جنگ‌های هوسی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جنگ‌های هوسی
Josef Mathauser - Jan Žižka s knězem Václavem Korandou roku 1420 hledí s Vítkova na Prahu.jpg
یان ژیژکا به همراه یک کشیش نگاه می‌کنند به پراگ بعد از نبرد ویتکوف
تاریخ۳۰ ژولای, ۱۴۱۹ – ۳۰ می, ۱۴۳۴
مکاناروپای مرکزی، اغلب در Crown of Bohemia
نتیجه شکست هوسی‌های رادیکال, مصالحه بین شورا و سایر هوسی‌ها, زیگیزموند، امپراتور مقدس روم تبدیل می‌شود به King of Bohemia
طرفین درگیر

هوسی‌ها ۱۴۱۹–۲۳
هوسی‌های رادیکال ۱۴۲۳–۳۴

ایالات پاپی
امپراتوری مقدس روم
پادشاهی مجارستان
Royalists and moderate Hussites (Utraquists)
فرماندهان و رهبران
یان ژیژکا
پیکاپ بزرگ
جان رو هکست
جان کپتیک سیسن
دن دوم از والاشیا
Sigismund Korybut
Hynek Krušina of Lichtenburg
زیگیزموند، امپراتور مقدس روم (Crusaders)
پیپو اسپانو
ویلیام شویوو ون ریزنبرگ
Bohuslav of Švamberk
Peter of Šternberk
Henry of Hradec (Bohemian Catholics)

جنگ‌های هوسی (انگلیسی: Hussite Wars) همچنین با نام‌های شناخته شدهٔ دیگر منجمله جنگ‌های بوهمیان یا انقلاب هوسی‌ها، عنوان یک سری جنگ‌های غیرمتعارف می باشد که توسط هوسی‌ها (پیروان بوهم و کشیش اصلاح‌طلب یان هوس) علیه پادشاهان شکل گرفت، هدف پاپ و حامیانش اجرای اقتدار کلیسای کاتولیک علیه هوسی‌ها بود. این جنگ از تاریخ ۱۴۱۹ تا ۱۴۳۴ میلادی به طول انجامید،

هوسی‌ها یک جامعهٔ متشکل از چک و بخشی از جمعیت پادشاهی بوهم بود که در جهت تشکیل و ایجاد یک قدرت نظامی شکل گرفت، آنها پنج رجزخوانی پاپ علیه خودشان در جهت تهدید جنگ صلیبی به سال‌های ۱۴۲۰، ۱۴۲۱، ۱۴۲۲، ۱۴۲۷ و ۱۴۳۱ را رد کرده و شکست دادند. مداخلهٔ اصلی آنها باعث ایجاد جنگ‌ها و تنش‌هایی در سرزمین‌های همسایه شد، جنگ‌های هوسی همچنین به خاطر استفاده از صلاح‌های جدید دستی از جمله زنبورک در تاریخ معروف می‌باشد، این جنگ‌ها پس از سال ۱۴۳۴ به پایان رسید.

پیش‌زمینه و دورنمای تاریخی ایجاد جنگ‌های هوسی[ویرایش]

در قرن چهاردهم میلادی و پس از مرگ سیاه در اروپا، زمانی که از جانب پاپ غالباً یک رهبری خوب ارائه نمی‌گردید، و همین‌طور از آنجا که رقبا برای احراز سمت فوق با یکدیگر در ستیز بودند. جنبش‌های اصلاح‌طلبانهٔ جدیدی ایجاد گردید که نه می‌توانست در داخل کلیسا به شکل سربسته باقی بماند و نه می‌شد آن را به عنوان یک بدعت‌گذاری محض سرکوب کرد، از آن جمله می‌توان به پیروان جان هوس از اهالی بوهمیا و جان ویکلیف از انگلستان اشاره نمود، علی‌رغم تلاش‌هایی که اصلاح‌طلبان در داخل کلیسا به عمل آوردند[۱].

در اواخر قرون وسطی شکاف‌هایی در صفوف کلیسا به وجود آمد که سرانجام به از میان رفتن وحدت کلیسا در غرب منتهی گردید و نهضت اصلاح‌طلب معترضان یا پروتستان در آن نواحی پا گرفت، در گوشه و کنار قلمرو پاپ رهبر مسیحیان مخالفت‌هایی پدیدار گشت از جمله یان هوس که رحمت‌فروشی و برخی دیگر از کارهای پاپ و کلیساداران را نادرست می‌دانست و سر به مخالفت برداشت، یان هوس بعدها در چنگال پاپ گرفتار گشت تا اینکه بالاخره در تاریخ ۱۴۱۹ زنده زنده در آتش سوزانده شد[۲].

نگارخانه[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]