پرش به محتوا

شنا (ورزش)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ورزش شنا
شروع مسابقه ۴ در ۱۰۰ متر شنای مردان، المپیک پکن، ۲۰۰۸
بالاترین نهاد ورزشیفدراسیون بین‌المللی شنا (FINA)
ویژگی‌ها
اعضاء تیماز ۱ تا ۴ نفر
جداسازی جنسیتیتکی
رده‌بندیورزش‌های آبی، ورزش‌های رقابتی
تجهیزاتعینک فین کلاه کفی اشنورکل
محل برگزاریاستخر
استخر شنای المپیکی
برگزاری
المپیکاز نخستین دوره بازی‌ها ۱۸۹۶ تا به امروز
یک شناگر در حال شنای کرال پشت

ورزش شنا (به فارسی دری: آب‌بازی)[۱] عبارت است از حرکات منظم دست‌ها و پاها و به‌طور کلی بدن که امکان پیشروی موجودات زنده در آب را ممکن می‌سازد.[۲] ورزش شنا یکی از ورزش‌های آبی است که ورزشکاران با شنا کردن در آب به رقابت می‌پردازند.[۳]

شواهد نشان می‌دهند که قدمت شنا و شنا کردن به ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد در تمدن مصر و بعد از آن در تمدن‌های مادها، آشور و یونان و روم باستان بازمیگردد. ولی آنچه از گذشته آموزش شنا می‌دانیم بر اساس یافته‌هایی است که از «حروف تصویری» هیروگلیف مصریان باستان به دست آورده‌ایم. یونانی‌های باستان و رومی‌ها شنا را جزو برنامه‌های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند، و مانند الفبا یکی از موارد درسی در آموزش مردان بوده است. شنا در شرق به قرن اول قبل از میلاد بازمی‌گردد. ژاپن جایی است که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می‌شد.

مسابقات سازمان یافته شنا در قرن ۱۹ میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. از قرار معلوم مردم ساحل‌نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می‌افتادند یا حتی پیش تر شنا می‌آموختند. نشانه‌هایی از مسابقات گاه‌وبیگاه میان مردم یونان باستان وجود دارد و همچنین یکی از بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی‌ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می‌شود که در سدهٔ یکم پیش از میلاد گایوس ماسناس[۴] رایزن سیاسی سزار اوت رومی، نخستین استخر آب گرم را ساخت.

برخی عدم تمایل اروپائیان به شنا را در سده‌های میانه ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری‌های مسری می‌دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن ۱۷ میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله‌ای برای درمان استفاده می‌شد. البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنی لندن، ۶ استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند. در سال ۱۸۴۶ اولین مسابقهٔ شنا در مسافت ۴۴۰ یارد در استرالیا بر پا شد که بعد از آن هر ساله نیز به اجرا درآمد. باشگاه شنای «متروپولیتین»[۵] لندن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیر حرفه‌ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه‌ای بریتانیا بود. فدراسیون‌های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ شکل گرفتند.

رشد شنا از قرن نوزدهم

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

با شروع قرن نوزدهم رشد کمی و کیفی شنا چشمگیر می‌شود. در سال ۱۸۱۰ لرد بایرون شاعر نامدار بریتانیا تنگه داردانل را با شنا می‌پیماید. اولین مدرسه‌ای که در سال ۱۸۱۰ شنا را در برنامه خود گنجاند، مدرسه (فورتا) در آلمان بوده است و به تدریج سایر مدارس از این برنامه استقبال کرده‌اند. (گوتس موتس) در مورد توسعه ورزش شنا در مدارس نقش اساسی داشته و این نقل از اوست که (ورزش شنا باید قسمت اصلی تعلیم و تربیت باشد) وی به کمک طناب، کمربند و قلاب، مبتدیان را در آب تعلیم می‌داد.

سال ۱۸۷۵ شناگر آمریکایی (ماتیووب) دریای مانش را به وسیلهٔ شنای قورباغه در مدت ۲۲ ساعت طی کرد و شاهکار او انعکاس بزرگی داشت.

در سال ۱۸۷۸ شنای (تروجن) ابداع شد که نام نخستین نمایش دهنده آن (جیمز تروج) بر روی آن نهاده شده است. تروجن با مشاهده بومیان آمریکای جنوبی، استراحت هر دو دست را به‌طور متناوب در خارج از آب قرار داد. وی در همین دوره این شنای کرال را با یک ضربه پای قورباغه ترکیب کرد. پیشرفت بعدی، اجرای دو ضربه پا در یک دور بود یعنی دو ضربه پا در هر حرکت دست که موجب کوتاهتر و سریعتر شدن حرکات دست شد. در آخر ضربه پای شنای قورباغه با ضربه عمودی جایگزین و شنای کرال سینه متولد شد. ابداع‌کننده این سبک شناگر استرالیایی (ریچارد کاویل) در آستانه قرن بیستم بوده است. ضربه پا در شنای کاویل به (ضربه کرال استرالیایی) معروف و آن عبارت‌اند از ۴ ضربه پا در هر حرکت دست می‌شد.

در سال۱۹۰۶ هم وطن او (سیسیل هالی) این حرکت را به اروپا برد. در همین زمان کرال در آمریکا نیز پیشرفت کرد و بالاخره شیوه آمریکایی ۶ ضربه پا، جهان را فتح کرد.

نخستین رقابت‌های بین‌المللی به نام (قهرمانی۱۰۰ یارد جهان) در سال ۱۸۵۸ در استرالیا برگزار شد. بعد از آن طرح برگزاری مسابقات شنا در کشورهای مختلف توسعه یافت و در نیمه دوم قرن نوزدهم این مسابقات شروع شده است.

  • سال ۱۸۶۹ اولین دورهٔ مسابقات شنای قهرمانی انگلستان
  • سال ۱۸۷۷ اولین دورهٔ مسابقات شنای قهرمانی آمریکا
  • سال ۱۸۹۹ اولین دورهٔ مسابقات شنای قهرمانی فرانسه
  • سال ۱۸۹۶ اولین دورهٔ مسابقات شنا در بازی‌های المپیک (دوران جدید)

برنامه مسابقات شنای مردان در المپیک شامل رقابت‌های کرال سینه، کرال پشت و قورباغه می‌شد که تقریباً در سال ۱۹۰۸ جنبه استاندارد پیدا کرد و تا سال ۱۹۵۲ بدون تغییر باقی می‌ماند. برای اولین بار در المپیک ۱۹۰۸ لندن مسابقه‌های شنا در استخرهایی انجام گرفت که طول آن ۱۰۰ متر بوده است. در مسابقات المپیک ۱۹۵۶ ملبورن مشکل جدیدی بروز کرد. در این مسابقات (ماسارو یوروکاوا) قهرمان المپیک و همچنین تعداد دیگری از شناگران بیشتر مسیر خود را در زیر آب طی کردند. این مسئله باعث شد تا قانون جدیدی از سوی کنگره فینا وضع شود و شنای زیر آبی حذف گردید، بدین ترتیب که پس از شیرجه یا برگشت، با هر ضربه پا سر شناگر باید سطح آب را بشکافد.

افزایش بحث و جدل در مورد قوانین شنا، به‌خصوص شنای قورباغه، سبب پدید آمدن کمیتهٔ فنی شنا در فینا در سال ۱۹۵۴ شد. استفاده از وسایل زمان‌سنجش الکترونیکی و رایانه ای کردن اطلاعات مربوط به شنا و نیز استفاده از دستگاه‌های تلویزیونی مدار بسته برای رده‌بندی شناگران در پایان شناها از سال ۱۹۶۴ و از بازی‌های المپیک توکیو آغاز شده است.

در خصوص پیشینه استارت و برگشت گفتنی است که استارت در ابتدا در آب انجام می‌شد، بدین‌صورت که شناگران در آب می‌ایستادند یا دراز می‌کشیدند، این شیوه تا زمان ساخت سکوهایی که شیرجه به درون آب را ممکن گردانید، ادامه یافت.

