گروه فیات کرایسلر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فیات کرایسلر اتومبیلز
نوع شرکت سهامی عام
نماد معاملاتی ISEFCA
NYSEFCAU
صنعت صنعت خودروسازی
پیشینیان فیات
بنا نهاده ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴
محدودهٔ فعالیت جهانی
افراد کلیدی جان الکان
(رئیس هیئت مدیره)
سرجو مارکیونه
(مدیر عامل اجرایی)
محصولات خودرو
وسیله نقلیه تجاری
موتور درون‌سوز
قطعات خودرو
وسیله نقلیه تجاری
درآمد ۱۱۳٫۱۹۱ میلیارد یورو (۲۰۱۵)
سود ناخالص ۳٫۲۲۳ میلیارد یورو (۲۰۱۵)
سود ۶۳۲ میلیون یورو (۲۰۱۵)
مجموع دارایی ۱۲۱٫۶ $ میلیارد دلار (۲۰۱۵)
مجموع سهام ۱۳٫۷۳۸ میلیارد یورو (۲۰۱۵)
مالک اکسور (۳۰٫۷۸٪)
بیلی گیفورد (۹٫۴۱٪)
گروه ونگارد (۲٫۸۶٪)
کارکنان ۲۲۵٫۵۸۷ نفر (۲۰۱۴)
شرکت‌های وابسته
وب‌گاه fcagroup.com

فیات کرایسلر اتومبیلز (به انگلیسی: Fiat Chrysler Automobiles) شرکت هلدینگ خودروسازی ایتالیایی و چندملیتی است، که پس از خریداری ۱۰۰٪ درصد از سهام گروه کرایسلر توسط شرکت فیات،[۱] در تاریخ ۲۷ ژانویه ۲۰۱۴ در شهر آمستردام، هلند تأسیس شد.[۲]

دفتر مرکزی شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز در شهر لندن، بریتانیا قرار دارد و بخشی از سهام آن در بازارهای بورس نیویورک و بورس ایتالیا مبادله می‌شود.[۳] در ساختار گروه جدید، به ترکیب هیچکدام از دو شرکت و ساختار سازمانی آنها، تغییری ایجاد نشد و بخش فیات، با مرکزیت تورین، ایتالیا و بخش کرایسلر نیز به مرکزیت آوبرن‌هیلز، میشیگان به فعالیت خود ادامه می‌دهند.

شرکت خودروسازی فیات کرایسلر هم‌اکنون مدیریت بر چندین خودروساز مشهور را بر عهده دارند، این شرکت‌ها عبارتند از: فراری، مازراتی، جیپ، آلفا رومئو، دوج، آبارت، کرایسلر موتورز، فیات اتومبیلز، فیات پروفشنال، لانچیا، رم تراکس و استریت اند ریسینگ تکنولوژی، همچنین فیات و کرایسلر.

زیرمجموعه‌ها[ویرایش]

نام برند تأسیس دفتر مرکزی ادغام با فیات
کرایسلر ۱۹۲۵ ایالات متحده آمریکا دیترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
فراری ۱۹۴۷ ایتالیا مارانلو، ایتالیا ۱۹۶۹
مازراتی ۱۹۱۴ ایتالیا مودنا، ایتالیا ۱۹۹۳
آلفا رومئو ۱۹۱۰ ایتالیا تورین، ایتالیا ۱۹۸۶
جیپ ۱۹۲۵ ایالات متحده آمریکا تولیدو، اوهایو، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
دوج ۱۹۰۶ ایالات متحده آمریکا آوبرن‌هیلز، میشیگان، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
لانچیا ۱۹۲۵ ایتالیا تورین، ایتالیا ۱۹۶۹
فیات اتومبیلز ۱۸۹۹ ایتالیا تورین، ایتالیا ۲۰۰۷
آبارت ۱۹۴۹ ایتالیا تورین، ایتالیا ۱۹۵۲
مانیتی مارلی ۱۹۱۹ ایتالیا کوربتا، لمباردی، ایتالیا ۱۹۱۹
آتوبیانکی ۱۹۵۵ ایتالیا میلان، ایتالیا ۱۹۹۵
توفاش ۱۹۶۸ ترکیه بورسا، ترکیه ۱۹۶۸
رم تراکس ۱۹۸۰ ایالات متحده آمریکا تولیدو، اوهایو، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
کرایسلر (شاخه) ۱۹۲۵ ایالات متحده آمریکا دیترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
فیات پروفشنال ۲۰۰۷ ایتالیا میلان، ایتالیا ۲۰۰۷
اس آر تی ۱۹۲۵ ایالات متحده آمریکا دیترویت، میشیگان، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
زاستاوا ۱۹۵۳ صربستان کراگویواتس، صربستان ۲۰۰۸
موپار ۱۹۲۹ ایالات متحده آمریکا آوبرن‌هیلز، میشیگان، ایالات متحده آمریکا ۲۰۰۹
اف‌پی‌تی ۲۰۰۵ ایتالیا تورین، ایتالیا ۲۰۱۱
کوماو ۱۹۷۳ ایتالیا تورین، ایتالیا ۱۹۷۳

فیات[ویرایش]

فیات ۱۵۰۰

شرکت فیات در سال ۱۸۹۹ راه‌اندازی شد. در آن زمان جووانی آنیلی به همراه چند سرمایه‌گذار دیگر، شرکتی را تأسیس کردند و آن را فابریکا ایتالیانا اتومبیلی تورینو نام نهادند.[۴] در سال ۱۹۰۶ نام شرکت به فیات (حروف ابتدایی نام اصلی) تغییر پیدا کرد، که مختصر شده نام نخست کمپانی بود.[۵] شرکت فیات با مدیریت آنیلی کار خود را شروع کرد و پس از تاسیس اولین کارخانه خود در ایتالیا، شروع به تولید کرد و هشت نمونه از اولین خودروهای خود که از یک مدل اتومبیل بنز، الهام گرفته شده بود را ساخت.

اولین کامیون فیات در سال ۱۹۰۳ عرضه شد. در سال ۱۹۰۸ اولین خودروی فیات به ایالات متحده آمریکا صادر شد، که آغازی برای گسترش فعالیت‌های شرکت بود. همچنین در همان زمان، اولین موتور هواپیمای این شرکت نیز ساخته شد، در طول سال‌های بعد، تاکسی‌های فیات در اروپا به راه افتادند.

در اواخر دهه ۱۹۱۰ جووانی آنیلی، با هنری فورد ملاقات نمود و در پی آن، از کارخانه فورد در ایالات متحده آمریکا بازدید کرد و بسیار تحت تأثیر قرار گرفت. او تصمیم گرفت تولید انبوه به سبک آمریکایی را در شرکت خود استفاده کند، سپس کارخانه لینگوتو را راه‌اندازی کرد، که در آن زمان بزرگترین کارخانه در اروپا بود. این کارخانه سریعاً به نماد صنعت ایتالیا تبدیل شد. تولید به سرعت افزایش یافت و به ساخت دومین کارخانه در تورین منجر شد. قبل از آغاز جنگ جهانی دوم، فیات ۵۰٫۰۰۰ کارمند را در استخدام داشت و به عنوان انگیزه‌ای در اقتصاد کشور ایتالیا محسوب می‌شد.

در سال ۱۹۱۰ کارخانه فیات در نیویورک تاسیس شد، که تولید آن با آغاز جنگ جهانی اول در سال ۱۹۱۷ متوقف شد. در سال ۱۹۲۸ مدل فیات ۵۰۹ تولید گردید. در ۱۹۳۰ فیات دو خودرو کم‌مصرف را عرضه کرد، که با استقبال خوبی مواجه شدند. با شروع جنگ جهانی دوم، شرکت فیات دچار رکود شد و جووانی آنیلی نیز در سال ۱۹۴۵ درگذشت. در همین زمان، شرکت مجبور به تولید خودروهای نظامی برای ارتش ایتالیا شد و حتی هواپیمای نظامی سی‌آر.۴۲ را نیز عرضه کرد.

