جنرال موتورز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جنرال موتورز
نوعشرکت سهامی عام
نماد سهام شرکتبازار بورس نیویورکGM
اس اند پی ۱۰۰
شاخص S&P 500
صنعتصنعت خودروسازی
بنا نهاده۱۶ سپتامبر ۱۹۰۸؛ ۱۱۱ سال پیش (۱۹۰۸-۰۹-۱۶)
بنیانگذارانویلیام سی. دورانت
دفتر مرکزیایالات متحده آمریکا رنسانس سنتر، دیترویت،
میشیگان، ایالات متحده آمریکا
محدودهٔ فعالیتسراسر جهان (به غیر از هند، هنگ کنگ، ماکائو، کوبا، ایران، کره شمالی، سومالی، آفریقای جنوبی، سودان، سوریه، افغانستان، استرالیا، و نیوزیلند)
مدیر عاملمری بارا
رئیس هیئت مدیرهتیم سولسا
محصولاتخودرو
خدماتخدمات مالی
درآمد ۱۴۷٫۴۲ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
سود خالص ۸/۰۱۷ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
مجموع دارایی ۲۲۷٫۳۳۴ میلیارد دلار (۲۰۱۸)
کارکنان۱۶۴٫۰۰۰ نفر (۲۰۱۹)
شرکت‌های وابستهشورولت
بیوک
کادیلاک
جی‌ام‌سی
هولدن (تنها در استرالیا)
اولدزموبیل (تا پیش‌از ۲۰۱۰)
پونتیاک (تا پیش‌از ۲۰۰۴)
اوپل، واکسول (تا ۲۰۱۷)
وبگاه
رنسانس سنتر، ستاد جنرال موتورز در دیترویت

جنرال موتورز (به انگلیسی: General Motors)، یا به اختصار جی‌ام، شرکت خودروسازی آمریکایی و چندملیتی است، که دفتر مرکزی آن در ساختمان رنسانس سنتر، در شهر دیترویت، میشیگان قرار دارد.

شرکت جنرال موتورز هم‌اکنون، بزرگ‌ترین تولیدکننده خودرو در جهان است.[۱] این ابرشرکت، از سال ۱۹۳۱ تا ۲۰۰۷ میلادی به‌عنوان بزرگ‌ترین شرکت خودروسازی در جهان شناخته می‌شد، اما در سال ۲۰۰۸ شرکت تویوتا از آن پیشی گرفت.[۲] طبق گزارش مرکز پژوهش Navigant در اوایل سال ۲۰۱۷ شرکت جنرال موتورز پس از شرکت فورد موتور در دومین رده برترین سازندگان خودروهای خودگردان قرار دارد.[۳]

شرکت جنرال موتورز از نظر عملیاتی به ۵ بخش اصلی تفکیک می‌شود، که عبارتند از: جی‌ام آمریکای شمالی، جنرال موتورز اروپا، عملیات بین‌المللی جی‌ام، جی‌ام آمریکای جنوبی و جی‌ام فایننشل.

این کمپانی در ۳۷ کشور، دارای ۳۹۶ کارخانه تولید خودروهای سبک و سنگین است که با برندهای شورولت، بیوک، جی‌ام‌سی، کادیلاک، هالدن عرضه می‌شوند.

هامر، ساترن، پونتیاک، ساب، اولدزموبیل و دوو نیز از مارک‌های پیشین متعلق به این شرکت به‌شمار می‌آیند. اوپل و واکسهال در سال ۲۰۱۷ به گروه پی‌اس‌ای فروخته شد. هامر نیز در سال ۲۰۱۰ به شرکت خودروسازی سیچوان چین فروخته شد. همچنین برند ساب در همین سال به اسپایکرز کار هلند واگذار شد.

دهه ۱۹۰۰ تا ۱۹۲۰[ویرایش]

در سال ۱۸۹۷ شرکت خودروسازی اولدزموبیل، که قدیمی‌ترین واحد جنرال موتورز محسوب می‌شود با سرمایه ۵۰ هزار دلار، توسط رانسوم ای. اولدز تأسیس شد. دو سال بعد و در سال ۱۸۹۹ با ادغام این شرکت با کارخانه‌های موتور بنزینی اولدز، کمپانی موتور اولدز تشکیل شد و نخستین کارخانه مخصوص ساخت خودرو در ایالات متحده آمریکا، به راه افتاد. این زمانی بود، که آدام اوپل در آلمان نیز نخستین خودروی اوپل را ساخت.