تاریخچه شنا در ایران

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش در ایران، بسیار کوتاه است ولی به‌طور کلی هم این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته‌ها در کشور ایران چندان پیشرفتی حاصل نکرده است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است و هم به جهت تاکیدات مذهبی، می‌بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می‌دادند.

در قدیم، مکان‌هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام‌ها می‌ساختند، به نام چال حوض. این چال حوض‌ها، که حداکثر از ۱۰ متر تجاوز نمی‌کرد، برای شنا کردن و آب‌بازی بود. در اطراف چال حوض‌ها، سکوهایی به ارتفاع ۲ یا ۳ متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می‌پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می‌دادند. روشنایی چال حوض‌ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می‌شد. در این گونه آبگیرهای غیر بهداشتی، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می‌توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب‌بازی و شنا که به معنای واقعی هم شنا نبود بپردازد. تا سال ۱۳۱۴ در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند. در سال ۱۳۱۴، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آن‌ها به وجود آمد، در سال ۱۳۱۴در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام «گیبسون» بر آن نظارت می‌کرد. پایه‌های ورزش شنای نوین در ایران از همان استخر منظریه گذاشته شد.

مصریان قدیم که اساساً مردم کوشا و فعالی بوده‌اند و به فعالیت‌های گوناگون بدنی می‌پرداختند، شنا از جمله ورزش‌های بسیار متداول نزد آنان بوده و مرد و زن بدان علاقه فراوانی داشتند.

میان‌رودان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در میان‌رودان که در تاریخ کهن، اهمیتی همپایه مصر دارد، شنا به عنوان هنری جنگی تلقی می‌گردید و برخی از شناگران نظامی به پوستهای پر از باد مجهز می‌شدند تا جریان آب را بهتر تحمل کنند. این ورزش در ایران نیز از دوران باستان دارای طرفداران زیادی بوده است.

اسپارتها که ژیمناستیک را پایه و اساس فعالیت‌های ورزشی کودکان می‌دانستند، از آموزش دو و شنا و… نیز غافل نبوده‌اند. اسپارتها را نخستین پایه‌گذاران شیوه‌های تربیت بدنی در نظام آموزشی به‌شمار می‌آورند و دیگر کشورهای گیتی شیوه‌های مذکور را از آنان تقلید و اقتباس کرده‌اند.

تمرین‌های ورزشی رومیان قدیم را اسب سواری، تیراندازی، پرتاب نیزه و شنا در رودخانه‌های تند و سیلابی تشکیل می‌داده است. همچنین دو، شنا، شکار، توپ‌بازی، ماهیگیری، و قایقرانی ورزش‌های مورد علاقه مردم روم جدید بوده است.

نخبگان تاریخ شنا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اولین شناگر مردی که شنای ۱۰۰ متر کرال سینه را زیر یک دقیقه شنا کرد، جانی ویسمولر آمریکایی بود. وی این مسافت را در۵۸ ثانیه و۶ دهم ثانیه در سال۱۹۲۲ شنا کرد. اولین زنی که این مسافت را زیر یک دقیقه شنا کرد داون فریزر است. او در سال ۱۹۶۲، ۱۰۰ متر کرال سینه را در ۵۹ ثانیه و ۹ دهم ثانیه پیمود.

موفقترین قهرمان مرد المپیک تمامی ادوار شنا (مایکل فلپس) آمریکایی است. این شناگر در المپیک ۲۰۰۸ پکن صاحب ۸ مدال طلا شد. در میان زنان (کریستین اتو) با کسب ۶ مدال طلا در المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۴ مدال طلا در رشته‌های انفرادی و ۲ مدال طلا در مسابقات تیمی، پرافتخارترین زن شناگر است.

فدراسیون بین‌المللی شنا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

فدراسیون بین‌المللی شنا (FINA) در سال ۱۹۰۸ نه بر اثر یک حادثه بلکه از روی قصد و نیت بنیان نهاده شد. جورج دبلیو هرن دبیر مؤسس این فدراسیون، ایجاد این نهاد بین‌المللی را نتیجه افزایش تماس‌های بین‌المللی در ورزش و مخصوصاً به تأسّی از بازی‌های المپیک آن روز ذکر می‌کند. طرز برگزاری مسابقات باعث بالا گرفتن مخالفت‌هایی شد که نتیجه آن برگزاری کنفرانس بین‌المللی لندن در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۹۰۸ است. ثمره و میوه این کنفرانس تأسیس فینا بود.

با شروع جنگ جهانی اول، ادامه پیشرفت سازمان جوان فینا حداقل به مدت ۴ سال متوقف شد و حتی پس از جنگ به علت سردی بین کشورها و روابط ورزشی عملاً ادامه کار فینا میسر نشد و این امر تا سال۱۹۲۵ به درازا کشید. با پشت سر گذاشته شدن این مدت، فدراسیون مجدداً فعال شد. بدین‌ترتیب که هیئت اجرایی فینا مرکب از ۵ عضو تشکیل شد تا بتوانند در فواصل نزدیک به راحتی گرد هم آیند و نیز دفتر فینا برقرار گردید.

در سال ۱۹۲۸ هیئت مدیره بین‌المللی واترپلو و کمیته بین‌المللی شنا نیز پا گرفتند. در کنگره فینا که در همان سال برگزار شد، جورج دبلیو هرن دبیر مؤسس فینا از سمت خود کناره‌گیری کرد و به عنوان اولین رئیس افتخاری فینا برگزیده شد. با شروع جنگ جهانی دوم به ناگاه پیشرفت مستمر مجدداً متوقف شد (سال‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵)، زیرا جنگ مانع از تماس‌های بین‌المللی در ورزش گردید. با پایان یافتن جنگ پر مشقت دوم، بیشتر از یک سال طول کشید تا هیئت اجرایی فینا توانستند در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ در لندن گرد هم جمع شوند. دوره مربوط به جنگ جهانی دوم در سال۱۹۵۰ خاتمه یافت و تماس‌ها و ارتباط‌های ورزشی روزبه‌روز بیشتر گشت.

در سال ۱۹۵۸، فینا پنجاهمین سالگرد خود را برگزار کرد. در این سال تعداد اعضای فینا به ۷۵ فدراسیون ملی رسیده بود. در سال ۱۹۹۲ اعضای فینا به ۱۳۷ فدراسیون ملی ارتقاء یافت.

مشخصات استخر

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

استخر، محل خصوصی است برای شنا، شیرجه، و واترپلو و سینکرونایز (رقص در آب) که در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود؛ ولی، استخرهایی که در آن‌ها مسابقات رسمی را برگزار می‌کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد. این مشخصات از طرف فدراسیون بین‌المللی شنای آماتور، که آن را فینا (FINA) می‌خوانند به شرح زیر تعیین شده است:

  1. طول: ۵۰ متر؛ عرض: حداقل ۲۱ متر
  2. عمق: حداقل ۱٫۸ متر
  3. شمار خطوط: ۸ خط (عرض هر خط ۲٫۵ متر)

در استخرهایی که رکوردگیری می‌کنند، دمای آب باید ۲۲ تا ۲۴ درجه سانتی گراد باشد.

لباس مخصوص شنا آقایان یک شلوار کوتاه و چسبیده به بدن است که باید وزن آن بسیار کم باشد و آب را در خود نگه ندارد. طبق مقررات بین‌المللی، شلوار شنا هنگام مسابقات بین‌المللی و رکوردگیری، باید از پارچه‌ای به رنگ روشن و به صورت یک تکه باشد. در حال حاضر لباس شناگران را از پوست «کوسه» درست می‌کنند که کل بدن را می‌پوشاند. البته این لباس در زنان با مردان متفاوت است. عده‌ای نیز پوشیدن مایو را به خاطر اشغال کردن قسمت کمتری از بدن و راحتی مایو نسبت به لباس شنا ترجیح می‌دهند. در ضمن مایوی زنانه به دو شکل دو تکه و یک تکه وجود دارد. مایوی استاندارد برای خانم‌ها در مسابقات فقط یک تکه است.