پس از آنیلی، ریاست فیات به ویتوریو والتا رسید. نخستین خودروی تولید شده پس از ریاست وی، فیات ۴ اچ‌پی بود.[۶] این مدل نیز از خودروهای طراحی شده توسط کارل بنز، ساخته شد.[۷] پس از پایان جنگ، فیات با مدیریت ویتوریو والتا کار خود را ادامه داد و همچنین شروع به تحقیق برای استراتژی‌های جدید نمود. در سال‌های بعد نیز با تولیدات جدید خود بسیار مشهور گردید و به قطب صنعتی و اقتصادی در ایتالیا تبدیل شد.[۸]

شرکت فیات در دهه ۱۹۶۰ به دنبال موفقیت‌های مکرر، مدل‌های فیات ۱۳۰۰، فیات ۱۵۰۰ و فیات ۱۸۰۰ را نیز عرضه کرد و با صادرات محصولاتش، به بازارهای جهانی راه یافت. از آنجا که شرکت فیات از ابتدا به صورت خانوادگی اداره می‌شد، در سال ۱۹۶۶ جیانی آنیلی نوه جووانی به ریاست شرکت برگزیده شد و راه پدربزرگش را ادامه داد. این شرکت طی چند سال یک مجموعه از اتومبیل‌های اقتصادی موفق مانند نوا ۵۰۰ و ۶۰۰ عرضه کرد. در طول یک دهه موفق، بین سال‌های ۱۹۵۹ تا ۱۹۶۹، تولید این کمپانی از ۴۲۵٫۰۰۰ دستگاه، به ۱٫۷۵۱٫۴۰۰ اتومبیل افزایش یافت. در سال ۱۹۷۲ نیز با تولید خودرو مدل فیات ۱۲۷ به شهرت زیادی رسید.

در دهه ۱۹۷۰ فیات به دلیل اعتصاب و چند طراحی ناموفق ضربه خورد. بحران نفتی سال ۱۹۷۳ می‌توانست به این شرکت که دارای تخصص در تولید خودروهای کم‌مصرف بود، کمک کند، اما پیش از آن فیات مجموعه محصولات خود را در جهت اتومبیل‌های بزرگ همچون فیات ۱۳۰ و فیات دینو، با موتور فراری توسعه داده بود. علاوه بر این اعتبار شرکت به دلیل استفاده از استیل زنگ زده روسیه و مسائل مربوط به کنترل کیفیت، خدشه دار شد. نه تنها فروش شرکت آسیب دید، بلکه مجبور شد از بازار آمریکای شمالی نیز عقب نشینی کند.

این شرکت در سال‌های ۱۹۷۸ تا ۱۹۹۰ پروژه‌های گوناگونی را اجرا و خودروهای متنوعی را عرضه کرد. فیات، لانچیا را در سال ۱۹۷۸ جذب کرد و کنترل کامل آلفا رومئو را در سال ۱۹۸۶ در دست گرفت. زودتر از این در سال ۱۹۶۹ با انزو فراری بر سر خرید ۵۰٪ از سهامش در فراری به توافق رسید تا این امکان برای انزو فراهم شود تا بدون نگرانی در خصوص موضوع مالی، بر مسابقات اتومبیلرانی متمرکز شود. در سال ۱۹۹۳ دی توماسو ۵۰٪ از سهام مازراتی را به فیات فروخت. سهام باقی‌مانده در سال ۱۹۹۷ هنگامی که فیات از فراری درخواست کرد تا مازراتی را از طرف خودش بخرد و کنترل کند، حفظ شد.

در دهه ۱۹۸۰ مدیرعامل جدید سزار رومیتی با معرفی خط‌های تولید اتوماتیک و استاندارد کردن اجزا (موتورهای گرمایی و جایگاه‌های نوع چهار)، باعث رونق فیات شد. این رونق در مقام مؤثرترین تولیدکننده اتومبیل، باعث اعتبار این شرکت شد. فیات با کمک مدل‌های پاندا و یونو (که هر دو توسط جورجتو جیجیارو طراحی شدند) خیلی زود به دوران شکوفایی خود بازگشت.

خودرو فیات پاندا که در فیات طراحی شده بود، توانست جایزه خودرو سال ۲۰۰۴ اروپا را از آن خود کند. پس از آن فیات به تولید خودروهای تمام الکتریکی پرداخت. این شرکت در جریان بحران مالی جهانی سال ۲۰۰۸ با مشکلات زیادی مواجه و آسیب زیادی به عملکرد اقتصادی آن وارد شد. رییس شرکت فیات از دولت این کشور خواست تا طرحی مشابه طرح حمایت ایالات متحده آمریکا از صنعت خودروسازی در نظر بگیرد، تا از این طریق شرکت فیات نیز همچون دیگر شرکت‌های خودروسازی جهان تحت پوشش حمایت‌های مالی دولت قرار گیرد. در پی این بحران، جان الکان نوه دختری جیانی آنیلی که هم‌اکنون رییس هیئت مدیره و مالک انتخابی فیات می‌باشد، در آن روزها، در منصب رییس شرکت خودروسازی فیات ایتالیا گفت: شرکت‌های خودروسازی در جهان برای غلبه بر پیامدهای بحران اقتصادی جهانی مجبور به ادغام شدن در یکدیگر خواهند شد. به طوری که همه این شرکت‌ها تحت پوشش شش شرکت بزرگ خودروسازی قرار خواهند گرفت. سرجیو مارکیونه، مدیر عامل اجرایی شرکت نیز معتقد است؛ فقط شرکت‌هایی در بخش خودروسازی قادر به ادامه حیات خواهند بود که بتوانند هر سال بیش از ۵٫۵ میلیون دستگاه خودرو تولید کنند.

سرجیو مارکیونه، مدیرعامل شرکت فیات در سال ۲۰۰۹ اعلام کرد این شرکت تمایل دارد بخش اروپایی جنرال موتورز، سومین غول خودروسازی جهان را خریداری کند. فیات که چندی قبل هم شرکت ورشکسته کرایسلر را تصاحب کرده بود، با این خرید قصد داشت یکی از بزرگ‌ترین شرکت‌های خودروسازی را ایجاد کند. در صورت تشکیل چنین شرکتی، میزان فروش آن به بیش از ۶ میلیون خودرو و درآمد آن نیز به بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار در سال می‌رسید. در اوایل سال ۲۰۱۱ میلادی شرکت خودروسازی فیات اعلام کرد بیش از ۵۰۰ هزار دستگاه از خودروهای این شرکت را به علت نقص فنی از بازار اروپا جمع‌آوری خواهد کرد. این ۵۰۰ هزار دستگاه خودرو معیوب شامل مدل‌های فیات گراند پونتو و گراند پونتو آبراس بود که قرار شد از بازار ایتالیا و سایر کشورهای اروپایی جمع‌آوری شود.

شرکت خودروسازی فیات که در ایتالیا متولد شده و خودروهای معروفی را نیز به جهان عرضه کرده است، امروزه از بهترین خودروسازان جهان می‌باشد و با داشتن حدود ۲۱۴ هزار کارمند در سراسر جهان، درآمدی بالغ بر ۸۳ میلیارد یورو را در سال ۲۰۱۲ میلادی به دست آورده است.

کرایسلر[ویرایش]

خانه کرایسلر، در دیترویت میشیگان

والتر کرایسلر مؤسس شرکت خودروسازی کرایسلر، در جوانی تجاربی در زمینه حمل‌ونقل ریلی و راه‌آهن آموخت و چندین سال در ایالت‌های غربی، برای راه‌آهن‌های مختلف، به عنوان مکانیک واگن، کار کرد و مهارت ویژه‌ای در تنظیمات دریچه سوخت داشت. اکثر جابه‌جایی‌های شغلی او، به دلیل کم‌خوابی و تندخویی بیش از حد او بود؛ ولی همین باعث می‌شد، که مهارت و تجربه او بیشتر و بیشتر شود...!

