ارباب‌منشی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
شخم‌زنی زمین در یک ملک اربابی وابسته به دوک فرانسه در مارچ
ساعات خوش دوک دوبری, c.۱۴۱۰

ارباب‌منشی (انگلیسی: Manorialism) یک عنصر حیاتی و ضروری از جامعهٔ فئودالی بود[۱]، اصل این عنوان نشات گرفته از عنوان سازماندهی اقتصاد روستایی است که سرچشمه در بخش ویلای رومی ‏(en) از اواخر امپراتوری روم ‏(en) دارد[۲] و به طور گسترده‌ای در قرون وسطی و بخش‌هایی از اروپای مرکزی رواج داشت و اجرا می‌گردید، بحث ارباب‌منشی به آرامی جایگزین شد با ظهور اقتصاد بازار که مبتنی بر پول و اشکال جدیدی از قراردادهای کشاورزی بود.

ارباب‌منشی توسط واگذاری قدرت حقوقی و اقتصادی به یک ارباب ملک تیولی ‏(en) اعطا می‌گردید، از دیدگاه اقتصادی شامل زمینداری مستقیم و حمایت‌های لازم یک ارباب در ملک اربابی ‏(en) بود، این حمایت‌ها و تعهدات، شامل کمک‌های اجباری مربوط به بخش یا قسمت‌هایی از جمعیت دهقانی می‌گردید که تحت صلاحیت و رسیدگی دادگاه خودشان یا همان دادگاه تیول‌داری ‏(en) قرار داشت، این تعهدات از راه‌های مختلفی قابل پرداخت بود از جمله کار برای ارباب یا در مواردی به وسیلهٔ پرداخت نقدی.

در بررسی ریشه‌های صومعه رهبانی ‏(en)، والتر هورن ‏(en) کشف کرد که به عنوان یک نهاد تیول‌داری صومعهٔ کارولنژی، در این میان اختلاف کمی از بافت املاک فئودالی وجود دارد، از جمله صرفه‌جویی گروه‌های بسیاری از مردان که برای رزق و روزی میراث این سازمان حفظ شد، مردانی در قامت راهبان دیرها که به واسطهٔ شعار خدمت در راه خدا، بسیاری از اوقات خود را صرف خواندن و نوشتن کردند[۳].

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Feudal Society", in its modern sense was coined in Marc Bloch's 1939–40 books of the same name. Bloch (Feudal Society tr. L.A. Masnyon, 1965, vol. II p. 442) emphasised the distinction between economic manorialism which preceded feudalism and survived it, and political and social feudalism, or seigneurialism.
  2. Peter Sarris, "The Origins of the Manorial Economy: New Insights from Late Antiquity", The English Historical Review 119 (April 2004:279–311).
  3. Horn, "On the Origins of the Medieval Cloister" Gesta 12.1/2 (1973:13–52), quote p. 41.

پیوند به بیرون[ویرایش]