سال‌های ۱۹۰۲ و ۱۹۰۳ به ترتیب، نخست شرکت کادیلاک؛ در دیترویت، توسط هنری ام. لیلند، سپس شرکت بیوک توسط دیوید دانبار بیوک تأسیس شدند. این دو شرکت، بعدها به جنرال موتورز پیوستند. یک سال بعد، در ۱۹۰۴ ویلیام سی. دورانت، مدیریت شرکت موتور بیوک را برعهده گرفت.

در ۱۹۰۵ کادیلاک، موتور تک سیلندر مورد علاقه هنری لیلند را ساخت و دو سال بعد، بیوک نخستین خودروی چهار سیلندر را، طراحی و عرضه کرد. در همین سال، نخستین مدرسه کاربردی آموزش مکانیک خودرو، توسط هنری لیلاند، به نام دی مدل، تأسیس شد.

اما نقطه عطف صنعت خودرو، در سال ۱۹۰۸ پدید آمد، که تحت رهبری ویلیام دورانت، شرکت جنرال موتورز، متشکل از شرکت موتور بیوک تأسیس شد. اولدزموبیل دومین شرکتی بود، که با قیمت ۵ میلیون دلار، توسط جنرال موتورز خریداری شد. سال بعد، کادیلاک نیز با مبلغ ۵ میلیون دلار، به مالکیت جنرال موتورز درآمد و در پی آن، هنری ام. لیلند و پسرش، برای کار در جنرال موتورز دعوت شدند. در همین سال، پونتیاک نیز خریداری و به جمع گروه جنرال موتورز، پیوست شد.

در سال ۱۹۱۰ جیمز استورو به جای ویلیام دورانت، رهبری شرکت جنرال موتورز را به عهده گرفت و واحدهای فنی و آزمایشگاه مرکزی تحقیقات را، بنیان نهاد. در همین سال، شرکت کامیون‌سازی جنرال موتورز نیز افتتاح شد. فعالیت واحد فروش خارجی شرکت نیز، از همین سال آغاز بکار کرد. همزمان، شرکت شورولنت توسط لوئیس شورولت تأسیس شد. یک سال بعد، ویلیام دورانت، نیمی از سهام شرکت شورولت را خریداری کرد و به‌عنوان مدیرعامل شورولت منصوب شد. چندی بعد، با مشارکت لوئیس شورولت، موفق شد با خرید اکثریت سهام جی‌ام، بار دیگر کنترل شرکت جنرال موتورز را در دست گیرد.

در ۱۹۱۴ کادیلاک نخستین موتور هشت سیلندر را با قدرت ۷۰ اسب بخار تولید نمود و برای نخستین‌بار، از ترموستات برای کنترل سیستم خنک‌کننده استفاده کرد. جنرال موتورز، چهار سال بعد، شرکت موتور شورولت را، بدست آورد. در سال ۱۹۱۸ جنرال موتورز کانادا تأسیس شد.

دهه ۱۹۲۰ تا ۱۹۴۰[ویرایش]

در سال ۱۹۲۰ ویلیام دورانت از سمت مدیرعاملی شرکت جنرال موتورز، استعفا داد و پیر اس. دوپونت جایگزین او شد. اما سه سال زمان لازم بود، تا زمینه تحولات مدیریتی، در جنرال موتورز رخ دهد.

در سال ۱۹۲۳ با انتخاب آلفرد پی. اسلون به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت، این اتفاق به وقوع پیوست. رهبری ۳۳ ساله او بر شرکت، جنرال موتورز را متحول کرد. اسلون، از همان بدو ورود، استراتژی تولید در کمپانی جنرال موتورز را در پیامی به سهامداران چنین اعلام کرد:

یک خودرو برای هر نفر… !

در دهه ۱۹۲۰ شرکت در بسیاری کشورها کارخانه تولید خودرو برپا کرد. برای نخستین‌بار، بنزین اتیلی در آزمایشگاه‌های شرکت ساخته و عرضه شد. در سال ۱۹۲۵، شرکت موتور واکسول توسط جنرال موتورز خریداری شد.