دوران جدید زندگی والتر در سال ۱۹۱۱ و زمانی‌که با «جیمز استورا» مدیر بانک آلکو و عضو هیئت رییسه جنرال موتورز آشنا شد، شروع گردید و او وارد عرصه صنعت خودروسازی شد. استورا از او خواست که پیشنهادهایی درباره تولیدات اتومبیل ارائه کند. سپس ملاقاتی ترتیب داد، که والتر با چارلز نش، رییس شرکت بیوک، که دنبال یک مدیر باهوش و قابل می‌گشت، دیدار کند.

همین ملاقات، زمینه‌ای برای ورود والتر کرایسلر، به صنعت خودروسازی فراهم کرد و او با استفاده از تجربیاتی که در راه‌آهن اندوخته بود، توانست روش‌های زیادی برای کاهش هزینه‌های شرکت بیوک به کارگیرد. پس از ادغام بیوک توسط جنرال موتورز نیز او در این شرکت باقی ماند و حقوق بسیار بالایی از ویلیام دورانت دریافت می‌کرد.

سپس در سال ۱۹۱۹ توسط شرکت ویلیس در اوهایو استخدام شد و مدت ۲ سال در آنجا به کار مشغول بود. پس از تلاش ناموفقی برای به دست آوردن این شرکت، والتر با خرید اکثر سهام شرکت مکس‌ول اتومبیل، آن را تحت کنترل خود گرفت.[۹][۱۰]

والتر در ۵ ژوئن ۱۹۲۵ میلادی، پس از تغییر ساختار شرکت مکس‌ول اتومبیل، شرکت خودروسازی کرایسلر را تاسیس کرد.[۱۱] اولین مدل کرایسلر با نام پلیموث ولیانت، در سال ۱۹۲۸ میلادی به بازار عرضه شد.[۱۲][۱۳]

این خودرو ارزان قیمت، که ۴ سیلندر داشت، در زمره محبوب‌ترین خودروهای آن زمان دنیا بود. خودروهای اولیه این شرکت، با عنوان خودروهای کلاس سی، به بازار عرضه شده بودند؛ ولی بعد از محبوب شدن این تولیدات در میان مصرف‌کنندگان جهان، به تدریج نام برندها به عنوان شناسنامه این شرکت، عنوان می‌شد.[۱۴] شرکت کرایسلر در ابتدای کار خود، سه کلاس خودرو به بازار عرضه کرد، که در کلاس اول خودروهای ارزان قیمت قرار داشتند و در کلاس‌های بعدی خودروی با قیمت متوسط و سپس خودروهای گران قیمت بودند.[۱۵]

کرایسلر موفق شد، در سال‌های اولیه دهه ۱۹۶۰ میلادی وارد بازار اروپا شود. این شرکت تولیدات کلاس ارزان قیمت خود را، برای بازار اروپا استفاده نکرد و کلاس قیمت متوسط را وارد این بازار نمود. به هر حال، فناوری تولید خودرو در این شرکت بهبود پیدا کرد و با خرید برند جیپ به محبوبیت این شرکت اضافه شد. در سال ۱۹۸۷ کرایسلر شرکت جیپ را، با قیمت ۲ میلیارد دلار خریداری نمود و از آن پس، جیپ بعنوان یکی از برندهای شرکت کرایسلر، تولید و ارائه می‌شود.[۱۶]

جیپ‌های تولید کرایسلر، تقریباً در تمامی کشورهای دنیا دیده می‌شد و به دلیل قدرت بالای آن در شرایط متفاوتی از آنها استفاده می‌گردید. در سال ۱۹۹۸ شرکت کرایسلر با شرکت آلمانی دایملر-بنز ادغام شد و شرکت جدید، دایملرکرایسلر نام گرفت. در پی خریداری شرکت کرایسلر در سال ۲۰۰۷ توسط شرکت مدیریت سرمایه سربروس، نام شرکت به کرایسلر ال‌ال‌سی تغییر پیدا کرد.

در سال ۲۰۰۹ در پی ورشکستگی شرکت کرایسلر برای مدتی منحل شد. سپس در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت ایتالیایی فیات، اکثریت سهام کرایسلر را خریداری کرد. هم اکنون شرکت کرایسلر تحت مدیریت فیات، نه تنها در ایالات متحده، بلکه در کانادا و استرالیا نیز کارخانه تولیدی دارد. کارخانه‌های مونتاژ این شرکت نیز در بیشتر کشورهای صنعتی اروپایی دیده می‌شود، که دلیل آن استقبال زیاد از تولیدات این شرکت است.

برندها[ویرایش]

ادغام با دایملر[ویرایش]

مهم‌ترین تحول در گروه خودروسازی کرایسلر را می‌توان ادغام این شرکت، با دایملر آگ دانست. این ادغام در سال ۱۹۹۸ میلادی انجام شد و در آغاز گفته می‌شد، که سهم آن دو شرکت، در سهام شرکت جدید دایملر-کرایسلر مساوی است، ولی به تدریج مشخص شد، که سهم کرایسلر در این مشارکت، بسیار کم و سهم دایملر بسیار زیاد است.[۱۷]

این شرکت در فاصله سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۷ میلادی در مالکیت شرکت دایملر آلمان بود. در جریان این مشارکت، خودروهایی نیز به بازار عرضه شد، که از جمله مهم‌ترین آنها می‌توان به خودرو مدل کرایسلر ۳۰۰ اشاره کرد. این خودرو با فناوری شرکت دایملر یا شرکت مرسدس بنز ساخته شد و به دلیل قابلیت‌های متفاوت آن در مقایسه با دیگر تولیدات کرایسلر رکورد فروش این شرکت را شکست.

تولید خودروهای هیبریدی[ویرایش]

دایملر کرایسلر شعبه کانادا

پس از مطرح شدن مسئله تولید خودروهای الکتریکی، این شرکت نیز اقدام به سرمایه‌گذاری در تولید خودروهای الکتریکی کرد. از جمله مدل‌های هیبریدی و الکتریکی تولید شده از سوی کرایسلر در فاصله ۱۰ سال گذشته، می‌توان به خودرو دوج ای‌وی اشاره کرد.

این خودرو کاملاً الکتریکی بوده و در کلاس خودروهای اس‌یووی قرار گرفته است. این خودرو می‌تواند با سرعت بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ مایل در ساعت حرکت کند. یکی دیگر از خودروهای الکتریکی تولید شده به وسیله این شرکت خودروسازی ،کرایسلر ای‌وی می‌باشد، که می‌تواند با قدرت ذخیره شده در باتری خود، تا ۶۴ کیلومتر بدون وقفه، حرکت کند. جیپ نیز در سال ۲۰۰۸ اقدام به عرضه یک مدل خودرو هیبریدی کرد، که با عنوان جیپ ای‌وی به بازار عرضه شده است.

ورشکستگی و مالکیت فیات[ویرایش]

با ورشکستگی کرایسلر در سال ۲۰۰۹، این شرکت منحل و به خریداران متعددی تعلق یافت. کرایسلر (دوج و جیپ) تا پیش از سال ۲۰۰۹ تحت مالکیت مشترک شرکت ایتالیایی فیات (۲۰٪)، اتحادیه کارگران خودرو (۶۷٫۶۹٪)، دولت فدرال ایالات متحده آمریکا (۹٫۸۵٪) و دولت کانادا (۲٫۴۶٪) بود.[۱۸] در تاریخ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۹ شرکت فیات، اکثریت سهام گروه کرایسلر را خریداری کرد و هم‌اکنون مالک اصلی این شرکت می‌باشد.

آمار و ارقام[ویرایش]

شرکت کرایسلر اکنون بیش از ۶۵ هزار کارمند در سراسر دنیا داشته و دفتر مرکزی آن در دیترویت، میشیگان ایالات متحده آمریکا واقع شده است. میزان درآمد این شرکت در سال ۲۰۱۲ معادل ۶۵٫۷۸ میلیارد دلار بوده و سود خالصی برابر ۱٫۶۶ میلیارد دلار را عاید کرایسلر نمود و از لحاظ تولید، دوازدهمین خودروساز بزرگ جهان، محسوب می‌شود.[۱۹]

فراری[ویرایش]

فراری شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۲۹ توسط انزو فراری راه‌اندازی شد. این شرکت در سال‌های نخست فعالیتش به‌عنوان حامی مالی راننده‌ها و در زمینه طراحی و ساخت خودروهای مسابقه‌ای متمرکز بود و از سال ۱۹۴۷ تولید اتومبیل‌های جاده‌ای را با برند فراری آغاز نمود و امروزه در حوزه طراحی و تولید خودروهای سوپر اسپورت فعالیت می‌نماید.