استفاده از کلاه شنا سرعت فرد را افزایش داده و این کار به افراد تازه‌کار اعتماد به نفس می‌دهد و همچنین افرادی که موهای بلند دارند از ریختن موهایشان به داخل آب جلوگیری کرده و کلر موجود در اب به موهای افرادی که حساسیت دارند و موهایشان می‌ریزد اثرگذار نخواهد بود و خانم‌ها که موهای بلند دارند حتماً باید از کلاه استفاده کنند که این کار به بهداشت استخر کمک زیادی می‌کند.

بیشتر برای دیدن دیوار استخر و انجام برگشت سالتو استفاده می‌شود. در ضمن، به‌دلیل وجود کلر در آب و آسیب ندیدن چشم، استفاده از آن مفید است اما استفاده نکردن از عینک هم مانعی ندارد.

وسایل کمک آموزشی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

شنای کرال سینه و کرال پشت در تقویت عضلات بازو و شانه، شنای قورباغه در تقویت عضلات ران و سینه و شنای پروانه در تقویت عضلات سینه و عضله راست شکم مؤثر هستند.[۶] تغییر نوع شنا در حین تمرین به صورت مرحله به مرحله، به علاقه شما به این ورزش می‌افزاید.[۷]

انواع مسابقات

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

شنای امدادی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نوعی شنا که در آن، چهار نفر به صورت گروهی و به‌طور امدادی طول مسیر مسابقه را طی می‌کنند.

شنای استقامت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

نوعی مسابقهٔ شنا با مسافت‌های طولانی به وسیله انواع شناها که معمولاً در آب‌های آزاد صورت می‌پذیرد.

نوعی مسابقهٔ شنا که در آن از چهار نوع شنای مختلف کرال سینه، کرال پشت، قورباغه و پروانه استفاده می‌شود و جهت شرکت در این مسابقه که در ماده‌های ۱۰۰، ۲۰۰ و ۴۰۰ متر برگزار می‌شوند، باید ترتیب را رعایت کنند.

ترتیب‌های شنای مختلط انفرادی عبارت‌اند از:

  1. پروانه
  2. کرال پشت
  3. قورباغه
  4. شنای آزاد (کرال سینه)

شناگر هرنوع شنا را باید ۱٫۴ مسیر شنا پوشش بدهد.

ترتیب‌های شنای مختلط تیمی عبارت‌اند از:

  1. کرال پشت
  2. قورباغه
  3. پروانه
  4. شنای آزاد (کرال سینه)

شناگران باید ۴نوع شنا را به ترتیب شنا کند…

نوعی مسابقهٔ شنا که شناگر برای طی کردن مسیر مسابقه مجاز است از تمامی شناهای موجود استفاده کند. البته برای هر طول استخر باید یک شنا را انتخاب کند و تا آخر آن طول همان شنا را انجام دهد به عبارتی در بین مسیر نمی‌تواند شنا را به شنای دیگر تبدیل کند.

مقام‌های رسمی در مسابقات شنا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سرداور بر تمام عوامل برگزارکننده نظارت و تسلط دارد. او می‌تواند گفته‌ها و نوشته‌های آن‌ها را تأیید کند و با در نظر گرفتن موارد ویژه و کلیه قوانین و مقررات، آن‌ها را هدایت و راهنمایی کند.

در آغاز هر مسابقه، سرداور باید با زدن چند سوت کوتاه به شناگران اعلام کند که به‌جز لباس مخصوص شنا کلیه لباس‌های خود را از تن خارج سازند.

پس از آن با زدن یک سوت ممتد و کشیده از شناگران دعوت می‌کند تا در پشت سکوی استارت خود قرار گیرند.

هنگامی که شناگران و کادر برگزارکننده برای آغاز مسابقه‌آماده شوند، سرداور باید با بالا بردن دست خود به‌صورت کشیده، به استارتر اشاره‌کند که شناگران تحت نظارت او هستند.

استارت باید کنترل کامل شناگران را از زمانی که سرداور این وظیفه را به او می‌سپارد، تا هنگام آغاز مسابقه به‌عهده بگیرد.

استارتر باید شناگری را که مرتکب یکی از خطاهای زیر شده به سرداور معرفی کند:

  • از استارت زدن خودداری کرده باشد.
  • از قوانین عمداً اطاعت نکرده باشد.
  • در هنگام استارت مرتکب خلاف دیگری شده باشد.

هماهنگ‌کننده

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • هماهنگ‌کننده باید پیش از آغاز مسابقات، شناگران را گرد هم جمع کند.
  • هماهنگ‌کننده باید هرگونه نقض قوانین ذکر شده (قوانین عمومی) در رابطه با تبلیغات و نیز غیبت یک شناگر در هنگام اعلام اسامی شناگران را به سرداور اطلاع دهد.

سرپرست داوران برگشت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

اگر خطایی رخ دهد، سرپرست داوران برگشت باید گزارش آن را از داوران برگشت دریافت کند و بی‌درنگ به سرداور اطلاع دهد.

داوران برگشت

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  • برای هر خط باید دو داور برگشت در نظر گرفت (در هر انتها یک داور).
  • داوران برگشت باید مراقب باشند که آیا شناگران قوانین برگشت را رعایت می‌کنند یا خیر.

داوران استیل

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

داوران استیل باید در دو طرف استخر و به موازات خط طولی قرار گیرند.

داوران استیل باید مراقب رعایت قوانین مربوط به استیل شنا که برای آن مسابقه تعیین شده است، بوده و برای کمک به داوران برگشت، برگشتها را زیر نظر داشته باشند.

سرپرست وقت نگهداران

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سرپرست وقت نگهداران موظف است تا برگه‌های ثبت زمان را از وقت نگهداران تحویل بگیرد و در صورت لزوم زمان‌سنج‌های آن‌ها را مورد بررسی قرار دهد.

وقت نگهداران

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

هر وقت نگهدار باید زمان‌سنج خود را با علامت استارت به‌کار اندازد و با پایان کار شناگر خط خود، آن را متوقف سازد.

سرپرست رده‌بندی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

پس از پایان مسابقه، سرپرست رده‌بندی باید تمام برگه‌های امضاء شده داوران رده‌بندی را که شامل نتیجه و مقام‌هاست، مستقیماً به سرداور تحویل دهد.

داوران رده‌بندی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

داوران رده‌بندی باید در یک محل یا سکوی بلند که با خط پایان مسابقه در یک راستا باشد قرار گیرند، به شکلی که همواره تصویر روشنی از مسابقه و خط پایان داشته باشند.

میز منشی (نظارت)

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

منشی کل موظف است تا در هر مسابقه نتایج بدست آمده از کامپیوتر یا زمان‌سنج‌ها را با مقام‌هایی که از سرداور دریافت کرده، مقایسه کند و پس از بازبینی، امضای سرداور را گواهی کند.

مسابقات شنای آزاد، قورباغه و پروانه باید با یک شیرجه (از بیرون آب) آغاز شوند.

استارت مسابقات شنای پشت و مختلط تیمی در داخل آب انجام می‌شود.

قوانین شنا در مسابقات آزاد

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

منظور از شنای آزاد این است که در مسابقات این شنا، یک شناگر می‌تواند با هر شیوه‌ای که می‌خواهد شنا کند، مگر در مسابقات مختلط انفرادی یا مختلط تیمی که منظور از شنای آزاد، هر استیلی است به غیر از پشت، قورباغه یا پروانه.