دهه ۱۹۴۰ تا ۱۹۶۰[ویرایش]

در سال ۱۹۴۰ شرکت جنرال موتورز، تولید ۲۵ میلیون خودرو خود را، جشن گرفت. در سال ۱۹۵۶ پس از ۳۳ سال رهبری، آلفرد اسلون بازنشسته شد و چارلز ویلسون بر منصب ریاست شرکت جنرال موتورز تکیه زد. در طول دهه ۱۹۵۰ مدل‌های متنوع خودرو، توسط این شرکت، عرضه شد.

دهه ۱۹۶۰ تا ۱۹۸۰[ویرایش]

تولید شرکت جنرال موتورز، در سال‌های ۱۹۶۲ و ۱۹۶۷ به ترتیب از مرز ۷۵ و ۱۰۰ میلیون خودرو در سال گذشت. در ۱۹۶۷ در یک تغییر ساختاری، شرکت به صورت گروه‌های مجزای خودروهای سبک و کامیون، بدنه و مونتاژ، قطعات خودرو و بخش خارجی از آمریکا، درآمد.

در ۱۹۷۴، جنرال موتورز فناوری مبدل‌های کاتالیستی را عرضه کرد و تمام خودروهایی که سال بعد از آن تولید کرد، به این سیستم مجهز بود.

دهه ۱۹۸۰ تا ۲۰۰۰[ویرایش]

در اواخر دهه ۱۹۸۰ و سال‌های ابتدای دهه ۱۹۹۰ در طی چهار سال، با صرف ۴۰ میلیارد دلار هزینه، در یک برنامه جهانی، شرکت تمامی کارخانه‌های مونتاژ خود را بازسازی کرد، که باعث شد کمپانی بزرگ جنرال موتورز، نخستین افت مالی را تجربه نماید.

در ۱۹۸۳، در سالگرد ۷۵ سالگی شرکت، با ۲۳۵ میلیون خودروی تولیدی همراه شد. در ۱۹۹۰، نخستین خودرو با کیسه هوا (ایربگ) تولید شد. در همین سال، جنرال موتورز، نخستین خودروی سواری نوع کوچک خود، به نام ساترن را عرضه کرد. هدف از راه‌اندازی بخش ساترن، تبدیل خط مونتاژ سنتی، به کارگروهی نوآورانه بود.

در سال ۱۹۹۲ جان اسمیت به عنوان مدیرعامل جنرال موتورز، انتخاب شد. براساس چشم‌انداز شرکت، به عنوان یک سازمان یادگیرنده، دانشگاه جنرال موتورز، در سال ۱۹۹۷ تأسیس شد. سال بعد، شرکت دلفای از جنرال موتورز جدا و به عنوان یک شرکت مستقل، ثبت شد. سال ۱۹۹۸، ریچارد واگونر جایگزین اسمیت شده و سکان رهبری جنرال موتورز را در دست گرفت.

دهه ۲۰۰۰ تاکنون[ویرایش]

در سال‌ها آغازین دهه ۲۰۰۰ میلادی، گمان می‌رفت که هزینه ۴۰ میلیارد دلاری بازسازی و اتوماسیون خطوط تولیدی که این شرکت در طول دهه ۱۹۹۰ در کارخانجات تولیدی خود، در سراسر جهان اجرا کرده بود، خیال جنرال موتورز را، از رقیب سرسخت و متفکری چون تویوتا راحت می‌کند.

شرکت تویوتا در دهه اخیر، با کسب بیشترین سودها و عرضه کم‌مصرف‌ترین و مشتری‌پسندترین مدل‌های خودرو و بکارگیری مدیریتی بدون ریخت‌وپاش و بهبودگرا، عرصه را بر جنرال موتورز و تمامی خودروسازان جهانی تنگ کرده‌است. این در حالی است، که جنرال موتورز با وجود قدمتی یک‌صد ساله و پیشتازی سال‌های متمادی در عرصه تولید و فروش خودرو، همچنان از تداوم بحران‌های مالی، در هراس است و صدای پای شرکت رقیب؛ تویوتا را، در خیابان‌های ایالات متحده و شاید دیترویت، مهد خودروسازی ایالات متحده، می‌شنود…!

زمینه فعالیت[ویرایش]

هم‌اکنون، جنرال موتورز بزرگترین شرکت خودروساز جهان، از لحاظ میزان درآمد و شمار خودروهای تولیدی، محسوب می‌شود.