سال ۱۹۶۹ فیات، اقدام به خریداری ۵۰٪ درصد از سهام شرکت فراری نمود، که در سال ۲۰۰۸ به ۸۵٪ درصد افزایش پیدا کرد. هم‌اکنون کمپانی فیات با در اختیار داشتن ۹۰٪ درصد از سهام فراری، مالک اصلی آن به‌شمار می‌آید. پیرو فراری (فرزند انزو) نیز ۱۰٪ درصد از سهام فراری را در اختیار دارد.

مازراتی[ویرایش]

مازراتی توسط برادران مازراتی به نام‌های آلفری، بیندو، کارلو و اتوره تاسیس شد. سال ۱۹۹۳ فیات با سرمایه‌گذاری در مازراتی هدایت آن را به دست گرفت. در سال ۱۹۹۷ فیات ۵۰٪ درصد سهام مازراتی را به شرکت فراری فروخت، هر چند که بخشی از سهام فراری نیز در اختیار فیات بود. از آن پس شرکت مازراتی دست به تولیدات محبوب‌تر و موفق‌تری زد و در حال حاضر به عنوان یکی از شرکت‌های تحت کنترل فیات به تولید خودرو مشغول است و تولید خودروهای لوکس فیات را برعهده دارد.

آلفا رومئو[ویرایش]

شرکت آلفا رومئو در سال ۱۹۱۰ در شهر میلان، ایتالیا بنیان گذارده شد. نام اولیه این شرکت آلفا بود که از عبارت (به ایتالیایی: Anonima Lombarda Fabbrica Automobili)) به معنای کارخانه خودروسازی لومباردا گرفته شده؛ سپس در سال ۱۹۱۸ که تمام کارخانه توسط مهندسی به نام نیکولا رومئو مالک گروه صنعتی “نیکولا رومئو کمپانی”، خریداری شد، نام شرکت به آلفا رومئو تغییر یافت. از سال ۱۹۸۶ تا به امروز این کمپانی توسط فیات اداره می‌شود.

فیات اتومبیلز[ویرایش]

فیات اتومبیلز، کارخانه تولید خودرو ایتالیایی است، که پس از تجدید ساختار این گروه صنعتی، به‌عنوان بخش تولید خودروهای سواری فیات، تاسیس گردید. فیات اتومبیلز هم‌اکنون بزرگترین تولید کننده خودرو در ایتالیا می‌باشد و دفتر مرکزی آن در شهر تورین قرار دارد.

جیپ[ویرایش]

جیپ، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که زیرمجموعه‌ای از گروه کرایسلر می‌باشد، که خود شرکت تابعه‌ای از شرکت خودروسازی فیات به‌شمار می‌آید. از ژانویه ۲۰۱۴ در پی راه‌اندازی گروه فیات کرایسلر اتومبیلز، جیپ نیز به‌عنوان زیرمجموعه‌ای از این گروه خودروسازی، فعالیت می‌نماید.

نام جیپ از کلمه (به انگلیسی: General Purpose) به معنای چندمنظوره که به اختصار به جی. پی (به انگلیسی: G.P) و در اثر تلفظ زیاد، به جیپ (به انگلیسی: Jeep) بدل شد، گرفته شده. رییس هیئت مدیره شرکت ویلیز، جو فریزر، از اوایل سال ۱۹۳۹ بدنبال ساخت خودرویی سبک برای اهداف شناسایی-نظامی بود، با آغاز جنگ جهانی دوم در سوم سپتامبر همان سال در اروپا، و پیش بینی درگیری ایالات متحده آمریکا در این بحران، او پی‌گیری بیشتری نشان داد. حاصل مذاکرات او و افسران تدارکات ارتش برای ساخت خودرویی که در میادین جنگ قابل استفاده باشد، آن بود که قرار شد کمپانی ویلیز نمونه اولیه را جهت بررسی آماده نماید.

دوج[ویرایش]

دوج، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در سال ۱۹۰۰ توسط برادران دوج تاسیس شد. این شرکت امروزه از زیرمجموعه‌های شرکت خودروسازی کرایسلر به‌شمار می‌آید. شرکت دوج هم‌اکنون تولیدکننده خودروهای مینی‌ون و اس‌یووی است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر آبرن هیلز، میشیگان قرار دارد. پس از خریداری شرکت کرایسلر، توسط شرکت فیات، دوج نیز به فیات واگذار گردید و در حال حاضر توسط این شرکت مدیریت می‌شود.

لانچیا[ویرایش]

شرکت خودروسازی لانچیا، در سال ۱۹۰۶ توسط وینچنزو لانچیا پایه‌گذاری شد و بعدها در سال ۱۹۶۹ توسط شرکت فیات خریداری گردید. شرکت لانچیا به‌خاطر تولید خودروهای ممتاز و نیز خودروهای مخصوص رالی شناخته شده‌است. محصولات لانچیا معمولاً به‌عنوان خودروهای لوکس و گران‌قیمت شناخته می‌شوند.

صنایع فیات[ویرایش]

صنایع فیات، که بخش تولید خودروهای سنگین گروه فیات، از قبیل انواع کامیون‌ها، ماشین‌آلات راه‌وساختمان، ماشین‌آلات کشاورزی و... را برعهده دارد. سکان رهبری شرکت صنایع فیات، در دست سرجیو مارکیونه است، که بعنوان رییس هیئت مدیره این شرکت، فعالیت می‌کند.

اویکو[ویرایش]

اویکو، شرکت صنایع سنگین ایتالیایی است، که انواع کامیون، اتوبوس و موتور دیزل تولید می‌کند و کارخانه و دفتر مرکزی آن در شهر تورین ایتالیا قرار دارد. این شرکت سالیانه حدود ۲۰۰٫۰۰۰ دستگاه خودروی تجاری و ۴۶۰٫۰۰۰ موتور دیزلی تولید می‌کند. تا پایان سال مالی ۲۰۰۷ میلادی، این شرکت ۱۱٫۱۹۶ میلیون یورو از فروش محصولاتش بدست آورده بود. در حال حاضر ایوکو از شرکت‌های تابعه صنایع فیات است، که خود زیرمجموعه‌ای از فیات محسوب می‌شود.

اف‌پی‌تی[ویرایش]

اف‌پی‌تی، که خلاصه‌شده (به انگلیسی: Fiat Powertrain Technologies) شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در زمینه ساخت و تولید موتورهای اتومبیل و سیستم‌های انتقال قدرت، برای گروه فیات و شرکت‌های زیرمجموعه آن و نیز شرکت اویکو، همچنین تولید سامانه‌های برق اضطراری و قایق‌های موتوری فعالیت می‌نماید.[۲۰]

شرکت اف‌پی‌تی در سال ۲۰۰۵ از مشارکت انتفاعی شرکت‌های فیات و جنرال موتورز راه‌اندازی شد و در سال ۲۰۱۱ کلیه سهام آن توسط فیات خریداری شد. این شرکت از سال ۲۰۱۲ به‌عنوان شرکت تابعه صنایع فیات به فعالیت خود ادامه می‌دهد. شرکت اف‌پی‌تی هم‌اکنون دارای ۱۰ کارخانه در ۹ کشور اروپایی می‌باشد. دفتر مرکزی این شرکت نیز در شهر تورین، ایتالیا قرار دارد.

موپار[ویرایش]

موپار، شرکت خودروسازی آمریکایی است، که در زمینه تولید قطعات خودروهای شرکت‌های کرایسلر، جیپ، دوج و فیات فعالیت می‌نماید. شرکت موپار در سال ۱۹۲۹ توسط شرکت کرایسلر راه‌اندازی شد و در پی خریداری گروه کرایسلر توسط شرکت ایتالیایی فیات، سپس ادغام دو شرکت، هم‌اکنون متعلق به فیات کرایسلر اتومبیلز می‌باشد.