به جز هنگام برگشت، شناگر باید همواره بر پشت قرار داشته باشد. وضعیت طبیعی پشت در شنای پشت می‌تواند شامل یک حرکت چرخشی بدن باشد بشرط اینکه این چرخش نسبت به سطح افقی، ۹۰ درجه یا بیشتر نشود.

در تمام طول مسابقه قسمتی از بدن شناگر باید سطح آب را بشکافد (یعنی باید قسمتی از بدنش بیرون از آب باشد و بردن تمام بدن به زیر آب مجاز نیست).

به استثنای زمان برگشت که شناگر مجاز است تمام بدنش را به زیر آب ببرد و پس از استارت و هر برگشت نیز می‌تواند این عمل را انجام دهد بشرط اینکه مسافتی را که در زیر آب طی می‌کند بیش از ۱۵ متر نباشد.

شنای قورباغه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از آغاز نخستین دستی که پس از استارت و هر برگشت زده می‌شود، بدن شناگر باید بر روی سینه قرار گیرد و شانه‌های او با سطح طبیعی و معمولی آب در یک راستا باشند.

تمام حرکات بازوان باید هم‌زمان و در یک صفحه افقی انجام شوند و حرکت متناوب (یک در میان) نداشته باشند

تمام حرکات پاها باید هم‌زمان و در یک صفحه افقی انجام شوند و حرکت متناوب نداشته باشند.

در مرحله‌ای از حرکت پا که باعث پیشروی و جلو رفتن شناگر در آب می‌شود، پاها باید چرخش خارجی داشته باشد، پای قیچی، پای کرال و پای دلفین پایین رونده مجاز نیست.

در هنگام برگشت‌ها و پایان مسابقه، لمس دیواره باید با هردو دست و به‌طور همزمان‌انجام شود، این تماس می‌تواند در سطح آب یا در بالا یا در زیر آب باشد. تا زمانی که دست‌ها دیواره را لمس نکرده‌اند شانه‌ها باید در صفحه افقی باقی بمانند.

به هنگام هر دوره کامل یک دست و یک پای قورباغه، قسمتی از سر شناگر باید سطح آب را بشکافد (یعنی قسمتی از سر از آب خارج شود).

میزان انرژی مصرفی در این نوع شنا در هر ساعت حدود۵۰۰ تا۶۰۰ کالری است. شنای قورباغه بهترین نوع شنا برای مسافت‌های طولانی و همچنین برای نجات غریق است؛ زیرا انرژی کمتری طی این نوع شنا مصرف می‌شود و امکان تنفس نیز بیشتر برای شناگر فراهم است.

شنای پروانه

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در تمام طول مسابقه (به جز در هنگام برگشت) بدن شناگر باید بر روی سینه قرار داشته باشد و از آغاز نخستین دستی که پس از استارت و برگشتها زده می‌شود شانه‌ها با سطح آب در یک راستا باشند.

هر دو دست را باید به‌طور هم‌زمان و در بالای آب به طرف جلو برد و به‌طور هم‌زمان نیز به‌طرف عقب آورد

تمام حرکات پا باید هم‌زمان باشند. حرکات هم‌زمان ساق و کف پا که در صفحه عمودی و به طرف پایین و بالا انجام شوند، مجاز است.

در هنگام برگشت‌ها و پایان مسابقه، هر دو دست باید به‌طور هم‌زمان دیواره را لمس کنند. این تماس هم می‌تواند در سطح آب باشد و هم در زیر یا بالای آب.

این نوع شنا ساختمان بدن را انعطاف‌پذیر و خوش‌اندام می‌سازد، سی دقیقه انجام شنای پروانه در وزن‌های مختلف کالری‌های متفاوتی می‌سوزاند البته سعی کنید حرکات شنای پروانه را درست انجام دهید و از کشش بیخود کمر گردن شانه خودداری کنید.

قوانین اولیه:

در شنا نباید که در قسمت کم عمق شیرجه زد.
نباید با بدن شخص دیگر تماس داشت.
نباید بدون مایو مخصوص شنا کرد.

اگر در یک مسابقه تنها یک شناگر شرکت داشته‌باشد، باید تمام مسافت مقرر را شنا کند تا واجد شرایط شناخته شود.

یک شناگر باید مسابقه خود را در همان خطی که استارت زده است، به پایان برساند.

در مسابقات شنای آزاد یا بخش شنای آزاد مسابقات مختلط، ایستادن به روی کف استخر باعث اخراج شناگر نمی‌شود اما باید توجه داشت که شناگر حق راه رفتن ندارد.

عبور از خط (طناب) شنا و ورود به خط شنای دیگر مجاز نمی‌باشد و شناگر خاطی اخراج می‌شود.

در هنگام مسابقه، هیچ شناگری اجازه ندارد اشیایی به تن کند یا از وسایلی استفاده کند که باعث افزایش سرعت، غوطه‌وری یا استقامت او می‌شوند، (مانند فین‌هاو…) استفاده از عینک شنا مانعی ندارد.

در هر تیم امدادی، ۴ شناگر شرکت دارند.

در مسابقات امدادی، اگر پیش از این که شناگر داخل آب، دیواره استخر را لمس کند، تماس پای شناگر بعدی با سکوی استارت قطع شده‌باشد، خطا محسوب می‌شود.

ماده‌های مسابقات شنا

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

(در استخرهای ۵۰ متر) به این صورت می‌باشند:

شنای آزاد: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰-۴۰۰-۸۰۰-۱۵۰۰ متر

کرال پشت: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰ متر

قورباغه: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰ متر

پروانه: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰ متر

شنای مختلط انفرادی: ۲۰۰–۴۰۰ متر

شنای آزادی امدادی ۱۰۰*۴ و ۲۰۰*۴ متر

شنای مختلط امدادی ۱۰۰*۴ متر

امدادی زنان و مردان ۱۰۰*۴ متر آزاد و ۱۰۰*۴ متر مختلط

ماده‌های مسابقات شنا (در استخرهای۲۵متر) به این صورت می‌باشند:

شنا آزاد: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰-۴۰۰-۸۰۰-۱۵۰۰ متر

کرال پشت: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰ متر

قورباغه: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰ متر

پروانه: ۵۰-۱۰۰-۲۰۰ متر

مخنلط انفرادی: ۱۰۰-۲۰۰-۴۰۰ متر

آزاد امدادی: ۵۰*۴–۱۰۰*۴–۲۰۰*۴ متر

مختلط امدادی: ۵۰*۴–۱۰۰*۴ متر

امدادی زنان و مردان: ۵۰*۴ متر آزاد - ۵۰*۴ متر مختلط

شنا در وضعیت درازکش، به بازگشت خون وریدی به سمت قلب کمک کرده و آن را آسان می‌سازد. در این حالت دیگر لازم نیست برای برگشت خون از سیاهرگ به قلب بر نیروی جاذبهٔ زمین غلبه شود.