دفتر مرکزی این شرکت در دیترویت، میشیگان ایالات متحده قرار دارد، اما جنرال موتورز در ۳۳ کشور، کارخانه‌های خودروسازی دایر نموده است و محصولات خود، شامل کلاس‌های گوناگون خودرو و کامیون را در بیش از ۲۰۰ کشور عرضه می‌کند. بیش از ۲۵ هزار واحد ارائه خدمات جهانی، قطعات خودروهای تولیدی شرکت را تأمین می‌کنند.

برندها[ویرایش]

جنرال موتورز در واقع مجموعه‌ای از چندین کارخانه گوناگون خودروسازی و موتورسازی است، که به مرور زمان، به هم پیوسته‌اند. اکنون اسامی آن شرکت‌ها بر روی محصولات گوناگون این شرکت وجود دارد و نشان تجاری خودروها محسوب می‌شوند.

نام برند نشان تجاری بنیان‌گذاری تولید نخست پیوست به جی‌ام بازار محصولات
چین بااوجون
Baojun full logo.jpg
۲۰۱۰ ۲۰۱۰ ۲۰۱۰ جمهوری خلق چین
ایالات متحده آمریکا بیوک
Buick-logo.jpg
۱۸۹۹ ۱۹۰۳ ۱۹۰۸ آمریکای شمالی، چین، اسرائیل
ایالات متحده آمریکا کادیلاک
Logo of Cadillac.png
۱۹۰۲ ۱۹۰۲ ۱۹۰۹ آمریکای شمالی، اروپا، آسیا، خاورمیانه
ایالات متحده آمریکا شورولت
Chevypnglogo.png
۱۹۱۱ ۱۹۱۱ ۱۹۱۱ تمامی قاره‌ها بجز اقیانوسیه
ایالات متحده آمریکا جی‌ام‌سی
GMC-Logo.svg
۱۹۰۱ ۱۹۰۱ ۱۹۰۹ آمریکای شمالی، خاورمیانه
استرالیا هالدن
Holden logo.svg
۱۸۵۶ ۱۹۰۸ ۱۹۳۱ استرالیا، نیوزیلند
چین وولینگ
Wuling logo std.jpg
۲۰۰۲ ۲۰۰۲ ۲۰۰۲ جمهوری خلق چین

منابع انسانی[ویرایش]

تعداد ۱۶۴ هزار نفر از کارکنان شرکت، در بیش از ۳۰ کشور جهان مشغول به کار هستند. برنامه آموزش منظم کارکنان در دستور کار این شرکت قرار دارد.

برای رسیدن به سطح استاندارد، کارکنان تشویق می‌شوند تا سالانه ۲۰ ساعت آموزش شغلی خود را بگذرانند. در سال ۱۹۹۷ نیز دانشگاه جنرال موتورز در راستای توجه به یادگیرندگی سازمان و حرکت به سمت یک سازمان یادگیرنده تأسیس شد.

ریچارد واگونر مدیرعامل جی‌ام در خلال سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ همواره کارکنان شرکت را اعضای تیم جنرال موتورز خطاب می‌نمود و معتقد بود که شرکت جز این، سرمایه‌ای عظیم ندارد.

تحقیق و توسعه[ویرایش]

نخستین آزمایشگاه متمرکز تحقیقات شرکت در سال ۱۹۱۱ شروع به کار کرد. از همان موقع، در کنار ازدیاد تولید خودرو و رسیدن به تولیدات میلیونی، کار تحقیق و توسعه در شرکت مورد توجه بوده‌است. این امر در زمان رهبری اسلون، کاملاً بارز بود و نمودهای آن سال‌های بعد به عرصه ظهور رسید.

برخی زمینه‌های تحقیق و توسعه شرکت عبارت است از:

آمار و ارقام[ویرایش]

جنرال موتورز سال‌هاست که مقام برتر را در تولید و فروش انواع خودروها در جهان داراست. در سال ۲۰۱۲، در فهرست فورچون جهانی ۵۰۰ در رتبه ۱۹ از بزرگترین شرکت‌های عمومی جهان قرار گرفت. این شرکت هم‌اکنون به عنوان بزرگترین شرکت خودروساز جهان، شناخته می‌شود.