اس‌آرتی[ویرایش]

استریت اند ریسینگ تکنولوژی معروف به اس آر تی نام یک گروه زیرمجموعه از شرکت کرایسلر ال ال سی است. اس آر تی تولیدکننده اتومبیل‌های کورسی و گرانقیمت اسپرت اما در تیراژ کم است.

زاستاوا[ویرایش]

زاستاوا، شرکت خودروسازی و تجهیزات نظامی صربستانی است، که دفتر مرکزی آن، در شهر کراگویواتس، قرار دارد. معروف‌ترین خودروی تولیدی این شرکت، مدل زاستاوا ۱۰ می‌باشد، که از مدل توسعه یافته فیات پونتو به‌شمار می‌رود. شرکت زاستاوا همچنین طیف گسترده‌ای از تجهیزات دفاعی و سلاح‌های نظامی را نیز تولید و عرضه می‌نمود، که در سال ۲۰۱۱ پس از خریداری بخش تولید خودروی زاستاوا توسط کمپانی فیات، بخش تسلیحات آن، تفکیک شد. این شرکت در حال حاضر از زیرمجموعه‌های فیات به‌شمار می‌رود.

آبارت[ویرایش]

آبارت، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که در سال ۱۹۴۹ توسط کارلو آبارت در شهر تورین راه‌اندازی شد[۲۱] و در حال حاضر متعلق به گروه خودروسازی فیات می‌باشد. از خودروهایی که توسط این شرکت طراحی و تولید شده، می‌توان به: فیات ۵۰۰ (۲۰۰۷)، پورشه ۳۵۶، فیات ۸۵۰، آتوبیانکی ای۱۱۲، فیات ریتمو، فیات ۱۲۴، فیات ۱۳۱، فیات استیلو، فیات پونتو، فیات اونو، فیات چینکوئه‌چنتو و فیات سیچنتو اشاره نمود.

رم تراکس[ویرایش]

رم تراکس، شرکت صنایع سنگین آمریکایی است، که یکی از شاخه‌های گروه کرایسلر می‌باشد. این شرکت، وانت، کامیون و کامیون سبک تولید می‌کند. از تولیدات کنونی این شرکت می‌توان سری کامیون‌های سبک رم را نام برد.

فیات پروفشنال[ویرایش]

فیات پروفشنال، برند جدید شرکت فیات اتومبیلز در تولید چراغ وسایل نقلیه تجاری مستقر در تورین می‌باشد، که در آوریل ۲۰۰۷ فعالیتش را آغاز نمود.[۲۲] ریشه‌های تاسیس شرکت فیات پروفشنال به سال ۱۸۹۹ و راه‌اندازی شرکت فیات ویکولی کامرشیالی توسط جووانی آنیلی باز می‌گردد.

مانیتی مارلی[ویرایش]

مانیتی مارلی، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه توسعه و ساخت سیستم‌ها، ماژول‌ها و قطعات با تکنولوژی بالا برای صنعت خودروسازی فعالیت می‌نماید. بخش عمده فعالیت‌های این شرکت بر روی سیستم روشنایی وسایل نقلیه موتوری، سیستم‌های الکترونیکی خودروها، سیستم‌های تعلیق، سیستم‌های اگزوز و تجهیزات و قطعات الکترونیکی مرتبط با خودروهای مسابقات اتومبیل‌رانی، شامل فرمول یک، گرند پریکس و رالی قهرمانی جهان متمرکز می‌باشد.

نخستین کارخانه شرکت مانیتی مارلی در سال ۱۹۱۹ با مشارکت شرکت فیات و ارکول مارلی در سستو سان جووانی، در نزدیکی شهر میلان راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۸۳ کارخانه تولیدی، ۱۲ مرکز تحقیق و توسعه و ۲۶ مرکز کاربردی، در ۱۸ کشور جهان می‌باشد.[۲۳] کارخانه اصلی و دفتر مرکزی این شرکت در کوربتا، لمباردی، ایتالیا قرار دارد و هم‌اکنون از شرکت‌های زیرمجموعه گروه فیات به‌شمار می‌آید.

کوماو[ویرایش]

کوماو، شرکت مهندسی ایتالیایی است، که در زمینه تولید تجهیزات خودکارسازی، روبات‌های صنعتی، ماشین‌ابزارها و سیستم‌های انتقال نیرو برای شرکت‌ها و برندهای زیرمجموعه گروه فیات فعالیت می‌نماید. شرکت کوماو در سال ۱۹۷۳ راه‌اندازی شد و در حال حاضر دارای ۱۵ کارخانه تولیدی و ۳ مرکز تحقیق و توسعه در ۱۳ کشور می‌باشد.[۲۴][۲۵]

آتوبیانکی[ویرایش]

کوماو، شرکت خودروسازی ایتالیایی است، که با سرمایه‌گذاری و مشارکت شرکت‌های فیات، پیرلی و بیانکی در سال ۱۹۵۵ راه‌اندازی شد. این شرکت در زمان حیات خود، تنها خودروهای دست‌ساز تولید نمود، که به‌عنوان نمونه می‌توان به: آتوبیانکی ای۱۱۲، آتوبیانکی ای۱۱۱، آتوبیانکی وای۱۰، آتوبیانکی بیانکیا و آتوبیانکی استلینا اشاره نمود. شرکت آتوبیانکی در سال ۱۹۹۵ در شرکت لانچیا، ادغام شد ولی کارخانه تولیدی آتوبیانکی همچنان برای شرکت فیات فعالیت می‌کند.

توفاش[ویرایش]

شرکت خودروسازی توفاش، از مشارکت گروه فیات و شرکت ترکیه‌ای کوچ هولدینگ راه‌اندازی شده‌است. در حال حاضر سهامداران اصلی شرکت توفاش عبارتند از: فیات با ۳۷٫۸٪ درصد، کوچ هولدینگ ۳۷٫۸٪ درصد. تاکنون خودروهایی نظیر فیات ۱۲۴ و فیات ۱۳۱ توسط توفاش در کشور ترکیه تولید شده است.

لا استامپا[ویرایش]

لا استامپا که به معنی چاپ است، یکی از معروف‌ترین و پرفروش‌ترین روزنامه‌های ایتالیایی می‌باشد. این روزنامه در سال ۱۸۶۷ میلادی با نام گاتزتا پیه‌مونتس بنیان نهاده شد. روزنامه لا استامپا که در شهر تورین به چاپ می‌رسد، در ایتالیا و دیگر کشورهای اروپایی منتشر می‌شود. در حال حاضر مالک کنونی روزنامه، گروه صنعتی فیات است.

مشارکت‌ها[ویرایش]

سولرس[ویرایش]

در ماه ژوئن سال ۲۰۰۸ شرکت فیات چندین قرارداد همکاری با شرکت روسی سیورستال مالک شرکت خودروسازی سولرس به امضا رساند، که بر پایه آن، شروع به تولید چندین مدل از خودروهای فیات و همچنین موتور خودرو نمود. در ماه ژوئن ۲۰۱۱ شرکت سولرس قرارداد منعقده را فسخ نمود، سپس با شرکت‌های فورد و شورولت مشارکت خود را آغاز کرد...

آوتوواز[ویرایش]

در سال ۱۹۶۶ کمپانی فیات کمک‌های فراوانی در جهت ساخت یک کارخانه ساخت خودرو به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی نمود، تا اینکه سرانجام این فعالیت‌ها به تاسیس شرکت خودروسازی آوتوواز انجامید. نخستین اتومبیل تولید شده توسط این شرکت، مشابه مدل فولکس قورباغه‌ای بود، که لادا نام گرفت. در سال ۱۹۸۰ نیز لادا ریوا توسط فیات طراحی و در کارخانجات آوتوواز تولید گردید.

