بافت (موسیقی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بافت به معنای تعداد لایه‌های صوتی همزمان در یک قطعه و ارتباط آن‌ها با یکدیگر می‌باشد که به سه دسته تقسیم می‌شود:

بافت مونوفونیک[ویرایش]

(مقالهٔ اصلی: یک‌صدایی)

اگر قطعهٔ موسیقی تنها شامل صدایی واحد با یک خط ملودیک و بدون همراهی سازی دیگر یا هارمونی باشد، آن قطعه دارای بافت مونوفونیک است. اگر به تنهایی آواز بخوانید، نوعی موسیقی مونوفونیک محسوب خواهد شد. اجرای همزمان یک خط ملودیک توسط چند ساز یا آواز خوان، همصدایی نامیده می‌شود که بافت مونوفونیکی حجیم تر و غنی تر را ایجاد می‌کند.

بافت پلی فونیک[ویرایش]

(مقالهٔ اصلی: چندصدایی)

اجرای همزمان چند خط ملودیک و مجزا بافت پلی فونیک را پدیدمی‌آورد. این بافت موسیقی را کامل تر می‌سازد و به آن بعد می‌بخشد.

بافت هموفونیک[ویرایش]

هنگامی که یک ملودی اصلی را به همراه هارمونی و آکوردهای آن می‌شنویم، شاهد بافت هموفونیک هستیم.

یک نوازنده در حال نواختن گیتار و آواز خواندن همزمان با آن

بافتی هموفونیک را پدیدمی‌آورد که به گوش اکثریت مردم آشنایی دارد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. درک و دریافت موسیقی نوشته راجر کیمی ین و ترجمه حسین یاسینی