درآمد شرکت در سال ۲۰۱۱ بیش از ۱۵۰ میلیارد دلار و سود ۷٫۵ میلیارد دلار بود. در سال ۲۰۰۶ درآمدی بالغ بر ۲۰۰ میلیارد دلار داشته، که در این سال، در فهرست مجله فرچون، در رتبه پنجم قرار گرفت. پس از جنرال موتورز، سایر شرکت‌های خودروساز مانند دایملر آگ در رتبه ۷ با ۱۸۶ میلیارد دلار، تویوتا در رتبه ۸ با ۱۸۵ میلیارد دلار، فورد در رتبه ۹ با ۱۷۷ میلیارد دلار و گروه فولکس‌واگن در رتبه ۱۷ با ۱۱۸ میلیارد دلار قرار گرفته‌اند.

شرکت‌های هوندا، نیسان، پژو، ب ام و، فیات، هیوندا، رنو، ولوو، مزدا و سوزوکی به ترتیب پس از آن‌ها قرار دارند.

در سال ۲۰۰۶، حدود ۶۷ میلیون خودرو درجهان فروخته شد، که سهم جنرال موتورز، بیش از ۹ میلیون خودرو بوده‌است. از این میزان، ۵۵٪ درصد فروش در خارج از ایالات متحده آمریکا صورت گرفته‌است. پس از ایالات متحده، بیشترین تولیدات شرکت در کشورهای چین، کانادا، بریتانیا، و آلمان انجام می‌شود.

میزان فروش[ویرایش]

فروش در ایالات متحده[ویرایش]

در جدول زیر شمار خودروهای فروخته شده توسط جنرال موتورز در ایالات متحده و در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۲ درج شده‌است.

سال مالی ایالات متحده
(خودرو)
تغییر از سال قبل
۱۹۹۸[۴] ۴٬۶۰۳٬۹۹۱
۱۹۹۹ ۵٬۰۱۷٬۱۵۰ ۹٫۰٪
۲۰۰۰[۵] ۴٬۹۵۳٬۱۶۳ ۱٫۳٪
۲۰۰۱ ۴٬۹۰۴٬۰۱۵ ۱٫۰٪
۲۰۰۲ ۴٬۸۵۸٬۷۰۵ ۰٫۹٪
۲۰۰۳ ۴٬۷۵۶٬۴۰۳ ۲٫۱٪
۲۰۰۴[۶] ۴٬۷۰۷٬۴۱۶ ۱٫۰٪
۲۰۰۵ ۴٬۵۱۷٬۷۳۰ ۴٫۰٪
۲۰۰۶[۷] ۴٬۱۲۴٬۶۴۵ ۸٫۷٪
۲۰۰۷[۸] ۳٬۸۶۶٬۶۲۰ ۶٫۳٪
۲۰۰۸[۹] ۲٬۹۸۰٬۶۸۸ ۲۲٫۹٪
۲۰۰۹[۱۰] ۲٬۰۸۴٬۴۹۲ ۳۰٫۱٪
۲۰۱۰[۱۱] ۲٬۲۱۵٬۲۲۷ ۶٫۳٪
۲۰۱۱[۱۲] ۲٬۵۰۳٬۸۲۰ ۱۳٫۷٪
۲۰۱۲ ۲٬۵۹۵٬۷۱۷ ۳٫۷٪

فروش بین‌المللی[ویرایش]

در فهرست زیر، ۱۶ کشور اصلی که جنرال موتورز تولیدات خود را به‌طور مستقیم در آن‌ها عرضه می‌کند، بر پایه شمار خودروهای بفروش رفته در سال ۲۰۰۸ رتبه‌بندی شده‌اند. همچنین میزان سهم بازار فروش هر یک از کشورهای موردنظر از خودروهای جی‌ام و نیز مقایسه آن، با فروش سال گذشته میلادی، مشخص شده‌است.