سیات[ویرایش]

شرکت اسپانیایی سیات در سال ۱۹۵۰ با مشارکت دولت اسپانیا و شرکت فیات راه‌اندازی شد و تا سال ۱۹۸۱ شمار زیادی از مدل‌های فیات را با نام تجاری سیات به بازار خودروی اسپانیا عرضه نمود. در پی خروج فیات از این مشارکت، سیات قرارداد جدید خود را با گروه فولکس‌واگن منعقد کرد. در ۱۹۸۶ این خودروساز آلمانی اقدام به خریداری بخش اعظم سهام سیات کرد. از آن پس، سیات از زیرمجموعه‌های گروه فولکس‌واگن محسوب می‌شود. سیات تا سال ۱۹۹۸ همچنان بطور مقطعی با فیات مشارکت‌هایی در جهت طراحی و ساخت خودروهای نمود و آخرین همکاری دو کمپانی، به تولید سیات ماربلا در ۱۹۹۸ بازمی‌گردد.

تولیدات[ویرایش]

شماره مدل داخلی مدل سال ساخت تصویر
مدل۶ فیات ۶ اچ‌پی ۱۹۰۰–۱۹۰۱
مدل۱۲ فیات ۱۲ اچ‌پی ۱۹۰۱–۱۹۰۲ Fiat 12 HP dell Automobile.jpg
فیات بروتی ۱۹۰۵–۱۹۰۸ Fiat Brevetti Cabriolet-Royal 1906.jpg
مدل۵۰۱ فیات ۵۰۱ ۱۹۱۹–۱۹۲۶ Fiat 501 Torpedo 1925 2.jpg
مدل۵۰۵ فیات ۵۰۵ ۱۹۱۹–۱۹۲۵ Fiat 505 Torpedo 1921.jpg
مدل۵۰۷ فیات ۵۰۷ ۱۹۲۶–۱۹۲۷ Fiat 507 Torpedo 1926.jpg
مدل۵۲۰ فیات ۵۲۰ ۱۹۲۱–۱۹۲۲ Fiat 520 Superfiat Dorsay-Torpedo 1921.jpg
مدل۵۱۹ فیات ۵۱۹ ۱۹۲۲–۱۹۲۷ Fiat 519 S Torpedo.jpg
مدل۵۰۹ فیات ۵۰۹ ۱۹۲۴–۱۹۲۹ Fiat 509 Spider 1925.jpg
مدل۵۰۲ فیات ۵۰۲ ۱۹۲۳–۱۹۲۶ Fiat 502 Torpedo Luxury 1923.jpg
مدل۵۰۳ فیات ۵۰۳ ۱۹۲۶–۱۹۲۷ Fiat 503 Torpedo 1927.jpg
مدل۵۲۱ فیات ۵۲۱ ۱۹۲۸–۱۹۳۱ Fiat 521 C Coupe-Spider 1928.jpg
مدل۵۲۵ فیات ۵۲۵ ۱۹۲۸–۱۹۳۱ Fiat 525 SS 1928.jpg
مدل۵۱۴ فیات ۵۱۴ ۱۹۲۹–۱۹۳۲ Fiat 514 CA Spider 1931.jpg
مدل۵۲۴ فیات ۵۲۴ ۱۹۳۱–۱۹۳۴ Fiat Berlina 2.jpg
مدل۵۰۸ فیات ۵۰۸ ۱۹۳۲–۱۹۳۷ Fiat 508 rocznik 1934.jpg
مدل۵۱۸ فیات ۵۱۸ آردیلا ۱۹۳۳–۱۹۳۸ 1937 Simca-Fiat 11CV Berline 5pl.jpg
مدل۲۸۰۰ فیات ۲۸۰۰ ۱۹۳۸–۱۹۴۴ 1406RomaFiat2800Quirinale.jpg
مدل۱۱۰۰ فیات ۱۲۰۰تی ۱۹۳۷–۱۹۶۹ 1956 Fiat 1200TV Trasformabile front.jpg
مدل۱۴۰۰ فیات ۱۴۰۰/۱۹۰۰ ۱۹۵۰–۱۹۵۸ Fiat 195X.jpg
مدل۱۱۰۰ فیات ۱۱۰۰ اس کوپه ۱۹۳۷–۱۹۶۹ Fiat 1100D, Schaffen Diest Fly-Drive 2013.JPG
فیات ۱۲۰۰ اسپایدر ۱۹۵۷–۱۹۶۳ Paris - Bonhams 2013 - Fiat 1100 Spiagga - 1956 - 003.jpg
مدل۱۲۴ فیات ۱۲۴ کوپه ۱۹۶۷–۱۹۷۵ Fiat 124 Coupé 1972.jpg
مدل۱۲۴ فیات ۱۲۴ اسپورت اسپایدر ۱۹۵۵–۱۹۶۹ Nationale oldtimerdag Zandvoort 2010, 1974 FIAT 124 SPORT SPIDER 1800, 72-YA-19.JPG
مدل۱۰۰ فیات ۶۰۰ ۱۹۵۵–۱۹۶۹ Diba seat 600.jpg
مدل۱۰۰جی فیات ۸۵۰ ۱۹۶۴–۱۹۸۱ Fiat 850 Special 1968.jpg
مدل۱۰۱ فیات ۱۴۰۰ ۱۹۵۰–۱۹۵۸ Fiat 195X.jpg
مدل۱۰۳ فیات ۱۱۰۰ ۱۹۵۳–۱۹۷۰ MHV Fiat 1100-103.jpg
مدل۱۰۴ فیات ۸وی ۱۹۵۲–۱۹۵۵ 1955FiatV8BerlinettaCoupe.jpg
مدل۱۰۵ فیات کامپاگنولا ۱۹۵۲–۱۹۵۸ Fiat 195X.jpg
مدل۱۱۰ فیات ۵۰۰ ۱۹۵۷–۱۹۷۷ Classic Fiat 500.jpg
مدل۱۱۲ فیات ۱۸۰۰/۲۱۰۰ ۱۹۵۹–۱۹۶۸ 1959Fiat2100DeLuxe.jpg
مدل۱۱۴ فیات ۲۳۰۰ ۱۹۶۱–۱۹۶۸ Fiat 2300 estate ca 1968.jpg
مدل۱۱۵ فیات ۱۵۰۰ (۱۹۳۵) ۱۹۶۱–۱۹۶۸ Fiat 1500.jpg
مدل۱۱۶ فیات ۱۳۰۰/۱۵۰۰ ۱۹۶۱–۱۹۶۶ Fiat1300a.jpg
مدل۱۱۸ فیات ۱۵۰۰ ۱۹۶۱–۱۹۶۸ Fiat1500 1965.jpg
مدل۱۲۰ فیات ۵۰۰ ۱۹۶۰–۱۹۷۲ Fiat 500Giardiniera Kombi1969 2.jpg
مدل۱۲۴ فیات ۱۲۴ لیموزین: ۱۹۶۶–۱۹۷۵
کوپه: ۱۹۶۷–۱۹۷۶
اسپایدر: ۱۹۶۶–۱۹۸۵
Fiat 124 Coupe Frankfurt 1971.jpg Fiat 124 Spider turquoise.jpg
مدل۱۲۵ فیات ۱۲۵ ۱۹۶۷–۱۹۷۲ MHV Fiat 125S 1969 01.jpg
مدل۱۲۶ فیات ۱۲۶ ۱۹۷۲–۲۰۰۰ Fiat 126 Napoli.jpg
مدل۱۲۷ فیات ۱۲۷ ۱۹۷۱–۱۹۸۷ Fiat 127 green.jpg
مدل۱۲۸ فیات ۱۲۸ ۱۲۸: ۱۹۶۹–۱۹۸۳
ایکس۱/۹: ۱۹۷۲–۱۹۸۸
Fiat 128 front 20100611.jpg Bertonex191500wiki.jpg
مدل۱۳۰ فیات ۱۳۰ لیموزین: ۱۹۶۹–۱۹۷۶
کوپه: ۱۹۷۱–۱۹۷۷
Fiat 130 165PS 1976 1.jpg Fiat 130 Coupé 1972.JPG
مدل۱۳۱ فیات ۱۳۱ ۱۹۷۴–۱۹۸۴ Fiat 131 S Mirafiori 1600.jpg
مدل۱۳۲ فیات ۱۳۲/آرژنتا ۱۳۲: ۱۹۷۲–۱۹۸۱
آرژنتا: ۱۹۸۱–۱۹۸۶
Fiat 132 first iteration in Germany.jpg Fiat Argenta argenta.jpg
مدل۱۳۳ فیات ۱۳۳ ۱۹۷۵–۱۹۷۶ SEAT133front.jpg
