آرمیدا - ۱۷۸۴
  • روح فیلسوف - ۱۷۹۱

جستارهای وابسته

[ویرایش]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Smallman, Basil (1992). The Piano Trio: Its History, Technique, and Repertoire. Oxford University Press. pp. 16–19. ISBN 978-0-19-318307-0.
  2. ↑ (Dies 1810، (in the English translation from (Gotwals 1963، صص. 80–81)).)
  3. ↑ (Dies 1810، (in the English translation from (Gotwals 1963، ص. 82)).)
  4. ↑ ویکی‌پدیای ایتالیایی: Franz Joseph Haydn
  5. ↑ "Franz Joseph Haydn". Wikipedia (به ایتالیایی). 2021-07-29.

پیوند به بیرون

[ویرایش]
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=یوزف_هایدن&oldid=43380573»