میزان فروش در سال ۲۰۰۸[۱۳]
(هزار)
رتبه کشور فروش
خودرو
سهم
بازار (٪)
۱  ایالات متحده آمریکا ۲٫۹۸۱ ۲۲٫۱٪
۲  چین ۱٫۰۹۵ ۱۲٪
۳  برزیل ۵۹۴ ۱۹٫۵٪
۴  بریتانیا ۳۸۴ ۱۵٫۴٪
۵  کانادا ۳۵۹ ۲۱٫۴٪
۶  روسیه ۳۳۸ ۱۱٫۱٪
۷  آلمان ۳۰۰ ۸٫۸٪
۸  مکزیک ۲۱۲ ۱۹٫۸٪
۹  استرالیا ۱۳۳ ۱۳٫۱٪
۱۰  کره جنوبی ۱۱۷ ۹٫۷٪
۱۱  فرانسه ۱۱۴ ۴٫۴٪
۱۲  اسپانیا ۱۰۷ ۷٫۸٪
۱۳  آرژانتین ۹۵ ۱۵٫۵٪
۱۴  ونزوئلا ۹۱ ۳۳٫۳٪
۱۵  کلمبیا ۸۰ ۳۶٫۳٪
۱۶  هند ۶۶ ۴٫۴٪

مدیریت ارشد[ویرایش]

گرچه ویلیام سی. دورانت، با همت خویش در سال ۱۹۰۸ کار بزرگی انجام داد و هسته‌های مجزا تولید خودرو و موتور را به هم پیوند داد و جنرال موتورز را تأسیس کرد و تا مدتی نیز رهبری شرکت را برعهده گرفت، اما بدون تردید، نامی که در سابقه و تاریخچه یکصدساله جنرال موتورز به عنوان رهبری تأثیرگذار، همواره می‌درخشد، آلفرد پی اسلون است.

اسلون در دهه‌های ۱۹۳۰ تا ۱۹۶۰ رهبری شرکت جنرال موتورز را برعهده داشت و سبک مدیریتی ویژه خویش را در آنجا اعمال کرد.

ریک واگونر از سال ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۹ رهبری شرکت را در دست داشت. او مدعی است که جنرال موتورز در ایمنی خودرو، امنیت و خدمات اطلاعاتی سرآمد است. برای نمونه در کارخانه جنرال موتورز مستقر در تایلند، بعد از ۴۰ میلیون-ساعت کار، هیچ حادثه‌ای رخ نداده است.

پس از واگونر، فردریک هندرسون در ابتدای سال ۲۰۰۹ به عنوان مدیرعامل جی‌ام انتخاب شد، که در پایان سال ۲۰۰۹ این پست، به ادوارد ویتاکر جونیور واگذار شد. ویتاکر نیز تنها یک سال در این مقام باقی‌ماند و در سال ۲۰۱۰ جای خود را به دنیل آکرسون داد. وی همزمان به عنوان رئیس هیئت مدیره این شرکت خودروسازی، نیز برگزیده شد.

آکرسون تا ۱۵ ژانویه ۲۰۱۴ که مری بارا از سوی هیئت مدیره جنرال موتورز به ریاست شرکت انتخاب شد، سکان رهبری این خودروسازی را در دست داشت.

مری بارا نخستین زنی است که تاکنون به ریاست یکی از خودروسازان اصلی منصوب شده‌است. پدر وی ۳۹ سال در شرکت پونتیاک که از زیرمجموعه‌های جنرال موتورز به‌شمار می‌آید، مشغول بکار بود. بارا نیز از ۱۸ سالگی به جنرال موتورز پیوست. او مدرک کارشناسی‌اش را از انستیتوی جنرال موتورز (که امروزه دانشگاه کترینگ نام دارد) اخذ نمود. سپس در سال ۱۹۸۸ با بورسیه کمپانی جنرال موتورز، وارد دانشگاه استنفورد شد و در ۱۹۹۰ در رشته ام‌بی‌ای فارغ‌التحصیل شد. وی در سال ۲۰۱۷ از سوی مجله فوربز در فهرست قدرتمندترین زنان جهان، در رتبه ۶۲ قرار گرفت.

کرونا[ویرایش]

در ۲۷ مارس ۲۰۲۰ رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا، دونالد ترامپ با استناد به قانون وضعیت جنگی برای رویارویی با بیماری کروناویروس ۲۰۱۹ به جنرال موتورز دستور داد فورا دستگاه تنفس مصنوعی تولید کند.[۱۴] زیرا با همه‌گیری بیماری کووید-۱۹ در آمریکا این کشور، نیاز فوری به هزاران دستگاه تازه دارد. در آغاز، جنرال موتورز در تلاش برای چانه‌زنی و امتیازگیری بود. اما با فرمان اجرایی دونالد ترامپ برای وضعیت جنگی، این شرکت موظف شد بدون چون‌وچرا به تولید دستگاه تنفس مصنوعی بپردازد.[۱۵]