شنا ورزشی کامل است و مزایای بسیار زیادی برای بدن انسان دارد. نوزادان از زمانی که جنین بودند درون آب قرار داشتند.[۸] شنا روشی عالی در میان انواع و اقسام ورزش‌ها و تمرین‌های حرکتی است. این ورزش فرای توانایی‌ها و سن، روشی مناسب و مطلوب برای فعال بودن و سالم بودن است. شنای مستمر و منظم باعث کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن نظیر امراض قلبی، دیابت نوع دوم و سکته می‌گردد. این ورزش همچنین باعث افزایش روحیه می‌گردد.[۷][۹] خواص شنا بدون کمترین تماس‌های فیزیکی و فرسایشی عاید بدن انسان می‌شود.[۱۰]

برخی فیزیولوژیست‌ها بر این باور هستند که شنا انتخاب کارآمدی برای کسانی است که با محدودیت‌های فیزیکی و بدنی خاص مواجه هستند. آن‌ها می‌گویند شنا برای اشخاصی که تمرین‌های غیر از شنا، برایشان خسته‌کننده و همراه درد است، بهترین گزینه است. شنا ورزشی است که همه بدن را به تحرک وامی‌دارد.[۸][۱۱] شنا باعث می‌شود که فرد انرژی افزون تری برای انجام کارهای روزانه خود به دست آورد.[۱۲][۱۲] این تمرین ورزشی بدن انسان را انعطاف‌پذیرتر می‌کند.[۱۰][۱۳]

در تمرین شنا تمام اعضا بدن در حالت ورزش کردن هستند؛ قلب، ریه‌ها، عضلات و … این فعالیت‌های بدنی در حالتی است که به مفاصل فشار بسیار کمی وارد می‌گردد. شنا برای سلامت عمومی و تناسب اندام تمرین بسیار خوبی است، با این توضیح که این تمرین برای کاهش وزن بهترین روش به حساب نمی‌آید.[۱۴]

کاهش وزن، از بین بردن استرس، افزایش عزت نفس و خودباوری، کمک در بهتر شدن خلق و خوی و احساس بهتر، توانمند کردن عضلات و ماهیچه‌ها، بهبود خواب، کاهش فشار مفصلی در حین ورزش، عدم احساس گرمای حاصل از ورزش و دوری از تعرق، تقویت دستگاه گردش خون، جلوگیری از ابتلاء به بیماری دیابت نوع دوم و کاهش فشار خون و کلسترول خون از نتایج شنای مستمر است.[۱۵]

به دلیل این‌که در شنا کردن اکثر عضلات بدن در فعالیت هستند، قلب و ریه‌ها به منظور اکسیژن رسانی به ماهیچه‌ها به فعالیت شدید می‌افتند این بدان معنا است که شنا تمرین بسیار عالی برای تقویت دستگاه گردش خون (قلب‌ها و عروق) است. شنا همچنین باعث تعادل در فشار خون می‌گردد.[۷]

شنا یکی از بهترین تمرین‌های ورزشی هوازی است که تمام بدن را به تحرک وادار می‌کند و تنگی نفس افراد بیش از پنجاه سال را بالا می‌برد.[۱۶]

ثابت شده‌است که شنا تأثیر مثبتی بر سلامت روان زنان باردار و مادران دارد. فعالیت‌های منظم شنا به بازیابی سلامتی و در بسیاری از موارد بهبودی کامل کمک می‌کند. فعالیت در آب اساس کار خوب عضله قلب، سیستم غدد درون ریز بدن، فشار خون پایدار، گردش کامل خون در عروق است که نه تنها از بسیاری از مشکلات جلوگیری می‌کند، بلکه یک اثر شفابخش قوی بدون هیچ گونه عوارض جانبی است.

هر شخص با شنا کردن، کالری زیادی را که حدود ۵۰۰ تا ۶۵۰ کالری در ساعت است، می‌سوزاند البته این بستگی دارد به این که با چه کیفیتی شنا کند و چه میزان شناور باشد به عبارتی هر چه چربی تان بیشتر باشد، بیشتر شناور می‌مانید و برای شنا کالری کمتری نیاز دارید. پژوهش اولیه بر روی شنا و مصرف کالری نشان داده‌است که شنا، بدون توجه به ضربه، حدود ۸۹٪ کالری سوزانده شده در طی دویدن و ۹۷٪ کالری سوزانده در طی دوچرخه سواری در یک دوره زمانی مشابه را می‌سوزاند. به بیان دیگر، شنا حدود ۱۱٪ کمتر از دویدن اما تنها ۳٪ کمتر از دوچرخه سواری می‌سوزاند. یک نکته با اهمیت در این اطلاعات این است که سوزاندن کالری به شدت ورزش وابستگی دارد و امکان آن کاملاً وجود دارد که در زمانی مشابه کالری‌های بیشتری را بسوزانید در صورتی که با شدت بیشتر شنا کنید.[۱۷] بهترین ورزش (بدون فشار بر مفاصل[۸]) برای کالری سوزاندن و افزایش سوخت و ساز بدن شنا کردن است.[۱۸]

شنا بدون شک یکی از بهترین ورزش‌ها برای انسان است. در شنا حدود ۵۰۰ کالری در هر ساعت می‌سوزد.[۱۴] اگر چند شناگر با وزن ثابت، یک مسافت شنا را مسابقه دهند، آن شناگری که نفر آخر می‌شود کالری بیشتری سوزانده‌است به عبارتی دیگر اگر تمرین شنای خود را در بازه زمانی طولانی‌تری انجام دهید، کالری بیشتری می‌سوزانید.[۶]

در شنا حتی پس از پایان تمرین و به منظور بازیابی، ترمیم و احیاء بافت‌های ماهیچه‌ای انرژی از طرف بدن صرف می‌شود و این انرژی منجر به سوزاندن کالری می‌گردد.[۷]

تناسب اندام و وزن مطلوب

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از شنا در برنامه‌های تناسب اندام استفاده می‌شود.[۸] هر شخص با شنا می‌تواند به وزن مطلوب رسیده و آن را حفظ و کنترل کند. با یک تمرین اروبیک ۳۰ دقیقه‌ای یک یا چند روزه در هفته به شکلی پرتوان و نسبتاً شدید در استخر شنا، می‌توان به آن برنامه تمرینی کاهش وزن توصیه شده مطلوب دست یافت.[۹] شنا برای کسانی که اضافه وزن دارند و قصد دارند به وزن مناسب برسند، سودمند است. چرا که این ورزش به دلیل هوازی بودن در سوختن کالری‌های اضافی که می‌تواند منجر به اضافه وزن شود تأثیر مطلوبی دارد.[۸][۱۰][۱۲] شناور ماندن روی آب دارای خواصی است که از جمله آن می‌توان به کاهش وزن اشاره کرد.[۸][۱۰][۱۱] ورزش شنا جزء ورزش‌های مفید برای کاهش وزن است؛ درنتیجه این ورزش، فعالیت مناسب و مؤثر برای سریع لاغر شدن است.[۱۹]

برای کاهش وزن با شنا می‌بایست به تغذیه و نیازهای بدن برای تولید انرژی توجه کنیم؛ بنابراین باید تغذیه‌ای متعادل و متنوع داشت تا بتوان وزن کم کرد و دردی نداشت. در استخرهای شنا کلاس‌هایی برای کسانی که می‌خواهند وزن کم کنند برگزار می‌شود. باید مکان و روشی که با آن راحت‌تر هستید را پیدا کنید.[۱۹]

بسیاری از متخصصان به کودکانی که دچار اضافه وزن هستند توصیه می‌کنند که به استخر بروند. همچنین اطفالی که قادر به شنا کردن نیستند انجام فعالیت‌های بدنی در آب باعث کاهش وزن آن‌ها می‌شود.[۲۰]

طی یک پژوهش توسط انجمن قلب آمریکا؛ ۴ تا ۶ جلسه تمرین شنای ۳۰ تا ۶۰ دقیقه‌ای، باعث کاهش وزن، کاهش خطر سکته قلبی، دیابت و دیگر بیماری‌های قلبی می‌گردد. البته این برنامه در کنار یک رژیم غذایی متعادل و سالم، نتیجه بخش است.[۱۶]

یکی از معایب شنا که نباید نادیده گرفت، افزایش اشتها پس از تمرینات آبی است. بسیاری از مردم پس از شنا، به شکلی بی‌رویه اشتهایشان به غذا زیاد می‌شود و کالری‌هایی را که در استخر سوزانده‌اند دوباره در بدنشان انبار می‌کنند.[۱۶] این افزایش اشتها با شنا کردن در آب‌های خنک و سرد که بیشتر در استخرهای روباز وجود دارد، افزایش پیدا می‌کند.[۲۱]