مدل۱۳۵ فیات دینو ۱۹۶۶–۱۹۷۴ Fiat Dino reg 1968 1987 cc.JPG
فیات فیوریونو ۱۹۷۷–۲۰۱۳ Fiat Fiorino D pick-up rear.JPG
مدل۱۳۸ فیات ریتمو، فیات رگاتا ریتمو: ۱۹۷۸–۱۹۸۸
رگاتا: ۱۹۸۳–۱۹۹۰
Fiat-Strada-Front.jpg Fiat Regata rear 20080326.jpg
مدل۱۴۱ فیات پاندا ۱۹۸۰–۲۰۰۳، فیس لیفت: ۱۹۸۶ Fiat Panda 4x4 Trekking front.JPG
مدل۱۴۶ فیات اونو، فیات دونا اونو: ۱۹۸۳–۱۹۹۵
دونا: ۱۹۸۷–۱۹۹۲
Fiat Uno front 20070829.jpg Fiat Duna.JPG
مدل۱۴۷ فیات ۱۲۷ ۱۹۷۷–۲۰۰۰ 1983 Fiat Fiorino Furgão.jpg
مدل۱۵۰ فیات ۵۰۰ (۲۰۰۷) ۲۰۰۷-تاکنون Fiat 500 front 20080621.jpg
مدل۱۵۴ فیات کروما ۱۹۸۵–۱۹۹۶، فیس لیفت: ۱۹۹۱ Fiat Croma front 20071102.jpg
مدل۱۵۹ فیات تمپرا ۱۹۹۰–۱۹۹۶، فیس لیفت: ۱۹۹۳ Fiat Tempra front 20070321resized.jpg
مدل۱۶۰ فیات تیپو ۱۹۸۸–۱۹۹۵، فیس لیفت: ۱۹۹۳ Tipo Hatchback 1.9 TD.jpg
مدل۱۶۹ فیات پاندا سری۳ ۲۰۰۳–۲۰۱۲ Fiat-Panda 2003.jpg
مدل۱۷۰ فیات چینکوئه‌چنتو ۱۹۹۱–۱۹۹۸ Fiat Cinquecento front 20080214.jpg
مدل۱۷۵ فیات کوپه ۱۹۹۴–۲۰۰۰ Fiat Coupé front 20090604.jpg
مدل۱۷۶ فیات پونتو ۱۹۹۳–۱۹۹۹، فیس لیفت: ۱۹۹۷ Punto gt.jpg
مدل۱۷۸ فیات سینا ۱۹۹۶-تاکنون Fiat-palio20084.jpg
مدل۱۷۹ فیات استرادا ۲۰۰۲–۲۰۱۱، فیس لیفت: ۲۰۰۸ Fiat Ulysse 001.jpg
مدل۱۸۲ فیات براوو (۲۰۰۷) ۱۹۹۵–۲۰۰۱ Fiat Bravo 1.4 12V.JPG
مدل۱۸۳ فیات بارچتا ۱۹۹۵–۲۰۰۵ Barchetta003.jpg
مدل۱۸۵ فیات ماریا ۱۹۹۶–۲۰۰۲ Fiat Marea Weekend rear 20090329.jpg
مدل۱۸۶ فیات مولتیپلا ۱۹۹۹–۲۰۱۰، فیس لیفت: ۲۰۰۴ Multipla1.JPG
مدل۱۸۷ فیات سیچنتو ۱۹۹۸–۲۰۰۹، فیس لیفت: ۲۰۰۰ Fiat Seicento front 20080127.jpg
مدل۱۸۸ فیات پونتو ۱۹۹۹–۲۰۰۷، فیس لیفت: ۲۰۰۳ Fiat Punto II front 20100509.jpg
فیات سدیچی ۲۰۰۵–تاکنون Fiat Sedici 2.0 16V Multijet Luxury (1. Facelift) – Frontansicht, 1. April 2012, Essen.jpg
مدل۱۹۲ فیات استیلو ۲۰۰۱–۲۰۰۸، فیس لیفت: ۲۰۰۴ Fiat Stilo front 20080118.jpg
مدل۱۹۴ فیات کروما ۲۰۰۵–۲۰۱۰، فیس لیفت: ۲۰۰۸ Frontale3quarti FiatCroma.JPG
مدل۱۹۸ فیات براوو (۲۰۰۷) ۲۰۰۷-تاکنون Fiat Bravo front 20080318.jpg
مدل۱۹۹ فیات پونتو اوو ۲۰۰۵-تاکنون، فیس لیفت: ۲۰۰۹ Punto EVO.jpg
مدل۲۲۰ فیات اسکودو ۱۹۹۵–۲۰۰۶، فیس لیفت: ۲۰۰۴ Fiat Ulysse front 20080108.jpg Fiat Scudo I.JPG
مدل۲۲۳ فیات دوبلو ۲۰۰۱-تاکنون Fiat Doblo Facelift 20090712 front.JPG
مدل۲۳۰ فیات دوکاتو ۱۹۹۴–۲۰۰۲ Fiat Ducato II 20090402 front.JPG
مدل۲۳۸ فیات ۲۳۸ ۱۹۶۶–۱۹۸۲ Fiat 238 E 1.jpg
مدل۲۴۲ فیات ۲۴۲ ۱۹۷۵–۱۹۸۷ Citroen C35 1980 right.jpg
مدل۲۴۴ فیات دوکاتو سری۲ ۲۰۰۲–۲۰۰۶ Fiat Ducato II Facelift front 20081227.jpg
مدل۲۵۰ فیات دوکاتو سری۳ ۲۰۰۶-تاکنون Fiat Ducato MTP07.jpg
مدل۲۸۰ فیات کاستن ۱۹۸۱–۱۹۹۰ It police truck.jpg
مدل۲۹۰ فیات تلنتو ۱۹۹۰–۱۹۹۴ Fiat Ducato I front 20100505.jpg
مدل۳۲۶ فیات پالیو ۲۰۱۱-تاکنون
مدل۳۲۷ فیات ۳۲۷ ۲۰۱۰-تاکنون 2011 Fiat Uno 1.4 Attractive.jpg
مدل۳۳۰ فیات ۵۰۰ال ۲۰۱۲-تاکنون 2012 Geneva Motor Show - Fiat 500L.jpg
مدل۳۳۴ فیات ۵۰۰ایکس‌ال ۲۰۱۳-تاکنون
مدل۳۴۹ فیات پاندا ۳ ۲۰۱۱-تاکنون 2012 Fiat Panda III 1.2.JPG
مدل۳۵۰ فیات نظریه ۲۰۰۳-تاکنون Fiat Idea front 20071102.jpg

خانواده آنیلی[ویرایش]

نقاشی از نخستین هیئت مدیره فیات، جووانی آنیلی؛ نفر سوم از راست

خانواده آنیلی، نوادگان جووانی آنیلی می‌باشند، که کماکان مالکیت اکثریت سهام شرکت خودروسازی فیات را در اختیار دارند. کمپانی فیات تنها بخشی از دارایی‌های این خانواده بشمار می‌آید. امروزه خانواده آنیلی از طریق شرکت هلدینگ اکسور، مالکیت باشگاه فوتبال یوونتوس، شرکت صنایع فیات، اف‌پی‌تی، اویکو، روزنامه لا استامپا را در اختیار دارند. خانواده آنیلی با در اختیار داشتن اکثریت سهام شرکت فیات کرایسلر اتومبیلز؛ مالک شرکت‌های فراری، مازراتی، جیپ، آلفا رومئو، دوج، آبارت، کرایسلر موتورز، فیات اتومبیلز، فیات پروفشنال، لانچیا، رم تراکس و استریت اند ریسینگ تکنولوژی و کرایسلر می‌باشند.