حضور در ایران[ویرایش]

در اکتبر ۲۰۱۳ روزنامه فیگارو مدعی شد، که شرکت جنرال‌موتورز با هماهنگی با مقامات دولت فدرال ایالات متحده آمریکا، در حال بررسی بازار خرید و فروش خودرو، به جهت حضور احتمالی در این عرصه هستند. این شرکت قصد دارد با همکاری دوجانبه با شرکت ایران‌خودرو، محصولات خود را در ایران تولید نماید؛ زیرا ایران دارای بازار مصرفی ۸۰ میلیون نفری است و کشوری است که از منابع عظیم نفت و گاز بهره می‌برد. این روزنامه به نقل از منابع خبری خود مدعی شده‌است که تحریم‌های هدفمند آمریکا علیه صنعت خودروسازی ایران که از سال ۲۰۱۱ شروع شده، در جهت بیرون راندن رقیبان فرانسوی این شرکت از جمله پژو و رنو بوده‌است.[۱۶]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. «جنرال موتورز بزرگترین خودرو ساز جهان شد». همشهری‌آنلاین. ۳ بهمن ۱۳۹۰. دریافت‌شده در ۱۹ فروردین ۱۳۹۱.
  2. «جنرال موتورز اعلام ورشکستگی کرد». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۱ خرداد ۱۳۸۸. دریافت‌شده در ۱۹ فروردین ۱۳۹۱.
  3. «شرکت خودروسازی فورد در صدر پیشگامان خودروهای خودران». مجله فناوری‌های توان افزا و پوشیدنی. ۱۷ فروردین ۱۳۹۶.
  4. «mediaOnline». Media.gm.com. ژانویه ۵, ۲۰۰۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۲ ژوئن ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ژوئیه ۱۹, ۲۰۰۹.
  5. «mediaOnline». Media.gm.com. ژانویه ۳, ۲۰۰۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۴ مارس ۲۰۰۴. دریافت‌شده در ژوئیه ۱۹, ۲۰۰۹.
  6. «GM Reports December 2005 and Year Results». Theautochannel.com. ژانویه ۵, ۲۰۰۶. دریافت‌شده در ژوئن ۱, ۲۰۰۹.
  7. «GM Media Online». Media.gm.com. ژانویه ۳, ۲۰۰۷. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۱ ژوئن ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ژوئن ۱, ۲۰۰۹.
  8. «2009 – 2014 Restructuring Plan» (PDF). ASDFGeneral Motors. فوریه ۱۷, ۲۰۰۹. بایگانی‌شده (PDF) از روی نسخه اصلی در ۱۸ فوریه ۲۰۰۹. دریافت‌شده در سپتامبر ۹, ۲۰۱۲.
  9. «GM Reports 221,983 Deliveries in December; 2,980,688 Vehicles Sold in 2008». Media.gm.com. ژانویه ۵, ۲۰۰۹. دریافت‌شده در سپتامبر ۹, ۲۰۱۲.
  10. «Chevrolet, Buick, GMC and Cadillac Post Sales Gains». Michigan: Prnewswire.com. ژانویه ۵, ۲۰۱۰. دریافت‌شده در فوریه ۱۸, ۲۰۱۰.
  11. «General Motors 2010 Calendar Year Sales Up 21 Percent; December Sales Increase 16...  – DETROIT, Jan. 4, 2011 /PRNewswire/». Michigan: Prnewswire.com. دریافت‌شده در آوریل ۲۵, ۲۰۱۱.
  12. «GM's U.S. Sales Increase 5 Percent in December». Media.gm.com. دریافت‌شده در ژانویه ۶, ۲۰۱۲.
  13. «Going Global». The New York Times. ژوئن ۴, ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ژوئن ۶, ۲۰۰۹.
  14. Donald J. Trump (۲۷ مارس ۲۰۲۰). «Donald J. Trump on General Motors». Twitter (به انگلیسی).
  15. «ترامپ با استناد به قانون وضعیت جنگی به جنرال موتورز دستور داد فورا دستگاه کمک‌تنفسی تولید کند». بی‌بی‌سی فارسی. ۹ فروردین ۱۳۹۹.
  16. Orient, Moyen (4 October 2013). "En Iran, l'offensive discrète des entreprises américaines" (به فرانسوی). Le Figaro. Retrieved 8 October 2013.

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]