برخی از استخرهای شنا برگزارکننده کلاس‌های اروبیک آبی (Water aerobics) به منظور کاهش وزن هستند. تمرین‌های اروبیک آبی فعالیتی شدید و در عین حال کم برخورد هستند. اروبیک آبی برای کاهش وزن بسیار مناسب است.[۷]

از شنا در برنامه‌های ترمیم بافت‌ها استفاده می‌شود.[۸] این ورزش در ترمیم صدمات بافتی استخوانی کمک می‌کند.[۸][۱۰] توانمند کردن استخوان‌های آسیب دیده از دیگر خواص شنا است.[۱۰] کسانی که در تمرین‌های ورزشی یا فعالیت‌های فیزیکی زیاد دارای کوفتگی عضلات یا شکستگی و ترک برداشتن استخوان شده‌اند، می‌توانند با تحرک در آب از شدت آسیب خود بکاهند.[۸][۱۱] ورزشکاران از آب برای ترمیم و بهبود صدمات ورزشی استفاده می‌کنند. همچنین شنا برای رفع کوفتگی و خستگی پس از تمرینات ورزشی بسیار مناسب است. بسیاری از کسانی که از بیماری آرتروز یا دیگر ناتوانی‌های مفصلی رنج می‌برند، از شنا کردن برای بازیابی سلامتی و درمان ناتوانی‌های حرکتی و همچنین التیام درد و انعطاف در اندام‌های حرکتی استفاده می‌کنند.[۸][۷][۱۱][۱۷]

متوسط چگالی یا دانسیته بدن انسان تقریباً اندازه آب است. وقتی بدن داخل آب قرار می‌گیرد توسط آب محافظت می‌شود به عبارتی انسان در آب غوطه ور می‌شود.[۲۲] هنگامی که سطح آب تا کمرگاه است، بدن شخص فقط ۵۰ درصد وزن خود را تحمل می‌کند، این عدد برای سطح آب تا سینه ۲۵ تا ۳۵ درصد و برای گردن ۱۰ درصد است.[۸][۱۱] هنگامی که در آب غوطه ور می‌شوید، بدن سبک‌تر می‌شود و راحت‌تر می‌توان حرکت کرد.[۱۹] در آب غلتیدن تقریباً مشابه تجربه جاذبه صفر است.[۲۳]

خنکی آب مزاحمت گرما و تعرق را در ورزش از شما دور می‌کند. یکی از مزایای شنا نسبت به ورزش‌هایی که در روی زمین انجام می‌شود این است که شخص در آب شناور شده و از جراحت‌ها و تماس‌های آسیب زا به دور است. همچنین مقاومت آب در حین شنا ۱۲ تا ۱۴ درصد بیشتر از هوا است لذا شناگر کندتر از زمین تمرین می‌کند و این باعث جلوگیری حرکات سریع ورزشی شده و فرد را محفوظ نگاه می‌دارد.[۲۴]

شنا کردن همچنین برای بیماران آسمی مطلوب است زیرا محیط اطراف استخر مکانی گرم و مرطوب برای آنان محسوب می‌شود.[۸][۱۱][۱۷] کودکانی که به بیماری آسم مبتلا هستند به علت حملات آسمی نمی‌توانند ورزش‌های روزمره را به سهولت انجام دهند و بعضی از آن‌ها از ترس این حملات از ورزش فاصله گرفته‌اند، اما مطالعات نشان می‌دهد که برای کودکان مبتلا به آسم هنگام شنا کردن مشکلی رخ نمی‌دهد.[۲۰]

شنا ورزشی است که همهٔ افراد در هر سن و سالی، آن را به‌طور گسترده انجام می‌دهند. پس از نوزادی تا هر سنی می‌توان شنا کرد.[۸]

زنان باردار

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

زنان باردار نیز می‌توانند از ورزش‌های درون آب سود ببرند.[۸] در دوران حاملگی شنا باعث تقویت عضلات کمر و شکم می‌گردد و این باعث یک زایمان خوب و سالم می‌شود.[۱۲]

شنا به دلیل این که یک ورزش مقاومتی در مقابل آب است، قدرت بدنی شما را به خصوص در ناحیه نیم تنه بالایی افزایش می‌دهد.[۷] شنا برای اشخاصی که از کمردرد مزمن رنج می‌برند، ثمربخش است. این ورزش موجب تسکین دردهای مفاصل شده، کارکرد ماهیچه‌ها را افزایش می‌دهد.[۱۳][۱۷] هنگام شنا هیچ نوع فشاری از سوی زمین وجود ندارد که این باعث می‌گردد مفاصل از فشار و کشیدگی به دور باشند.[۱۷] شنا برای اشخاصی که تمرین‌های غیر از شنا، برایشان خسته‌کننده و همراه درد است، بهترین گزینه است. شنا ورزشی است که همه بدن را به تحرک وامی‌دارد. این نوع تمرین برای کسانی که از آرتروز رنج می‌برند یا با محدودیت‌های سیستم عضلانی اسکلتی یا وزنی مواجه هستند، ورزشی کم‌برخورد با درگیری بسیار کم محسوب می‌شود.[۸][۱۱] آب در دمای مناسب، مفاصل را نرم می‌کند.[۸][۱۷]

شنا، در خواب بهتر تأثیر مطلوب دارد.[۱۰][۱۳] شنا خستگی جسمانی که باعث چرت و خواب آلودگی می‌شود را برطرف می‌کند.[۸]

این تمرین ورزشی میزان کلسترول خون را کاهش می‌دهد.[۱۰][۱۳]

این تمرین ورزشی هضم غذا را بهتر می‌کند.[۸][۱۰]

قوی کردن عضلات بدن از دیگر مزیت‌های ورزش شنا است.[۸][۱۰] شنا تمام عضلات بدن را وادار به تحرک می‌کند، عضلاتی نظیر شانه، کمر، شکم، پا، ران، سرینی بزرگ. حرکت در آب به نسبت هوا، ۱۲ برابر نیروی بیشتری می‌طلبد. شنا و آب عوامل مهمی در توانمند کردن بدن انسان هستند.[۱۱] در شنا عضلات فقط در مقابل مقاومت آب کار می‌کنند.[۸] در یک پژوهش بر روی مردانی که یک برنامه شنا ۸ هفته‌ای را تکمیل کردند، ۲۳/۸٪ افزایش در ماهیچه سه‌سر بازویی (پشت بازو) دیده شد.[۲۵] بهترین ورزش (بدون فشار بر مفاصل[۸]) برای قوی کردن و استحکام ماهیچه‌ها، تمرینات و تحرکات آبی و شنا کردن است.[۱۸] شنا ماهیچه‌ها و مفاصل را توانمند و مستحکم کرده و بدن را انعطاف‌پذیر و نرم می‌سازد.[۷][۱۲][۱۲]

می‌توان در آب فعالیت‌های شدید عضلانی داشت، بدون این که زیاد به بدن فشار بیاید و خستگی ایجاد شود؛ بنابراین نسبت به ورزش‌های دیگر کمتر خسته‌کننده است. در این ورزش عضلات کمر به شدت کار می‌کنند و نتایج مطلوبی حاصل می‌شود.[۱۹]

ماهیچه‌های اصلی که در مرحله راندن یک شناگر در حرکت‌های شنا از آن‌ها استفاده می‌شود عبارتند از:

  • ماهیچه‌های پائین برنده دست: ماهیچه پشتی بزرگ، ماهیچه سینه‌ای بزرگ ماهیچه گرد بزرگ و سرطویل، ماهیچه سه‌سر بازو هستند. این ماهیچه‌ها باعث تقویت کشش دست در داخل آب می‌شوند.[۱۲]
  • ماهیچه‌های گرداننده داخلی دست: ماهیچه سینه‌ای بزرگ، ماهیچه پهن پشتی، ماهیچه گرد بزرگ و ماهیچه تحت کتفی این ماهیچه‌ها قسمت بالایی دست را به طرف داخل می‌چرخانند. قوی شدن این ماهیچه‌ها از نظر نگه داشتن آرنج در بالا که در مرحله اول کشش دست در هر چهار شنا مفید است، ضرورت دارد.[۱۲]