از اعضای شناخته شده خانواده آنیلی، می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:

مدیریت ارشد[ویرایش]

رییس هیئت مدیره[ویرایش]

جان الکان که نوه و وارث انتخابی جیانی آنیلی است، هم‌اکنون ریاست هیئت مدیره فیات را در اختیار دارد. وی از سال ۱۹۹۷ در حالیکه تنها ۲۱ سال داشت، از سوی آنیلی به‌عنوان یکی از اعضای هیئت مدیره فیات منصوب شد. در پی درگذشت جیانی آنیلی در سال ۲۰۰۳ نایب رییس دوم هیئت مدیره شد و یک سال بعد در سال ۲۰۰۴ پس از درگذشت ادواردو آنیلی، بعنوان نایب رییس هیئت مدیره این شرکت منصوب گردید. در ماه مه ۲۰۰۴ سرجیو مارکیونه با حمایت‌های او به مدیرعاملی فیات برگزیده شد. الکان سرانجام در سال ۲۰۱۰ از سوی هیئت مدیره گروه فیات، بعنوان رییس هیئت مدیره این شرکت انتخاب شد و جایگزین لوکا دی مونتدزمولو (رییس هیئت مدیره فعلی فراری) گردید.

جان الکان در ماه ژوئیه سال ۲۰۱۱ از سوی گروه فیات اقدام به خریداری شرکت کرایسلر نمود[۲۶]، که در پی آن، شرکت‌های خودروسازی جیپ، دوج، رم تراکس و موپار را نیز، بدست آورد.[۲۷] جان الکان همچنین مدیر عامل و رییس هیئت مدیره شرکت اکسور می‌باشد. اکسور یک شرکت سرمایه‌گذاری، متعلق به خانواده آنیلی است، که مالک باشگاه فوتبال یوونتوس، کراشمن اند ویکفیلد و شرکت اس‌جی‌اس محسوب می‌شود. وی رییس هیئت مدیره لا استامپا و عضو هیئت مدیره شرکت‌های صنایع فیات و اس‌جی‌اس نیز می‌باشد.

مدیر عامل اجرایی[ویرایش]

سرجیو مارکیونه بازرگان، کارآفرین و مدیر ارشد اجرایی ایتالیایی-کانادایی است، که در حال حاضر مدیرعامل گروه فیات می‌باشد. او همچنین مدیرعامل و رییس هیئت مدیره شرکت خودروسازی کرایسلر است و به‌عنوان رییس هیئت مدیره شرکت صنایع فیات و مدیرعامل فیات پروفشنال نیز فعالیت می‌نماید.[۲۸]

در پی نجات سریع کمپانی ایتالیایی فیات از ورشکستگی، سپس آغاز سودآوری، پس از گذشت تنها ۲ سال رهبری وی بر این شرکت، در سال ۲۰۰۶ مارکیونه به یکی از مشهورترین مدیران صنعت خودروسازی تبدیل شد.[۲۹] سپس در سال ۲۰۰۹ گروه خودروسازی آمریکایی کرایسلر نیز در آستانه ورشکستگی به مارکیونه واگذار گردید. با حمایت مالی دولت فدرال ایالات متحده و دولت کانادا، باز هم در کمتر از ۲ سال، نه تنها کرایسلر از ورشکستگی رهایی یافت، بلکه تا پایان ماه مه ۲۰۱۱ کلیه وام‌های گرفته شده از دولت‌های کانادا و ایالات متحده را نیز بازپس داد...!

سرجیو مارکیونه در حال حاضر علاوه بر شرکت‌های خودروسازی زیرمجموعه گروه فیات، در چندین شرکت و سازمان معتبر نیز به‌عنوان مدیر ارشد عملیاتی فعالیت می‌کند، که از جمله آنها می‌توان به: ریاست هیئت مدیره شرکت سوئیسی اس‌جی‌اس، عضو هیئت مدیره کمپانی فیلیپ موریس[۳۰] و معاون رییس هیئت مدیره گروه بانکداری سوئیسی یوبی‌اس[۳۱] اشاره نمود.

نشان تجاری[ویرایش]

در دهه ۱۹۸۰ شرکت فیات نشان ابتدایی خود را کنار گذاشت و لوگوی جدید فیات توسط طراح ارشد این شرکت طراحی شد. مایو مایول، طراح ارشد شرکت فیات نشان تجاری جدید فیات را به صورت اتفاقی، به هنگام آزمودن یکی از مدل‌های اتومبیل این شرکت، طراحی کرد. وی به هنگام آزمایش خودرو از برابر یکی از تابلوهای نئون تبلیغاتی فیات عبور کرد و نور این نئون که در سیاهی آسمان معوج به نظر می‌رسید، توجه وی را جلب کرد و به این طریق نشان چندساله فیات توسط وی طراحی شد.

پانویس[ویرایش]

  1. "Fiat Completes Purchase of Chrysler With Payment to Trust". Bloomberg. 21 January 2014. Retrieved 29 January 2014. 
  2. "Chrysler fuels profits at newly merged Fiat Chrysler Automobiles". Los Angeles Times. 29 January 2014. Retrieved 29 January 2014. 
  3. "Fiat Chrysler breaks with Italy in New York listing". Financial Times. 29 January 2014. Retrieved 30 January 2014. 
  4. . http://www.time.com/time/business/article/0,8599,1895296,00.html. 
  5. . 
  6. . 
  7. Georgano, p. 24 cap.
  8. . 
  9. "A Brief Look at Walter P. Chrysler". WPC News. Retrieved April 30, 2012. 
  10. Malis, Carol (1999). Michigan: celebrating a century of success. Cherbo Publishing Group. p. 76. ISBN 978-1-882933-23-5. 
  11. "Chrysler Reviews and History". JB car pages. Retrieved September 22, 2008. 
  12. Davis, Mike; Tell, David (1995). The Technology Century: 100 years of The Engineering Society 1895–1995. Engineering Society of Detroit. p. 53. ISBN 978-1-56378-022-6. 
  13. Lockwood, Cliff (October 18, 1968). "Early Chrysler Corporate History: 1903–1928". Chrysler Club pages. Retrieved April 30, 2012. 
  14. Kimes, pp. 292–293, 901
  15. Kimes, pp. 296, 1156.
  16. . http://www.reuters.com/article/2012/10/30/us-chrysler-jeep-idUSBRE89T15X20121030. 
  17. "Chrysler History". JB car pages. Retrieved September 22, 2008. 
  18. Fiat Said to Buy Chrysler Assets Today to Form New Automaker - Bloomberg.com
  19. "World motor vehicle production OICA correspondants survey without double counts world ranking of manufacturers year 2011". 
  20. "Fiat Powertrain". Fiat. Retrieved 3 August 2012. 
  21. . 
  22. . 
  23. . 
  24. "At a Glance". Retrieved 2012-04-30. 
  25. "Global Presence". Retrieved 2012-04-30. 
  26. . http://fiatspa.com/en-US/media_center/FiatDocuments/2011/July/Fiat_acquista_partecipazioni_in_Chrysler_del_Canada_e_del_Tesoro_Usa_ing.pdf. 
  27. . http://www.fiatspa.com/en-US/media_center/FiatDocuments/2009/APRILE/04_30_2009_Fiat_Group_and_Chrysler_enter_into_a_global_strategic_alliance.pdf. 
  28. "Fiat Burning Rubber". BusinessWeek. Retrieved 2007-05-17. 
  29. "Fiat Net Profit Soars as Automaker Promises the First Dividend Since 2002". MSNBC.com. Retrieved 2007-05-17. 
  30. "Phillip Morris International: Board of Directors". Pmi.com. Retrieved 2012-09-01. 
  31. "UBS Plans to Cut Chairman's Next Term After Subprime Losses.". International Herald Tribune. Archived from the original on 2009-04-06. Retrieved 2008-02-27. 

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]