پادشاهی لهستان (۱۰۲۵–۱۳۸۵)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
پادشاهی لهستان
Królestwo Polskie (لهستانی)
Regnum Poloniae (لاتین)
Coat of arms
۱۰۲۵–۱۳۸۵ Coat of arms

نشان

اروپای مرکزی در ۱۱۹۰ - لهستان (زرد)
پایتخت گنیزنو، کراکوف، پوزنان، گیسز
زبان‌(ها) لهستانی قدیم
دین کاتولیک رومی
دولت سلطنتی
تاریخچه
 - تاج گذاری بولسلاو اول ۱۰۲۵
 - اتحاد کروو ۱۳۸۵

پادشاهی لهستان (لهستانی: Królestwo Polskie،لاتین:Regnum Poloniae،اوکراینی:Королівство Польське) که پادشاهی پیاست نیز نامیده می‌شود، دولتی لهستانی بود که از زمان پادشاهی بولسلاو اول در ۱۰۲۵ میلادی تا زمان اتحاد لهستان با لیتوانی در ۱۳۸۵ میلادی ادامه یافت.

سلطنت خاندان پیاست و دوران تفرقه[ویرایش]

نقاشی از تاج‌گذاری بولسلاو اول به عنوان اولین شاه لهستان

پایه‌های ایجاد دولت لهستان در قرن ۱۰ میلادی با مسیحی شدن میشکو اول از دودمان پیاست گذاشته شد. این اتفاق آغاز پذیرش لهستان در جوامع مسیحی را در پی داشت و در سال ۱۰۰۰ میلادی میلادی لهستان از طرف پاپ و امپراتوری روم مقدس به عنوان دولتی مسیحی به رسمیت شناخته شد. پس از آن اولین شاه لهستان بولسلاو اول در سال ۱۰۲۵ میلادی تاج گذاری کرد و سلطنت لهستان آغاز شد.

بولسلاو اول در تلاش برای اتمام دشمنی‌های مداوم میان مدعیان برای رسیدن به تخت سلطنت سعی کرده شیوه‌ای برای حکومت بر لهستان را طبق وصیتنامه‌اش بر قرار کند. او که در سال ۱۳۳۸ میلادی از دنیا رفت، کشور را به پنج قسمت تقسیم کرد و هر قسمت را به یکی از پسرانش سپرد و از ایشان خواست تا بر علیه یکدیگر وارد جنگ نشوند. پسر بزرگ‌تر که لقب دوک اعظم را می‌گرفت بر بقیه رهبری داشت و کراکوف به عنوان شهر مرکزی شناخته می‌شد.

علی‌رغم خواست بولسلاو اول پس از مرگش این تقسیم‌بندی به سرعت از بین رفت و نبرد بین افراد مختلف برای تصاحب لقب دوک اعظم آغاز شد. در واقع سیستمی که قرار بود باعث ثبات سلطنت و آرامش کشور شود خود باعث تضعیف و تخریب کشور می‌شد. حتی در مقطعی لهستان به شدت تحت نفوذ پادشاهی بوهم قرار گرفت. در نهایت با جلوس ولادیسلاو اول بر تخت سلطنت در سال ۱۳۲۰ میلادی این تنش‌ها پس از دو قرن پایان یافت.

اتحاد با لیتوانی[ویرایش]

کازیمیر کبیر آخرین فرد مذکر دودمان پیاست بود که در نهایت بدون جانشین درگذشت و سلطنت لهستان به خواهرزاده‌اش لایوش یکم که در آن زمان پادشاه مجارستان بود رسید و پادشاهی متحد مجارستان-لهستان را به وجود آورد. این اتحاد مدت زیادی به دراز نینجامید زیرا لایوش یکم نیز فرزند پسری از خود به جا نگذاشت. سلطنت لهستان به دخترش یادویگا رسید که از سال ۱۳۸۹ به عنوان پادشاه لهستان بر کشور حکمرانی کرد. یادویگا با یوگایلا دوک بزرگ لیتوانی ازدواج کرد. ثمره این ازدواج شروع دودمان یاگیلون که ۲۰۰ سال با اتحاد دو کشور موجب تشکیل مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی شد.

منابع[ویرایش]