دستگاه گردش خون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

سلامت دستگاه گردش خون از دیگر مزیت‌های ورزش شنا است.[۸][۱۰] در پژوهشی بر روی زنان و مردان میان سال بدون فعالیت بدنی که به مدت ۱۲ هفته تمرین شنا انجام دادند، حجم ضربه (مقدار خون پمپ شده با هر ضربان که نشاندهنده قدرت قلب است) تا ۱۸٪ بهبود پیدا کرد.[۱۷] شنا باعث ریتم منظم قلب و سازگاری مناسب با دیگر فعالیت‌های فرد می‌شود. همچنین شنا باعث تثبیت فشار خون، کاهش فرکانس قلبی و افزایش تحمل در انجام فعالیت‌ها می‌گردد. علاوه بر این شنا در وضعیت درازکش، به بازگشت خون وریدی به سمت قلب کمک کرده و آن را آسان می‌سازد. در این حالت دیگر لازم نیست برای برگشت خون از سیاهرگ به قلب بر نیروی جاذبهٔ زمین غلبه شود. افزایش بازده قلب، کاهش ضربان قلب، افزایش کیفیت خون از نظر حمل مقدار بیشتری اکسیژن ذخیره شده، مقدار بیشتری گلیکوژن در جگر و ماهیچه‌ها و افزایش تعداد میتوکندری‌ها در تارهای ماهیچه‌ای از دیگر مزایای شنا کردن می‌باشد.[۱۲][۱۲][۲۶] پژوهش‌های انجام شده حاکی از آن است که شنا کردن کودکان باعث سلامت شش و قلب آن‌ها در سنین بزرگسالی می‌شود.[۲۰] شنا همچنین باعث قدرت ماهیچه‌های قلب می‌شود.[۲۴]

سلامت دستگاه گردش خون به وسیله شنا به ویژه برای سالمندان توصیه می‌شود.[۷]

دستگاه تنفسی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

شنا باعث تنظیم تنفس می‌گردد.[۸] سلامت دستگاه تنفسی از دیگر مزیت‌های این ورزش است.[۸][۱۰] در پژوهشی بر روی زنان و مردان میان سال بدون فعالیت بدنی که به مدت ۱۲ هفته تمرین شنا انجام دادند، مصرف اکسیژن حداکثر، ۱۰٪ بهبود پیدا کرد.[۱۷]

بسیاری از کسانی که از بیماری آرتروز یا دیگر ناتوانی‌های مفصلی رنج می‌برند، از شنا کردن برای بازیابی سلامتی و درمان ناتوانی‌های حرکتی و همچنین التیام درد و انعطاف در اندام‌های حرکتی استفاده می‌کنند[۸][۱۱][۱۷] این نوع تمرین برای کسانی که از آرتروز رنج می‌برند یا با محدودیت‌های سیستم عضلانی اسکلتی یا وزنی مواجه هستند، ورزشی کم‌برخورد با درگیری بسیار کم محسوب می‌شود.[۸][۱۱]

شنا باعث آرامش می‌شود،[۸][۱۷][۱۹] خصوصاً بین افراد عصبی و تحریک پذیر مؤثر است.[۸] شنا ورزشی است که اضطراب و هیجان را کم می‌کند.[۱۲][۱۲] آب با خاصیت ماساژ‌دهندگی، باعث ایجاد آرامش و تمدد اعصاب می‌گردد.[۱۲][۱۲] شنا روشی مناسب و مؤثر برای به دست آوردن اعتماد به نفس است.[۱۹] شنا باعث کاهش آثار زیان‌بار استرس می‌شود.[۲۲]

سلامت کودکان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

بسیاری از پژوهشگران بر این اعتقاد هستند که اطفال از سنین بسیار کم نیز قادر به انجام این ورزش هستند و می‌توانند از همان سال‌های اولیه زندگی خود از فواید آن بهره بگیرند. بسیاری از کودکان پیش از آنکه قادر باشند راه بروند می‌توانند شنا کنند. شنا باعث تقویت ماهیچه‌ها و افزایش حجم ریه می‌شود. به علاوه الگوی خواب شبانه کودکانی که شنا می‌کنند، بسیار منظم می‌شود. اولین چیزی که بعد از مدتی شنا می‌توانید در کودک خود مشاهده کنید، اعتماد به نفس و احساس استقلالی است که در او رشد یافته‌است. بچه‌های ۶ تا ۱۰ ماهه، قادر هستند در زیر آب به مدت ۵ دقیقه شنا کنند و نفس خود را نگاهدارند. تحقیقات نشان داده اطفالی که آموزش شنا را از ماه‌های نخستین زندگی خود شروع کرده‌اند، دارای بدن قوی تری نسبت به کودکان دیگر هستند.

نتایج به دست آمده نشان می‌دهد که نوزادانی که در تمرینات شنا شرکت کرده‌اند و آن را ادامه داده‌اند، توانایی تعادل بدنی آن‌ها افزایش پیدا می‌کند. برای مثال توانایی آن‌ها روی یک پا ایستادن یا گرفتن توپ در هوا بیشتر از سایر کودکان است. دانشمندان اعلام کردند شنای نوزادان نه تنها باعث افزایش تعادل آن‌ها می‌گردد، بلکه هماهنگی جسمی آن‌ها را نیز تنظیم می‌کند و به زبان دیگر می‌توان گفت تمرین‌های شنا نه تنها برای اندام‌های بدن و حفظ تعادل کودکان مفید است، بلکه اثرات مثبت دیگری نظیر شرایط مناسب بدنی و اعتماد به نفس را نیز در پی خواهد داشت.[۲۰]

شنا از ورزش های مفیدی است که کودکان 5 سال به بالا توانایی انجام دارند. برخی از مزایای شنا عبارتند از:

ایمنی آب را آموزش می دهد: آموزش شنا به کودکان کمک می کند تا مهارت های ضروری ایمنی در آب را بیاموزند و خطر غرق شدن را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد.

ورزش بدنی: شنا یک راه سرگرم کننده و موثر برای فعال نگه داشتن کودکان در طول سال و بهبود استقامت، قدرت، انعطاف پذیری و تعادل است

سلامت قلب و عروق: شنا باعث می شود که قلب و ریه ها کارآمدتر کار کنند و با کاهش فشار بر قلب، به سلامت قلب و عروق کمک می کند.

ظرفیت ریه و توان اکسیژن گیری را تقویت می کند: شنا به کودکان کمک می کند نفس خود را کنترل کنند، ظرفیت ریه ها را افزایش دهند و گردش اکسیژن را در بدن بهبود بخشند.

مهارت‌های حرکتی را تقویت می‌کند: کودکانی که شنا می‌کنند مهارت‌های حرکتی ظریف و درشت را سریع‌تر توسعه می‌دهند، تعادل، هماهنگی و قدرت عضلانی را بهبود می‌بخشند.

رشد شناختی: شنا به ساختن سلول‌های عصبی در مغز کمک می‌کند و منجر به مهارت‌های تحصیلی قوی‌تر، واژگان پیشرفته، سواد و توانایی‌های ریاضی می‌شود.

اعتماد به نفس را تقویت می کند: کودکانی که شنا یاد می گیرند در موقعیت های جدید اعتماد به نفس، استقلال، عزت نفس و راحتی بیشتری نشان می دهند و ثبات عاطفی را تقویت می کنند.

مهارت‌های اجتماعی: کلاس‌های شنا اغلب نظم و قوانین خاص خود را دارد که به کودکان اجازه می‌دهد با همسالان خود تعامل مثبت داشته باشند، دستاوردهای خود را به اشتراک بگذارند و ارتباط برقرار کنند و مهارت‌های اجتماعی را تقویت کنند.

خواب و اشتها را بهبود می بخشد: شنا به کودکان کمک می کند انرژی بسوزانند، که منجر به الگوی خواب بهتر ،افزایش اشتها و باعث رشد و تکامل سالم می شود.

مهارت های زندگی: شنا به کودکان درس های زندگی ارزشمندی مانند استقامت، تاب آوری، سخت کوشی و اهمیت ایمنی آب می آموزد و به رشد کلی شخصیت آنها کمک می کند.

شنا نه تنها یک شکل عالی از ورزش بدنی است، بلکه یک فعالیت جامع است که به طور مثبت بر سلامت و تاب آوری جسمانی، رشد شناختی، مهارت‌های اجتماعی، اعتماد به نفس و آگاهی ایمنی کودکان تأثیر می‌گذارد.

مضرات شنا فقط برای اشخاصی است که مبتلا به بیماری خاصی مثل دیابت کنترل نشده، صرع، تشنج عضلات، مشکلات تپش قلب هستند، می‌باشد. عفونت گوش، بیماری‌های شدید گوش و حلق و بینی، سینوزیت، برخی بیماری‌ها نای و ریه‌ها، و برخی بیماری‌های پوستی ممکن است از شنای غیربهداشتی ناشی گردد.[۸]

نشانه‌های گوش دردی که معمولاً پس از شنا حاصل می‌شود عبارتند از:

  • خارش یا مسدود شدن مجرای گوش
  • ترشحات از مجرای گوش
  • درد
  • تب
  • تورم غدد لنفاوی و انقباض در ناحیه گوش[۲۷]

برای برطرف کردن درد، آسپیرین یا استامینوفن بدهید و از کمپرس گرم بر روی گوش استفاده کنید و سعی کنید با خشک کردن مجرای گوش بعد از هر بار شنا، از بروز این عارضه جلوگیری کنید. بدین منظور چند قطره گلیسیرین در هر گوش بریزید.[۲۷]

افزایش اشتها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

یکی از معایب شنا برای افراد چاق یا دارای اضافه وزن که نباید نادیده گرفت، افزایش اشتها پس از تمرینات آبی است. بسیاری از مردم پس از شنا، به شکلی بی‌رویه خوراک‌شان زیاد می‌شود و کالری‌هایی را که در استخر سوزانده‌اند دوباره در بدنشان انبار می‌کنند.[۱۶]

توصیه‌های بهداشتی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

از شنا تا ۳ ساعت بعد از خوردن مواد غذایی زیاد و آب‌دار باید خودداری کرد. اگر مدت طولانی در تابش آفتاب مانده‌اید، از داخل شدن ناگهانی به آب سرد بپرهیزید، دلیل این توصیه جلوگیری از شوک دمایی می‌باشد. تدریجاً داخل استخر شوید یا در آغاز گردتان، بعد شکم و قفسه سینه را خیس نمایید. نگذارید بیش از حد خسته شوید و به جریان‌هایی که از آب رود دور می‌گردند، خوشبین نباشید. از تنها شنا کردن، به ویژه دور شدن از ساحل خودداری کنید. برای جلوگیری از زگیل زدن، زیر دوش و پیرامون استخر دمپایی بپوشید.[۸] برای محافظت از چشم‌ها، عینک شنا ضروری است. همچنین برای رعایت اصول بهداشتی و محافظت از موها، کلاه مخصوص شنا توصیه می‌شود. دماغی یا گیره دماغ نیز باعث می‌گردد آب استخر داخل بینی شما نرود.[۱۲][۱۳] پیش از ورود به استخر و جکوزی آب داغ و سرد بدن خود را با یک شوینده مناسب شستشو دهید و پای خود را در داخل حوضچه کلر قرار دهید. پیش از ورود به استخر مثانه خود را تخلیه کنید و از تف کردن، مزمزه کردن آب، شستن و خارج کردن ترشحات بینی خودداری کنید. هنگام شنا کردن خلط گلوی خود را به آب استخر وارد نکنید. ترجیحاً هنگام ابتلاء به بیماری توأم با خلط عفونی، به شنا نپردازید. اگر بیماری پوستی از قبیل بیماری‌های قارچی قابل سرایت دارید به هیچ عنوان به استخر عمومی مراجعه نکنید. پس از استخر نیز بدن خود را به شکلی کامل و با آب تمیز بشویید.[۱۲]

پرهیز از دویدن در پیرامون استخر، شنا کردن در عمق متناسب با توانایی، شنا کردن و اجتناب از بازی و شوخی‌های خطرناک می‌تواند ایمنی نسبی افراد را تأمین کند. هنگامی که دچار خستگی و گرفتگی عضلانی شدید از شنا کردن در قسمت‌های عمیق خودداری کنید. از شنا کردن در دریا هنگامی که شرایط طوفانی وجود دارد پرهیز کنید.[۱۲]

آب محیطی برای انتقال و رشد جانوران ذره بینی بیماری‌زایی است که عامل مریضی‌هایی از قبیل تب تیفویید اسهال آمیبی و باسیلی، هپاتیت، تبخال، ورم ملتحمه چشم و زرد زخم و غیره می‌باشد. عوامل عفونت‌های ذیل در استخرهای کثیف ممکن است وجود داشته باشد:

  • عفونت‌های ویروسی و قارچی، مثل عارضه خارش پای شناگران که یک بیماری قارچی پوست است.
  • عفونت‌های بخش فوقانی تنفس
  • عفونت چشم، گوش، گلو و بینی
  • عفونت‌های روده‌ای[۱۲]

اشعه خورشید باعث سوختگی پوست به ویژه در ناحیه سرشانه می‌شود لذا توصیه می‌شود از دراز کشیدن زیاد در زیر آفتاب در خلال زمان برهنگی در اطراف استخرها و دریاها پرهیز کنید.[۱۲]

مسئولین استخرها

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

کلر آزاد باقی‌مانده استخر حداقل ۲ تا ۵/۱ میلی‌گرم در آب باشد مقادیر کمتر از این میزان ممکن است عواملی از قبیل کریپتوسپوریدیوم را از بین نبرد. مرتباً محیط استخر را تمیز نگاه دارید و آب آن را به دفعات کافی تعویض و تخلیه نمائید. آب استخر را جهت وجود باکتری‌های کلی فرم و پسودوموناس کنترل کنید، این دو می‌توانند شاخص‌های مناسبی جهت سنجش میزان کارایی سیستم‌های ضدعفونی‌کننده و بهداشت آب باشند.[۱۲]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. «تاریخچه فدراسیون آب‌بازی در افغانستان | GDPES». gdpes.gov.af. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۱-۲۰.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. فریدون تندنویس، شنا (۱)، رشتهٔ تربیت بدنی گروه تحصیلی علوم ورزشی، ۱۳۹۲
  3. «ورزش آبی: ورزش در آب و 13 تا از بهترین ورزش‌های آبی محبوب». سموا. ۲۰۲۳-۰۳-۲۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۴-۰۸-۰۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. Gaius Maecenas
  5. Metropolitan
  6. 1 2 caloriesburnedhq
  7. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 weightlossresources
  8. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 سیمرغ ۱
  9. 1 2 NHS
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 wikihow
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 webmd
  12. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 بیتوته ۲
  13. 1 2 3 4 5 سیمرغ ۲
  14. 1 2 about
  15. tescoliving
  16. 1 2 3 4 fitday
  17. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بیتوته ۱
  18. 1 2 womenshealthmag
  19. 1 2 3 4 5 6 شفاف
  20. 1 2 3 4 کودک آکا
  21. muscleevo
  22. 1 2 ایران سلامت
  23. تناسب اندام
  24. 1 2 bucknell
  25. medicinenet
  26. پارسی طب ۱
  27. 1 2 پارسی طب ۲

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]